The Avatar

Storbritania lagar seg i alle fall nok byråkratisk arbeid, frå relativt enkle ting som å definere kva som utgjer eit sosialt medium. Er det berre tenester der ein legg til "venner" slik som Facebook og Snapchat? Eller er det alle tenester der ein kan kommunisere over, som til dømes kommentarfunksjonen i ei nettavis? Den virkelig store jobben er å påsjå at alle sosiale medium følger lovverket. Dei kjempestore aktørane har økonomisk musklar til å kjempe imot, og dei små aktørane veit ikkje myndigheitene om ein gong. Eg er til dels einig i den grunnleggande tanken bak forbodet, men det som skjer er at i alle fall dei eldste ungdommane enten går over til å bruke VPN for å gå rundt regionsperrene, eller finner ny sosiale medium som ikkje er fanga opp av myndigheitene enda. Det blir akkurat som med syntetisk dop, nyutvikla dop er teknisk sett ikkje ulovleg før det kjem på narkotikalista, nok som tek minst eit halvt år. Når dopet blir erklært ulovleg så endres ein berre oppskrifta og får eit litt anna molekyl med lik virkning men som teknisk sett er eit nytt stoff som krev nye 6 månedar før det blir ulovleg. Resultatet er fort at ungdommane er på sosiale medium som foreldrene ikkje ein gong veit om, og som garantert har verken alderskontroll eller innholdskontroll. Husker når Jodel kom, det var heilt anonymt og kven som helst kunne poste kva dei ville i sitt lokale område. Det var fyrst når appen vart kjent også blant voksne at Jodel måtte ta grep som å knytte ID opp mot telefonens unike "fingeravtrykk" slik at brukarar kunne sparkast ut, det vart innført aldersrestriksjon på nokre av funksjonane, osv. Før appen vart kjent nok til at det vart satt brukarkrav, og før utviklarane var modne nok til å forstå at dei måtte sette slike krav, så var Jodel den perfekte mobbeappen for barneskuleelevar. Når eg veit kva som er alternativet så vil eg heller at ungdommane bruker sosiale medium som andre har innsyn i.

Eg er ikkje så veldig bekymra for at USA reduserer sin tilstadeværelse i Europa. Dei har fortsatt igjen ein betydeleg styrke, og skulle vi få ein større krig så er det ikkje nødvendigvis ein ulempe at størsteparten av krigsmateriellet blir etterlevert framfor å ha krigsmateriellet utstasjonert så nært at det risikerer å gå tapt under fyrste angrepsbølgen. Europa har redusert tillit til at USA med Trump i førarsetet vil respektere NATO forpliktingane om det blir krig, det hjelp likevel at vi har amerikanse basar i Europa for det medfører at eit eventuelt angrep på Europa fort råkar USA direkte ved at amerikanske soldatar og krigsmateriell blir skada. Det vil langt på veg sikre at USA må stille opp for å hevne eigne tap. Det vil sitte langt inne, også for Trump å skulle respondere på bombing av til dømes ein amerikansk militærbase i Polen med full evakuering og flukt. I alle tilfeller så er det viktig at vi fortsestter å bygge opp Europeiske kapasiteter, ikkje berre miliitært men også teknologimessig slik at vi er fullt ut kapable til å forsvare oss utan hjelp frå USA. Vi er til dømes ganske sårbare når mesteparten av Europa bruker F-35 utan at vi verken kan eller får lov til å produsere våre eigne reservedelar.

Minstestraffa for voldtekt vart tatt fjerna i fjor. Før var minstestraffa 3 års fengsel, no er det ikkje lenger ei slik minimumsstraff og rettspraksisen har gått frå ei normalstraff på 4 års fengsel for sovevoldekt, til i dag ei normalstraff på 2,5 år. Riksadvokaten meiner at sovevoldtekt bør normalt gi 3 års fengsel. Det blir interessant å lese domslutninga for korleis straffenivået er fordelt mellom dei ulike forholda som han er dømt for. Eg tenker umiddelbart at mesteparten av dei fire åra han er dømt til kjem frå domfellinga for mishandling i nære relasjonar og vold / grov kroppskrenking, og at voldtektsdelen av dommen har gitt relativt lite utslag. Off-topic.

I praksis er systemet basert på tillit, men så lenge du har ladekabel så skal du framlegge dei ved kontrollen. Unntaket gjeld berre dersom du heilt reelt ikkje har ladekablar fordi du har fastmontert ladestasjon heime, har du kabelen liggande i boda så skal dei i utgangspunktet inngå i kontrollen. Det vil sjølvsagt være umogleg for kontrolløren å ettergå ein slik påstand, då det for deg er umogleg å bevise at du ikkje eig lause ladekablar. Heile punktet er etter mitt syn litt idiotisk, for det er basert på ei antaking om at den som har fastmontert ladestasjon heime aldri bruker den lause ladeleledninga. I praksis er det mange som bruker ladekabelen når dei er på hytta, på besøk hos svigermor, eller til å lade frå ei kontakt for motorvarmer på arbeidsplassen. Samtidig så er det jo også slik at mange har elbil som dei utelukkande lader på ladestasjon, og verken bruker den lause ladekabelen eller har montert ladestasjon heime. Typisk dei som bur i sentrum og må benytte seg av tilfeldig gateparkering. Det er ingen korrelasjon mellom å ha montert ladestasjon og det å ikkje trenge å lade andre stadar. Ein del har til dømes ladekabelen sin oppbevart på hytta, fordi det berre er der dei bruker den og for å ikkje kome i ein situasjon der dei har gløymt å ta med kabelen. Sikkerheitskontrollen som ligg til den periodiske køyretøyskontrollen er ikkje definiert som å berre omhandle trafikksikkerheit. Kontrollen er ein miljø- og sikkerheitskontroll, der dei fleste kontrollpunkta gjeld trafikksikkerheit. Det er likevel nokre punkt i kontrollen som ikkje går utelukkande på trafikkale forhold, som kontroll ved bilen har varseltrekant eller at eventuelt stigtrinn er trygt å bruke. Eg er forøvrig einig i at det er eit unødvendig kontrollpunkt å skule sjekke ladekabelen. Ladekabelen kan sjølvsagt utgjere fare for både brann og støyt om kabelen er knekt eller har eksponerte leiarar, men for det fyrste så er dei fleste oppegåande nok til å ikkje bruke ein kabel som ser slik (du hadde ikkje lada på ein ladestasjon med herpa ladekabel heller), og for det andre så burde det ikkje være Vegvesenets oppgåve å kontrollere folks ladevaner. Reint sikkerheitsmessig så er det jo nesten ein fordel at den lause ladekabelen blir skada og kasta, for det er fyrst då at ein kan vite at dei som har montert ladestasjon heime ikkje bruker den lause kabelen.

Er litt usikker ettersom ein her endte opp i eit "kompromiss" mellom forsvararen sin påståand om 1,5 år og påtalemyndigheita sin påstand om 7,5 år. Det kjem sjølvsagt heilt ann på kor sterke eller svake bevis som har blitt ført for retten, men umiddelbart så vil eg tru at det er sjansespel for Marius å ta ei ny runde med muligheit for strengare straff. Det er nok størst sannsynlegheit for at det er påtalemyndigheita som anker i eit forsøk på å oppnå ein strengare dom.

Det går fint ann med munnleg leigeavtale også i dag, det er berre at det ikkje er anbefalt. Etter husleigelova kan avtalen være skriftleg ellet munnleg, men den kan når som helst skriftleggjerast om ein av partane krev det. Husleigelova er bygd opp slik at om ikkje anna er avtalt, så regulerer lova alle forhold som ellers hadde vært naturleg å avtale i ein leigeavtale. Sjølv husleiga har lova ei løysing for, om ikkje anna er avtalt så er husleiga det som er vanleg leigepris. Er partane ueinige om kva som er vanleg så blir leigeprisen fastsatt av ei takstnemd.

Det endrer ingenting i denne saka. Her er det ikkje snakk om feilprising. At selger har godtatt avtalen om sal på vare dei ikkje har på lager gjennom å sende ordrebekreftelse, er på selgers risiko. På samme måte kan ikkje kjøparen etter at avtalen et inngått bestemme seg for å berre betale halvparten av den avtalte prisen. Det Multicom burde ha gjort er å avslå ordren på grunn av faren for prisstigning frå leverandør. Då hadde dei risikert at trådstarter handla hos ein konkurrent i staden for, men dei hadde sikra seg frå å måtte selge med tap på grunn av verdiendring. Vil også legge til at Multicom hadde dei beste føresetnadane for å vurdere risikoen for prisvekst. Enten ved å kjenne markedet som den profesjonelle parten, eller ved å ha inngått avtale med leverandøren om levering av RAM til ein fastsatt pris.

Manglande opplæring vil ikkje utgjere oppseiingsgrunnlag, og i alle fall ikkje når det er arbeidsgivar som har svikta med opplæring. I dei fleste stillingar vil det være tilnærma umogleg å lære alt i løpet av prøvetida, og i enkelte stillingar kan det ta årevis før du har lært nok til å jobbe sjølvstendig. For tilsette i prøvetid så må ei oppseiing frå arbeidsgivers side være begrunna i arbeidstakarens tilpassing til arbeid, faglig dyktigheit, eller pålitelegheita. Dette til forskjell frå tilsette som ikkje har prøvetid, for då må oppseiinga være begrunna i saklege forhold som skuldast verksemda, arbeidsgivar, eller arbeidstakar. Eg vil påstå at som arbeidstakar så er det mest fordelaktig å ha kort prøvetid. Husk at 6 månedar med prøvetid er den lengste prøvetida som det er lovleg å avtale (i tillegg til nokre spesialreglar om at prøvetida kan forlengast om du til dømes har sjukefråvær under prøvetida). Du som arbeidstakar finner mykje fortare ut om du mistrives på arbeidsplassen, enn tida arbeidsgivar brukar til å finne ut om du er påleiteleg nok til å ha jobben. Prøvetid er i all hovudsak arbeidsgivar sitt verktøy for å kunne gjere det litt enklare å seie opp nytilsette som ikkje fungerer i jobben dei er satt til å gjere. Den einaste fordelen du som arbeidstakar har er at dersom du vil slutte i jobben så kan du gjere det med 14 dagars varsel i staden for den avtalte oppseiingstida som typisk er på 1-3 månedar. Eg vil likevel legge til at reint praktisk er det nesten aldri eit problem om du vil slutte på dagen like etter at du starta i jobben. Arbeidsgivar har vanlegvis liten interesse av å fortsette å både gi deg opplæring, arbeidstøy og lønn i minst 1 måned til når du uansett kjem til å slutte før du blir produktiv. Då vil dei ofte heller kome i gang med prosessen med å finne ein ny tilsett så raskt som råd. I teorien så kan sjølvsagt arbeidsgivar tvinge deg til å jobbe heile oppseiingstida med truslar om å kreve erstatning for det tapet arbeidsgivar er påført ved at du ikkje møter på jobb. I praksis er det likevel forholdsvis sjelda at nytilsette som ikkje møter opp påfører arbeidsgivar reelle tap i form av t.d. vikar. Og sjølv om det skulle foreligge eit slikt krav, så er det ikkje gitt at arbeidsgivar vil legge ned det arbeidet og dei kostnadane det medfører å reise søksmål i ei sak utan å ein gong være sikker på å vinne. Og ja. Prøvetida vil heilt saumlaust gå over til fast arbeid når du kjem til slutten av prøvetida. Eventuelt oppseiing enten det er frå deg eller frå arbeidsgivar må leverast før prøvetida er ferdig, om ikkje så er det reglane og fristane etter den ordinære arbeidsavtalen som gjeld. Etter forarbeida til arbeidsmiljøloven så er det satt som ei forutsetning at tilsette i prøvetid får fortløpande oppfølging. Ein arbeidsgivar som ikkje har gitt tidlege tilbakemeldingar på kva den tilsette må gjere for å lykkes i arbeidet, vil ikkje ha sakleg grunnlag for å seie opp den tilsette som på grunn av manglande oppfølging ikkje fekk til arbeidet. På samme måte er det også forutsatt at du under prøvetida skal få instruksar og avdvarslar om jobben ikkje blir godt nok utført. Det medfører at arbeidsgivar kan ikkje nødvendigvis seie opp den som er i prøvetid utan å ha varsla om det på førehand for å få forsøke å rette opp i situasjonen. Det er likevel ikkje heilt uvanleg at du ikkje får særleg til oppfølging i prøvetida, og at prøvetida er mest ein formalitet i arbeidsavtalen. Litt meir seriøse arbeidsgivarar vil typisk ha 2-3 prøvetidssamtalar i løpet av prøvetida, men eg har ikkje inntrykk av at det er normen i dagens arbeidsliv.

Har du fått meir eller mindre enn tarifflønna? Lønna i overenskomsten gjeld berre for butikkar som også følger den tariffavtalen. Butikkar som ikkje har tariffavtale kan heilt fritt avtale lågare lønn enn garantilønna. Tilsvarande kan alle sjølvsagt betale meir enn garantilønna, også butikkar som er bunden av tariffavtalen. Det å betale meir enn garantilønna er eit typisk virkemiddel for å behalde dyktig arbeidskraft, og ikkje minst eit virkemiddel for å prøve å lokke til seg dyktige tilsette som jobbar andre stadar. Lønnstrinn 6 vart oppdatert med ny lønn for ca ei veke sidan, så akkurat no kan du sjå vekk frå den linja med stjerne*. Den linja der det står lønnstrinn 6* er lønna som var gjeldande fram til partane vart ferdige å forhandle den 3 juni. Så i perioden 01.04.26 til 03.06.26 så hadde tilsette i lønnstrinn 6 "gamal lønn" fram til dei vart einige den 3 juni.

Mange legg seg på garantilønna til handel og konto, altså 31 694 kr/md eller 195,04 kr/t for ferske arbeidarar over 18 år, og opp til 44 142 kr/md eller 271,64 kr/t på høgaste lønnstrinn. Det er likevel ingen minstelønn i butikkbransjen, så lønna kan fritt avtalast. Butikkar som ikkje er organiserte med tariffavtale står då fritt til å avtale anna lønn, så dette er berre ein lønnsgaranti i butikkar med tariffavtale. Enkelte tener meir enn garantilønna, på grunn av personleg kompetanse, lokal konkurranse om arbeidskrafta, osv. @TS. Sidan du har starta i jobben og du får minstelønnssatsen i ditt lønnstrinn så har du ikkje krav på meir lønn forutsatt at du ikkje har blitt plassert i feil lønnstrinn. Det du no står ovanfor er ei lønnsforhandling. Då må argumentere med kvifor din erfaring skal medføre høgare lønn, du må også vurdere om du skal gå så hardt ut at du "truer" med å seie opp om du ikkje får meir lønn, men då bør du være rimeleg trygg på at din erfaring også medfører høgare inntekter for butikken. For litt avhengig av kva stilling du har så er det ikkje heilt uvanleg at butikksjefen helst vil ha unge og uerfarne arbeidarar sidan dei krever mindre lønn og gjer likevel jobben tilfredsstillande. Eg kjenner ikkje til detaljane på verken kva butikk du jobbar i eller kva du har opparbeida deg av erfaring. Men generelt sett kan eg seie at den enklaste måten å forhandle opp startlønna forutan å søke ny jobb, det er å ta på deg ekstra arbeidsoppgåver og kreve lønn på det grunnlaget. Då vil du kunne vise til at du tilfører butikken ein verdi ved å gjere disse oppgåvene, og då er det også rimeleg at du får betalt for det. I butikkar så vil slike ekstraoppgåver typisk være å seie at du kan ta på deg butikksjefoppgåver og fungere som assisterande butikksjef. Med mykje kontorerfaring så kan du kanskje ta på deg ein del av den administrative jobben, enten det er varebestilling eller å sette opp vaktplaner.

Ja, HTU har vært landsdekkande sidan 01.09.2021. Så frå den datoen så tok HTU over alt som har med husleigesaker, medan forliksrådet fekk fokusere på andre saker.

Frostbeskyttelsen som enkelte frysarar har tener to funksjonar, det eine er at kjølemediumet er tilpassa lave temperaturar og ikkje blir for seigt til å pumpe rundt, og det andre er for å sikre at frysaren held matvarene frosne også når temperaturforskjellen mellom ute og inne blir liten. Sidan du skal ha frysaren utandørs så må du ha ein frostsikker fryser, for om ikkje så risikerer du at den stoppar før det blir kuldegrader ute. Men ettersom dei fleste frysarar er laga for å stå tørt så er ikkje frysaren vanntett, det viktigaste er nok likevel å hindre sjødrev og regn som kjem med vinden. Det vil være fare for jordfeil om frysaren blir våt, så ekstra jordfeilbeskyttelse er nok lurt. Utanom det så tenker eg at det er verdt eit forsøk om du får tak i ein billig fryser. Som du seier så er det ikkje stor krise om frysaren skulle svikte når du uansett berre bruker den til agn. Ps. Eg vil anbefale at du frysere agnet i bøtter eller helst plastbokser med lokk slik at oppryddinga/vaskinga blir enklast mogleg om frysaren svikter og ting starter å rotne oppi fryseren.

Fordelen med ein luft-drone et at den er liten og rask, og kan kome inn frå uventa vinklar. Det at dronen er liten gjer også at den er lett å pakke ned i bilen. Men ein land-drone er nok langt meir allsidig og kan brukast til meir enn å gi skurkar ein liten dytt. Når det kjem til regelverket så synes eg at ein kunne gjort det enklare å bruke droner som arbeidsverktøy, med ei avgrensing av at ein må ha løyve for å flyge over ei viss høgde, over hustak, osv. På den måten vil flysikkerheita bli ivaretatt. Med tanke på personskade så kunne den problematikken vært løyst med ansvarsforsikring uansett vektklasse. Problematikken med snikfotografering sybes eg skulle vært løyst uavhengig av teknologi. Det burde ikkje være forskjell på om du filmer naboen over gjerdet ved å filme frå drone eller ved bruk av kamera på teleskopstang.

Utviklinga går framover, eg trur at det ikkje tek lang tid før politiet får land-droner. Det finnes vel nokre bombe robotar basert på eldre teknologi, men slike "robot-hundar" vil vi nok få sjå snart. Utfordringa med flygande droner er liten nyttelast. Eg kjenner ikkje detaljane på dronene som politiet no testar ut, men vil gjette på at det berre er ei drone påmontert ein, maks to vanlege elektrosjokkvåpen. Ein landgåande drone vil kunne frakte mykje tyngre skyss, vil være motstandsdyktig mot angrep frå gjerningsmannen som prøver å øydelegge drona. I tillegg vil ein større landgåande drone kunne utføre mindre redningsoperasjonar som å dra eit offer vekk frå situasjonen og i sikkerheit.

Sjølv om at drona har god rekkevidde, så vil det være uansvarleg å gi støyt utan nokon i umiddelbar fyrstehjelp til vedkommende. I ekstremsituasjonar som Utøya så kan ein nok tillate seg andre metodar, men i slike situasjonar så er nok skarpskyttarar vel så aktuelt. Ei slik drone med elektrosjokkvåpen kjem ikkje til å flyge høgt oppe i lufta, den kjem til å flyge i omtrent brysthøgde slik at elektrosjokkvåpenet kan avfyrast. Rekkevidda på elektrosjokkvåpenet er betre omtrent 10 meter, så dei einaste uskuldig som kan være i fare for vådeskot er dei som er så nært gjerningspersonen at dei uansett er i fare. Alternativet til elektrosjokk er skytevåpen med langt større rekkevidde og skadepotensiale dersom politiet bommer.

Det er forresten interessant dette med regelverket rundt dronebruk. For det regelverket er i dag forholdsvis lite tilpassa muligheitene som finnes ved dronebruk. Det er sjølvsagt enkelt å gi politiet unntak frå både flyforbod og forbodet mot å flyge nært mennesker, men eg trur nok at vi fortsatt har stort potensiale for å kunne lage dronereglar som er meir tilpassa det som er nødvendig å ta hensyn til. Eg synes blant anna at forbodet mot drone innafor 3 km frå flyplass er på grensa til latterleg når det er dei same reglane som gjeld uavhengig av kor høgt dronen flyg. Flyg du ein drone 10 meter over bakken meir enn 2 km frå flyplassen så er det heilt usannsynleg at eit fly eller helikopter kan kræsje inn i dronen. Og dersom det er fare for det så flyg flyet alt så lavt at både trær, flaggstenger og hustak nok utgjer ein langt meir umiddelbar kollisjonsfare. At du ikkje kan flyge drone i luftkorridoren som blir brukt til innflyging eller take-off er sjølvsagt noko heilt anna.

Du kan lese i Teknisk Ukeblad: https://www.tu.no/artikler/oslo-politiet-tester-droner-med-elektrosjokkvapen/573376 Eg synes i alle fall at det er mykje meir forsvarleg å bruke fjernstyrte droner der det er ein politibetjent som tek beslutninga om bruk av elektrosjokk, samanlikna med dagens bruk av politihundar. Når politiet slepp hunden så er det etter mitt syn likestilt med å trykke på avtrekkaren. Uansett kor god trening polithunden får, så vil ikkje ein politihund evne å sjølv vurdere om den mistenkte overgir seg etter at hunden har fått sin kommando. Er du mistenkt og politiet har sluppet hunden etter deg, ja då blir du innhenta av hunden. I beste fall så biter hunden berre i klesplagget og tvinger deg i bakken, oftast får du deg eit skikkelig bit, og i aller verste fall så kan du få ein så kraftig blødning at skaden er livstruande om hunden punkterer ei blodåre. Sender politiet ei drone med elektrosjokk våpen inn etter den mistenkte, så kan den mistenkte fortsatt overgi seg og politibetjenten som følger med via kameraet kan unnlate å gi støt så lenge den mistenkte samarbeider. Den virkelig store fordelen med å bruke elektrosjokkvåpen frå ei drone er at det gir politiet eit reelt handlingsalternativ for bruk av ikkje-dødeleg makt. Eit stort problem med både pepperspray og elektrosjokkvåpen er at rekkevidda er så kort at ein gjerningsmann kan veldig raskt bykse fram og knivstikke. I slike situasjonar så vil politiet ofte måtte bruke skytevåpen for å kunne være sikker på å stoppe trusselen dersom gjerningspersonen skulle prøve å angripe. Bruk av elektrosjokkvåpen er i slike tilfeller lite effektivt ettersom ein er avhengig av å treffe godt med begge pilene for å få god nok kontakt og straumgjennomføring til å stoppe gjerningspersonen. Sidan elektrosjokkvåpenet må ladast om etter kvart skot, så har politiet berre ein sjanse til å lykkes, og dermed blir det skytevåpen som blir svaret på trusselen. Ein vanleg polititaktikk (i alle fall i USA) er at ein konstabel gjer eit forsøk med elektrosjokkvåpen, og den andre står klar med pistolen i den med elektrosjokkvåpenet bommer på den eine sjansen ein hadde til å treffe. Elektrosjokk på drone gir politiet moglegheit til å bruke ikkje-dødeleg makt frå langt større avstand enn i dag. Ein gjerningsmann med skytevåpen kan politiet i dag berre nedkjempe ved å sikte eigne skytevåpen mot vedkommande kombinert med oppfordring om å overgi seg. Med drone så kan politiet (og publikum) stå trygt rundt hjørnet utan å rette skytevåpen mot vedkommande.

Mykje av grunnen til at det er så høgt konfliktnivå rundt Pride er nettopp det at Pride er ei for uavhengig rørsle utan styring. Grunnen til at folk brenner prideflagg er at dei ser eit symbol på kjønnsidentitet og indoktrinering, der andre berre ser eit symbol på likeverdigheit. Sidan det er ingen som bestemmer verken kva prideflagget symboliserer, når det kan brukast, eller korleis flagget skal sjå ut, så har det opna for kven som helst kan tillegge flagget dei verdiane ein sjølv vil, og ingen har autoritet til å seie at det er feil. For dei som er såpass liberale at dei vil feire likestilling, inkludering og kjærlegheit, men fortsatt så konservative at dei ikkje kan støtte at transkvinner skal ha rett til å bruke kvinnergarderober eller delta i kvinneidrett basert på eigendefinert kjønnsidentitet, så er det ikkje gitt at regnbogeflagget er eit samlande symbol. Tradisjonelt sett så vart regnbogeflagget brukt som symbol for lesbiske, homofile, bifile og transpersonar. Seinare har vi fått fleire variasjonar av flagget, som eige prideflagg for transpersonar og bifile, samt dette progressflagget som no blir meir og meir brukt sidan det også har striper som representerer LGBTQI+ gruppene. Eit litt ledande spørsmål er då; kva verdiar kan vi tillegge ein person som flaggar med det vanlege regnbogeflagget? At vedkommande støttar alt som er pride-relatert fordi flagget representerer alt? Eller kan vi då anta at personen ikkje støtter rasemangfald ettersom ein har valgt å bruke flagget utan den brune og svarte stripa som representerer disse gruppene?

Godt poeng. Har også litt "spenn" hos Strawberry og Norwegian som stort sett går ut på dato før eg får gjort noko fornuftig med poenga. Om poenga kan brukast via rema 1000 appen så er jo det ein enkel måte å bruke opp poenga på.

Fant saka: https://rettspraksis.no/wiki/Rt-1986-1406 Ser ut som det gjeld ein kar som var sikta for mordbrann (§ 148 i den gamle straffelova), før siktinga seinare vart endra til § 291 for skadeverk, samt besittelse og bruk av narkotika etter legemiddellova. Høgsterett hadde mellom anna lagt til grunn at den varetektsfengsla mannen då hadde sittet samanhengande fengsla sidan midten av juni det året utan at det var tatt ut tiltale. Han ville uansett måtte sleppe fri den 2. januar om det ikkje hadde blitt tatt ut tiltale innen den fristen. Konklusjonen frå høgsterett var då at vidare fengsling ville utgjere eit uforholdsmessig inngrep, då han var fengsla langt unna heimstaden (underforstått då at hans mor budde på heimstaden). Det er også verdt å bemerke at grunnen for at saka havna i høgsterett er at lagmannsretten hadde tidlegare avslått den siktedes klage på vidare varetektsfengsling. Eg klarer ikkje å lese ut av konteksten i kva grad det er gjentakingsfare i avgjersla frå 1986 då eg ikkje har sett sjølve saka. Men om han hadde tent på eit eller anna av stor verdi så tilseier ikkje det spesielt stor gjentakingsfare om han ikkje er pyroman eller liknande. Typisk vil slike saker ofte handle om forsøk på forsikringssvindel. Største gjentakingsfaren ligg nok til narkotikabruken, men det er både eit langt mindre alvorleg forhold og det vil nok være heilt naturleg at totalt avhold er ein av førehandsreglane som høgsterett ville at mannen skulle være underlagt ved lauslating. Opp mot saka som no går mot Marius Høiby så er det nok langt større gjentakingsfare. Marius har mellom anna utvist ei fullstendig manglande vilje til å respektere kontakt og besøksforbodet, mellom anna ved å møte kvinna for å la henne låne bilen hans under besøksforbodet. Det er kanskje litt formildande at kvinna har også vært delaktig i å oppnå kontakt i strid mot besøksforbodet, men i alle tilfeller så er det eit lovbrot å bryte besøksforbodet. I tillegg er det regelrett dumt å så openbart bryte det gjennom at kvinna naturleg nok ville bli observert køyrande rundt i Marius sin bil. Marius har også begått andre lovbrot medan han var under etterforskning, som denne transporten av fleire kilo hasj medan han ikkje berre var i politiets søkelys, men også i medias søkelys.

Ser at det ruller ein TV-reklame som informerer om ansvarsforsikring på elsparkesykkel, og med at du som foreldre kan få eit høgt erstatningsansvar etter at barnet ditt har køyrt inn i ein bil med uforsikra elsparkesykkel. Spørsmålet er enkelt og greit, er det slik det fungerer i praksis? Etter skadeerstatningsloven så er foreldrenes ansvar avgrensa til 5000 kr per skade. Det står riktignok også at barn og ungdom under 18 plikter å erstatte skader som er forvoldt uaktsomt, men berre når det er rimeleg i forhold til alder, utvikling, økonomisk evne, osv. I reklamen så fekk mora eit forsikringskrav på typen 142 000 kr for skade på ein bil. a) Kan mora avvise kravet og betale berre 5000 kr ved å vise til skaderstatningslova når barnet som forårsaka skaden er mindreårig? b) Er det nokon rettspraksis på om f.eks ein vanleg 15 åring kan bli stilt erstatningsansvarleg for ein så høg sum? Mora i dette tilfellet vil sjølvsagt risikere bot for at elsparkesykkelen ikkje hadde ansvarsforsikring slik som lova krev. Er det slik at det berre er myndige personar som sitter virkelig i saksa med eit høgt erstatningskrav om dei kræsjer med uforsikra køyretøy?

Dommen vil bli publisert, men det er litt tidsforsinking då rettsavgjerslane som blir publisert skal anonymiserast ved å ta vekk namn, fødselsdato,og tilsvarande identifiserande opplysningar. Sidan det alt ligg eldre avgjerslar som også skal publiserast, så er det ein viss tidsforsinking før publisering. Avisene og media løyser dette med å enten være tilstades i retten eller ved å be om innsyn i avgjorte saker. Du kan også be om innsyn. Ved innsyn så vil du vanlegvis få dommen usensurert med mindre det er fastsatt at dommen berre kan offentleggjerast i anonymt versjon. Om dommen må anonymiserast fyrst, så framskunder du den prosessen ved å be om innsyn.

Presedensen som den saka setter er at det tilfellet gav grunnlag for å bli sluppet ut frå varetekt. Det er ingen sjølvfølgje at den saka fastsetter eit minstenivå. Marius sin forsvarar brukar den saka som bevis for at det finnes tilfeller der syk mor gir grunnlag for lauslating. Så blir det opp til retten å vurdere om Marius har ein sak. Eg er likevel einig i at i saka frå 86 så framstår det som meir rimeleg med lauslating ettersom døden var svært nærståande. Så vidt det er kjent frå media så er ikkje Mette-Marit sin helsesituasjon fullt så kritisk, sjølv om det er alvorleg.

Dette er to forholdsvis like leilegheiter, i praksis er dei like berre speilvendte. Personleg foretrekk eg den billegaste av dei to. Den billegaste av dei to har fordelen med litt større balkong, og ikkje minst bonusarealet på loftet. Sjølv om at loftet ikkje er godkjent til varig opphold og teller med som soverom, så har du i praksis eit eller to gjesterom på loftet, eventuelt ekstra oppbevaring. Tilsvarande med kotta på loftet, sjølv om dette er kott som er litt upraktiske i bruk. Eg er ikkje spesielt imponert av loftstrappa som i praksis er en stige, men som bonusareal så er det greit nok. Den billegaste leilegheita er to år eldre, men det har liten praktisk betydning. Eg liker også at den billegaste leilegheita har varmepumpe, sjølv om det ikkje er allverdens til investering å eventuelt ettermontere om du går for den andre leilegheita. Største minuset med den billegaste leilegheita er parkeringa. Om du treng bilen til dagleg pendling så er det litt upraktisk å parkere under open himmel utan muligheit for verken elbillader eller motorvarmer. Innendørs parkering er klart mykje betre, og utgjer nok fort fleire hundre tusen i verdi. Merk her at garasjeparkeringa medfører høgare felleskostnadar på denne leilegheita. Ved å ha garasjeplass så kostar det deg 7000 kr i året i ekstra felleskostnadar, så det er også eit moment å vurdere opp mot kor stor nytte du har av garasjeplass. Merk likevel at det på den dyraste leiegheita er oppgitt at den har kaldloft, sidan den er i eit heilt likt bygg som den andre leilegheita så betyr nok det at du kan lage til loftet på tilsvarande måte som i den billegaste leilegheita om du ønsker det. Det som plagar meg mest i den dyraste leilegheita er at varmtvannsberederen er plassert inne på soverommet. Fordelen er at det gir litt meir plass inne på badet (begge er på 4,5 kvm), men eg synes det er ei elendig løysing. Ein ting er faren for vasslekkasje om berederen koker over og den står på eit rom utan sluk. Men kanskje meir problematisk er det at varmtvannsberederen produserer varme, noko som er upraktisk om du liker å ha det kjølig på soverommet. Ein av grunnane til at ein ofte har varmtvannsberederen på badet (i tillegg til at det er våtrom) er at badet er eit rom du gjerne vil ha litt ekstra varme på, og dermed så kjem varmen frå varmtvannsberederen til nytte. I alle tilfeller så er dette så like leilegheiter også i pris, at du må nesten finlese på prospektet for å sjå på detaljane. PS. Ettersom at dette er leilegheiter i trehus som er 17/19 år gamle, så ville eg ha sjekka opp i når husa sist vart mala, når det er planlagt å male neste gong, og på kva måte malararbeidet blir organisert. Det blir fort ein stor kostnad om det er slik at sameiget leiger inn profesjonelle malarar for å male bygget. Det er også greit å ta ein avsjekk på korleis sameiget forheld seg maling, er det slik at dei anser ytterveggar som felleseige som heile sameiget står ansvarleg for, eller forutsetter dei at du sjølv maler "din del" i andre etasje? Det er ikkje heilt uvanleg i slike små sameiger at dei som bur i underetasjen insisterer på å berre male "sin del" sidan det er enkelt arbeid som knappast krev stige, medan dei ønsker at dei som bur i andre etasje tek alle kostnadane/arbeidet med å male den øvste delen ved hjelp av lang stige eller stillas.

Kor mykje ein poster på forumet handlar vel så mykje om prioriteringar, som mangelen på andre ting å bruke tid på. Vi er mange som lever heilt normale liv med både jobb og familie, og som i tillegg engasjerer seg på mange andre områder. Det tek ikkje mange minutta å skrive eit innlegg på forumet, men det er sjølvsagt 2 minutt som ein då ikkje kan bruke skrive innlegg på Facebook, spele mobilspel, drikke kaffe, eller anna tidsforbruk. Om ein er arbeidsledig og "avhengig" av forumet så vil ein kunne produsere mykje mykje meir enn berre ca 10 innlegg per dag. Så er ein arbeidsufør og berre klarer å skrive 10 innlegg på ein heil dag, så er vel det eit bevis for at ein er reelt arbeidsufør? 10 innlegg på 8 timar er veldig lite, og enda mindre er det om vi fordeler "arbeidet" utover døgnets 24 timar. Ulike brukarar brukar formuet på veldig ulike måtar. Enkelte heng berre i off-topic delen med fjas og leikar, andre er kun på underforumet for eit spesielt fagområde og deler sin kompetanse der, og andre igjen er mest på forumet for å spre sine politiske synspunkt.