barfoo

@lada1 har ikkje naboen, som har innretta seg etter avtalen, også krav på rettsvern i di verd?

Hovudproblemet ditt er jo at §3a ikkje har noko begrensing slik AIen din påstår. Dette er døme på at AI konfabulerer og bommer totalt.

Dette er jo vissvass. Å tillate deg å drepe folk er ikkje ekvivalent med å nekte deg å drepe andre, for å settje det på spissen.

Sånn kort fortalt har du avtale om å kjøpe telefonen til den prisen. Den du fekk har ein mangel. Det må dei utbetre - enten ved omlevering (ny telefon) eller reperasjon. At den er tre tusen dyrare er deira problem. Dei må ordne opp. Ikkje bruk angreretten; krev at dei faktisk gir deg det du har kjøpt.

Du har fått forklart i andre tråder at retten skal ta stilling til partane sine påstander. Kva tenker du retten skal gjere? Utføre eiga etterforsking? Vel, dei er uavhengig tredjepart som går gjennom dokumentasjon og fastset ei grense som ikkje kan angripast når dommen er rettskraftig? Det har vel ein verdi...

Eg forstår ikkje kor du vil med innlegga dine om rettsvesenet generelt. Du har masse patos, men etos og logos mangler så totalt at du ikkje greier å formidle et bodskap.

Grisepikk i 6mm bolt skal du være forsiktig med. Dei er knallharde, og knekker du den så går toget for å borre det opp med vanlig utstyr; da må du ha karbid. Er det mulig å få tak i den innvendige enden med visegrip? Gjerne kombinert med olje, varme og banneord... Det er vel fort tryggaste måten, og å foretrekke over grisepikker?

Korleis er det umoralsk?

Definisjonen av trugsmål i straffelova er "Den som i ord eller handling truer med straffbar atferd under slike omstendigheter at trusselen er egnet til å fremkalle alvorlig frykt" Å gå til søksmål er stortsett ikkje straffbart. Og det å inngå avtale for å unngå prosessrisiko er jo fullstendig legitimt og vanleg.

Det er jo ein del steg mellom det å påpeike avtalebrot og ta ut søksmål. Med all velvilje greier eg ikkje å forstå innlegga dine i denne tråden. Det framstår som komplett sprø innlegg fordi du misliker rettssystemet.

Du har ingen tanker om utfall og vegen vidare? For meg framstår det som om banken har innsett at du ikkje forstår eigen situasjon, og difor nektet å forlenge.

Kva vil du oppnå? At banken forlenger lånet eit halvår til? Du har jo fortsatt for mykje lån? Kva løysing er det du ser for deg?

Jo, du har det. Rettsprosess koster masse penger. Du risikerer å måtte dekke motparten sine omkostninger og. I tillegg vil tvangssal stortsett resultere i lågare pris.

Slik situasjonen er framstilt så har jo kjøper skriftleg spurt gjentatte ganger om dei faktisk har ein avtale. Kva meir skulle kjøper gjort tenker du? Du tenker meir eksplisitt enn det her?

Ditto. Så lenge renter er betalt på lånet, og dei har sikkerhet så er det ikkje veldig stor risiko for dei; boligmarkedet har ikkje gått markant ned siste halvåret. Det sagt så får eg en følelse av at trådstarter ikkje nødvendigvis er i stand til å kommunisere med banken på fornuftig vis...

Ut frå det du har sagt står det jo nettopp det? Frå innlegg #2 i tråden:

Vil den forventinga verte styrka om seljar purrer på meir informasjon for å vere i stand til å utbetre mangelen?

Det å vere ueinig i boligpolitikken er forsåvidt legitimt nok, men å vere forundra over at du må betale tilbake eit lån iht. avtalen du signerte framstår som rart. Du lånte ein sum som skulle betalast tilbake eit halvår fram i tid. Då er det ikkje heilt urimeleg å forvente at du faktisk må betale tilbake den summen etter eit halvår.

Nei, det kjem an på mange andre ting enn slagvolum og sylinderantall.

Har du søkt om forlengelse? Har det gått eit halvår?

Kva står i låneavtalen?

Frå artikkelen. Grunnen til at typegodkjenningstal og reelt forbruk avviker er altså at folk lader mindre enn forutsett, ikkje at bilane ikkje fungerer.

Korleis rettar GDPR seg mot statar? Dei kan jo stortsett gi seg sjølv heimel i lov, og dermed parkere GDPR? Det rettar seg vel heller mot firma som Facebook som meir eller mindre de facto kunne spore deg over alt ein periode på grunn av manglande regulering.

Kom med eit døme på det då.

Her trur eg du forvekslar to ulike ting. Poenget med forvaring er at du er skuldig, dvs. tilregneleg - som er vilkåret for straff. Men i motsetning til fengsel kan den forlengast, dvs. at før du slepp ut av forvaring, kan politiet gå til retten og be retten vurdere om du skal sleppe ut. Potensielt kan forvaring forlengast livet ut. Ei fengselsstraff kan ikkje forlengast; når den er sona er den sona. Føremålet med forvaring er å beskytte samfunnet. Forvaring har ei lengde og ei minstetid, der minstetida er minimumstida som må sonast før ein kan be om lauslating, og lengstetida er tida der påtalemakta må gå til retten for å få forlenga forvaringa. Er du utilregneleg er du ikkje skuldig - og kan heller ikkje straffast. Då gir ikkje lengde meining; poenget er å gi helsehjelp, og det er tidsubestemt, avhengig av om behandling fungerer eller ikkje, og kan potensielt sett vare livet ut i ymse former.