Ein eller annan

Korleis skal eg formulere meg.... dei ytre rammene som avgrensar mine moglegheiter for eit trygt og lukkeleg liv er eit produkt av samfunnet. Eit vilja produkt, med mange som sjølve kan ha nytta "manifestasjon" for styrkje dei rammene som avgrensar meg. Med andre ord så må eg få superkrefter på eit nærare gudleg nivå for å endre på det innanfor eit rimeleg tidsrom om eg sjølv skal få hauste inn det eg sår.

Det kan absolutt vera ei løysing.

Det er her pyramiden med dei grunnleggande menneskjelege behova kjem inn. Fylgjeleg er det subjektivt kva som er viktigast når behova for ernæring og husly er dekt, men for meg kjem tryggleik, sosiale relasjonar og kjærleik. Når einsemda og utryggleiken har vore ved mi side i alle år, og det blir berre meir umogleg å kome seg inn i eit reparerande kjærleiksliv dess eldre ein blir, så blir utvegen eit sjølvmord. Ja, eg kjem ikkje til å fylle førti med mindre noko snart endrar seg radikalt.

Takk for responsen alle saman! Eg byrjar på toppen: @Romeren@skaftetryne32: skaftetryne32 har rett, det eg søkjer er noko såpass konkret og lagnadsskiftande som ei fjerning av forbanninga som kviler over meg.

Ein bør òg ha retningsliner for innhaldredigering. Eg var nett borti at nokon redigerte innlegget sitt etter at eg hadde svara på det. Og då pratar eg om fullstending erstatning av innhald, altså ikkje berre ei simpel korrigering av skrivefeil eller forbetring av ordlyden. Konteksten for mitt svar er no plutseleg heilt borte, sjølv om det nye innhaldet i innlegget eg svara på er relevant til emnet.

Som sagt, det er lite samaniknbart. Eg nektar ikkje for at dei fyrste 20 åra dine var eit helvete, men det du skildrar ordnar seg med utdanning, fast jobb og inntekt. (NB: Konteksten til dette svaret er bortredigert.)

Med andre ord så er din situasjon lite samanliknbar med min då du skildrar din situasjon som typisk sjølv-neglekt med påfylgjande korreksjon. Det står ikkje på mangel på innsats frå mi side, men det er lite hjelp i det når faktorane eg ikkje har kontroll over ikkje betrar seg.

Eg ynskjer ikkje å gå i detaljar her, men eg lever eit liv der alt som kan gå gale vil gå gale, og fine ting/hendingar som er sjølvsagte for andre personar er noko eg sjølv aldri får oppleve. Derimot får eg oppleve negative ting som avvising, eksklusjon, stigmatisering, dehumanisering og demonisering. Det er sjeldan eg drøymer, og eg har den emna der eg i søvne somme gonger tappar inn i mi eiga framtid, og dimed opplever eigne erfaringar og refleksjonar før dei skjer. Desse opplevingane har alle det til felles at dei er framtidige negative opplevingar og/eller refleksjonar, og alle har synt seg å stemme til minste detalj sjølv om det har gått opp til 15 år frå eg opplevde dei fyrste gongen til dei nett hendte. Er det nokon som eit kvar eg kan gå for å få forbanninga oppløyst?

Kva tid har eg hatt som motiv "å drepe tråden"?

Ikkje berre skal du tilleggje meg andre meiningar og motiv enn det eg har, men jaggu skal du tilleggje meg andre kjensler òg.

Lat meg minne deg om at denne tråden ikkje er ein alminneleg minnetråd, men ein kamuflert hyllest av ein kontroversiell høgreekstrem politikar som allereie har gjort sitt til å gjera ting vanskelegare for dei stadig meir forhata og marginaliserte minoritetane i samfunnet.

Eg skjønar at du har problem med å oppfatte informasjon og tyr til hersketeknikkar for å kompensere for dette.

Når tråden allereie har ei handfull sider så er det ikkje noko anna å gjera enn å prøve å formide korleis slike trådar bør handterast. Diverre har me slike som deg som aktivt vil halde i live nefariske diskusjonar. Kva blir det neste, skal ein sørgje over det korte kunstnariske livet til Adolf Hitler?

...kvifor? Du skjønar vel at bensin og diesel er ufornybare energikjelder?

Kvifor eksisterer denne tråden? Som i: Kvifor har folk gått på limpinnen og gjeve OP merksemd gjennom å respondere? Ikkje rart diskusjon.no har tapt seg og missa brukarar når troll og provokatørar får fare fritt.