The Avatar

Mitt råd er å melde inn dette som reklamasjonssak, og så heller ta stilling til kor langt du er villig til å følge saka om du blir nekta reklamasjon. Har du litt flaks så får du reklamere på klokka utan meir krangling, så det er dumt å ikkje eingong gjere eit forsøk.

Etter forbrukarkjøpslova så har du 5 års reklamasjonsrett når produktet er meint å vare vesentleg meir enn 2 år. I praksis er det likevel mange butikkar som legg til grunn ein avgjersle frå forbrukartvistutvalget frå 2008 som konkluderte at batterier i bærbare datamaskiner hadde forventa levetid på 2 til 2,5 år og dermed hadde berre 2 års reklamasjonstid. Det er verdt å bemerke at det i dette tilfellet ikkje var snakk om innebygde batterier slik som dagens laptoppar har, Forbrukartvistutvalget tok for seg batterier som forbrukaren lett kunne bytte sjøl, og enda til bruke laptoppen utan batteri så lenge straumkabelen var tilkopla. Det har også vært nokre avgjerslar i nyare tid som ikkje har gitt medhald som då Forbrukarklageutvalget i 2017 til grunn at ein ikkje nødvendigvis kan forvente same levetid på eit mobiltelefonbatteri som på sjølve telefonen. Då varigheita på batteriet vil variere mykje alt etter laderutinane til forbrukaren. Også verdt å merke seg at i denne saka så var batteriets levetid i iPhonen var redusert med 16,53% etter 4 år. Eg finn nokre saker på øydelagt mobiltelefonbatteri som har gitt medhald, men då er det ofte batteri som har svikta før det har gått 2 år eller batterier som har blåst seg opp og då også skada sjølve telefonen. Det er dermed litt uavklart kva ein som forbrukar eigentleg kan forvente av eit batteri, og eg kan ikkje sjå at det har vært saker som innvolverer smartklokkebatterier. Elektronikbransjen ser ut til å skyve framforseg påstanden om at batteri er slitedel og derfor berre har to års reklamasjon, men lova er eigentleg veldig klar på at det skal være 5 års reklamsjon utan atterhald på at "slitedeler" som batteri, klokkereimer, osv skal være unntatt.

For ordens skuld. Burettslaglova: Som nemnt så er det anbefalt å skrive ei årsmelding. Både fordi det er ryddig av styret å legge fram ei årsmelding, men også fordi at dersom ein legg fram ei god årsmelding så kan styret sleppe å måtte svare ut ein masse spørsmål frå bebuarane som lurer på korleis styret har jobba, kor mange møter ein har hatt, kva planar styret har framover angåande til dømes vedlikehold, osv. Då er det fort mykje raskare å berre vise til at alt dette står i årsmeldinga.

Sidan du tydelegvis alt har lagt henne til på Facebook (og ho har akseptert) så har du eigentleg komt langt forbi stadiet for å bryte isen og berre enkel småprat. Neste steg om du ikkje alt har komt dit er å prate om ting som ikkje er treningsrelatert. Det er her du finner ut om praten er mest kollegaprat der dykk snakkar om trening under treninga, eller om det er meir vennskapeleg prat om alt mogleg anna. Steget deretter er å prøve å innlede ein samtale utanfor treningssenteret. For oss er det heilt umogleg å tolke kva denne dama tenker utifrå det du skriver, men ettersom ho har lagt deg til på Facebook og ikkje minst at ho svarer på meldingar du sender, så indikerer det at ho er interessert i å ha kontakt med deg. Om ho er ute etter å ha deg som bekjent, venn eller kjæreste er det for tidleg å gjette på. Hadde ho berre var interessert i å trene, så hadde du fort merka det. Slike personar vil typisk ha på seg headset og trene heilt i si eiga boble og vil helst ikkje kommunisere med andre utover eit nikk eller eit smil om ein tilfeldigvis møter blikket til andre på treningssenteret.

Eigentleg så er det ikkje av betydning. Utgangspunktet for erstatningskrav er at ein har blitt påført eit urettmessig tap. Så lenge trådstartar ikkje vart felt for juksing så er det berre av moralsk betydning om trådstartar var heilt uskuldig, eller om trådstartar juksa og slapp unna med det. Dersom studiestaden ikkje har funne grunnlag for å fastslå at studenten har juksa så skal ikkje studenten lide konsekvensar av den anklagen, ei heller om studenten reint faktisk var skuldig og slapp unna berre på grunn av ein saksbehandlingsfeil. Når eg søker litt rundt så ser det ut som at i dei tilfeller der studenten har fått erstatning så er erstatningssummen i størrelseorden 100k - 150k, noko som er ganske langt unna dei krava som blir stilt om erstatning tilsvarande tapt arbeidsinntekt. Fellesnemnaren for disse erstatningssakene er at studenten faktisk har blitt utestengt for juks i 1 til 2 år. Trådstarter sin situasjon er litt annaleis ved at tapet til trådstarter skyldes at trådstartar sjølv valgte å sette studiane sine på pause fram til saka vart avgjort.

Eg forstod det slik at det var snakk om å melde seg opp i enkeltfag hos private utdanningsinstitusjonar, då kan det fort koste mange tusenlappar per fag. Om det er snakk om offentlege skular så er det berre semesteravgifta som i denne samanhengen er småpengar. Om ein ikkje går på ein høgskule/universitet som praktiserer det slik at utestengte studentar også blir fråtatt adgangen til bygga og digitale plattformar, så kan det nok i mange tilfeller være hensiktismessig å betale semesteravgifta sjølv om ein er utestengt for å fortsette å kunne bruke til dømes bibliotek og lesesal til å fortsette å studere sjølv om ein ikkje får gå opp til eksamen før utestenginga er oppheva.

Vil legge til at det er potensielt mykje pengar å kaste ut vinduet ved å melde seg opp i eksamener som ein kanskje ender opp med å bli utestengt frå. Der er litt Catch 22 der ein utan å melde seg opp til eksamen ikkje har eit erstatningskrav, og ved å bruke pengar på å melde seg opp til eksamen så har du dokumenterte utgifter som kan kreves erstattast.

Ja det kan det, og den litt dumme realiteten er at det er nettopp slike lovlydige byggeigarar som blir tatt for ulovlegheiter fordi du har tatt kontakt med kommunen for å be om råd. Kommunen har vanlegvis ikkje kapasitet til å følgje opp slike detaljar, men når du sender inn dokumentasjon i samband med anna arbeid så har kommunen ein handlingsplikt i å følgje opp ulovlegheiter som dei veit om. Det kan nok være hensiktsmessig at du er litt diffus angåande garasjen, kanskje ved at du markerer arealet som sykkelbod eller liknande garasjeliknande bruk som ikkje nødvendigvis krever stor garasjeport. Det vil teknisk sett fortsatt være garasje om du har motorsykkel eller liknande som du kan transportere ut og inn gjennom ei vanleg dør. Alternativt så kan du sjølvsagt berre sende inn ein søknad der du søker om å få godkjent både innglassinga og opphaldsrommet, så er det i det minste gjort. Det å få godkjent opphaldsrommet vil også være økonomisk gunstig i forhold til verdivurdering av bustaden. Pass berre på at dette opphaldsrommet tilfredsstiller krava for å bli godkjent for varig opphald slik at du slepp å måtte bygge om for å få det godkjent. Ofte så er det ein relativt kurrant sak å få slike ombyggingar godkjent om arbeidet er korrekt utført. Ofte er det berre formaliteten med søknad som mangler.

Forstår at dette er ein vanskeleg situasjon, men erstatningskrav er nok relativt urealistisk. Ikkje kan du få igjen det året du mista her, og også ein eventuell erstatningssum blir det vanskeleg å bevise. Ein ting er at du vil kreve erstatning tilsvarande eit tapt arbeidsår, men du kan heller ikkje bevise at du hadde gått rett ut i jobb om du vart ferdigutdanna eit år tidlegare. Sidan du valgte å ikkje gi litt faen og derfor meldte deg opp i fag fram til du eventuelt hadde blitt stoppa, så må du nok sjølv ta skulda for korleis dette påvirka studiane dine. Eg har likevel full forståing for at det virker urettferdig, for i denne situasjonen så hadde du eigentleg berre to valg. Du kunne fokusert 100% på studiane og satse på at juksesaka ville falle vekk sidan du var sikker på at du var uskuldig. Om du då hadde blitt felt i juksesaka så hadde du tapt både eksamensadgangen og ein del av studiearbeidet du ville rekke å gjere fram til du fekk dommen. No gjekk du for strategien å begrense ditt tap i tilfelle du ville bli felt, men det har då fått sitt utslag i at du truleg ikkje har eit erstatningsgrunnlag for at du valde å ikkje melde deg opp til eksamen. Eg forstår godt at ei slik sak er vanskeleg, for det har dei siste åra også vært mange saker der studentar har blitt feilaktig dømt for juksing, og i din spesifikke sak så hadde du nok blitt dømt for juks hadde det ikkje vært for at du feilaktig fekk tilsendt det interne notatet. Så sjølv om at du er uskuldig og ikkje juksa, så er det stor sjans for at du her hadde flaks som fekk saka henlagt. Du har i praksis ingen rettssikkerheit når det er universiteta sjølv som både lagar og handhever reglane for juksing.

Det er vel eigentleg litt gråsone fortsatt? Altså at det ikkje er direkte forbode, men sjølv om det er løyst litt meir opp i NEK så kan ikkje elektro- importørar og montørar skive NEKen framfor seg som dokumentasjon på at balkongkraftverket er forsvarleg. Tekninsk sett er det vel berre feilbruk som er uloveg, noko som medfører at du som privatkunde lovleg kan kjøpe slikt utstyr så lenge det er CE merka og bruke det i samsvar med bruksanvisninga. Noko av utfordringa her i Norge er at vi har fått ei gråsone, der ein på den eine sida ikkje kan plugge balkongkraftverket rett i ei stikkontakt sidan det krevs dedikert stikkontakt og kurs. Samtidig som at slik stikkontakt berre kan settast opp av elektrikar som då må kunne gå god for at installasjonen er sikker å bruke.

Her er det ein stor forskjell i kva side du står på. Som bilselgar så er eg til dels einig i at det å ikkje ta NAF-test kan være like greit, for det medfører berre at du både må betale for NAF-testen som muligens finner ting som du må utbetre med ein gong, og at du må selge bilen med kjente feil og manglar som du som selgar må opplyse om, som igjen medfører lågare pris eller tapt salg. Det å få bilsakyndige til å sjå over bilen før du selg den kan potensielt redde deg frå dyre reklamasjonskrav, men igjen så kan du også beskytte deg mot slik reklamasjon ved å ikkje kreve for mykje betalt for bilen. Hovudregelen er likevel at det er ei reklmasjonssak om selgaren fekk mindre bil for pengane enn ein hadde grunn til å forvente. Det er derfor fint mogleg å gå seg på ein smell også med NAF-test som konkluderer med at bilen er utan feil. Dersom du då selg bilen i det øvre prissjiktet og bilen likevel får motorhavari så har kjøper i utgangspunktet ein god sak mot deg som selgar, at du har ein NAF rapport er då ikkje eit forsvar. Ein slik NAF-rapport hjelper deg berre å redusere risikoen for dyre reklamasjonskrav, den vil aldri eliminere den risikoen. Frå kjøper sitt synspunkt så er det ingen grunn til å ikkje kreve at selgaren får tatt bilen på ein NAF-test (forutsatt at selgaren ikkje trekker seg om du kjem med eit slikt krav). Som kjøper så vil du at bilen er sjekka av bilsakkyndige, og du vil at dette blir gjort av eit verksted som er nøytralt eller på din side. At bruktbilselgaren har ein mekanikarvenn som seier bilen er i god stand er til liten hjelp for ein potensiell bilkjøpar. Eg vil påstå at NAF-test er litt som boligkjøper-/boligselgerforsikring. Som kjøpar så har det relativt liten hensikt å kjøpe slik forsikring då det å bruke tid på å kjempe din sak som huskjøpar berre er ein utgiftspost for forsikringsselskapet. Som bustadselgar derimot så er slik forsikring langt meir aktuelt sidan det både sparer deg for poteniselle krav frå kjøparen, og ikkje minst at du med slik forsikring kan overbringe alle klager frå kjøparen til forsikringsselskapet i staden for å måtte bruk tid på å forholde deg til ein masete kjøpar sjølv. Det er altså stor forskjell alt etter kva side av bordet du sitt på.

Kjenner ikkje til spelet, og veit då heller ikkje kva som er innholdet og på kva måte innholdet blir presentert på. Eg klarer ikkje å finne kvar Google har skrevet ned sitt forbod mot sensitiv tematikk. Det nærmaste eg finn er "sensitive events" som handlar om hendingar med stor sosial, kulturell eller politisk betydning slik som naturkatastrofar, konflikter, dødsfall, osv. Som eksempel er det lista opp manglande sensivitet ovanfor ekte personar som har dødd, benekting av godt dokumenterte hendingar, osv. support.google.com/googleplay/android-developer/answer/9878810 Eg trur eg klarer å gjette kva som er tematikken i dette spelet sidan det står litt i artikkelen og at folk seier det er ein spoiler. Om det som er sensitivt kjem litt brått på, så er det nok vanskeleg å finne ein måte der ein både skjermer folk for innhold som dei ikkje vil ha, samtidig som det vel vil øydelegge mykje av spenninga om ein må sette eit innholdsvarsel som spoiler heile spelet? Kan det være at det som reageres på er at spelet kan framstå som meir barnevenleg enn det viser seg å være? Altså den klassiske situasjonen der folk trur at berre fordi det er teiknefilm så er spelet/filmen/serien laga for barn?

Synes heller ikkje at Vedum har eit godt poeng, for kokain er som kjent ulovleg, så eksempelet til Vedum viser eigentleg det motsatte, at kokain er eit problem sjølv om det er ulovleg. Om folk uansett driv med kokain så er det meir eit spørsmål om korleis ein kan jobbe for å redusere skadeomfanget. Eg trur ikkje ei legalisering av kokain er vegen å gå, sjølv om eg meiner at legalisering av cannais innafor kontrollerte rammer kan være ei god løysing. Kontrollert legalisesering av cannabis opner for at ein kan regulere salgstider, hente inn avgifter, samt hindre det illegale salget. For kokain og tilsvarande rusmiddel så er det nok betre å holde på forbodet, men i staden avkriminalisere mindre brukerdoser for å hjelpe dei som har rusproblem samtidig som ein fortsetter å prøve å straffe bakmennene. Eg synes også det er interessant at Vedum trekk fram dei store konsekvensane ved bruka av kokain, samtidig som han sjølv står for ein ruspolitikk som medfører at dersom ein gjer eit dumt valg og er så uheldig at ein blir tatt av politiet, så får ein store problem gjennom heile voksenlivet berre fordi ein har ein narkodom på rullebladet.

Ein anekdote frå min side, men har opplevd slik manglande support når eg hadde problem med BankID og personen på support hevda hardnakka at BankID'en min gjaldt berre i deira bank og var heilt uavhengig av alle andre bankar og tenester som nyttar BankID, noko som openbart er feil. Å sperre BankID i nettbanken medfører at du sperrer tilgangen på alt som bruker BankID, ikkje berre tilgangen til den aktuelle nettbanken. BankID har ingen eigen support, og henviser til bankane å yte slik support, noko som naturlegvis er heilt håplaust så lenge dei som sitter på support i banken ikkje har peiling på korleis BankID fungerer. Identifikasjon, både fysisk og digitalt burde være ei statleg oppgåve. Sjølv om det er meir politisk så meiner eg at nasjonalt ID-kort burde være gratis tilgjengeleg til alle, og særleg for unge og eldre som ikkje har gyldig førarkort eller pass. Vi har MinID som er ein statleg elektronisk ID, problemet med den er at den berre er på nivå 3 medan BankID er nivå 4. Det medfører at til ting som krever høgare sikkerheit som til dømes signering så må ein i praksis ha BankID, den statlege løysinga med MinID er berre sikker nok til å kunne bruke som innlogging på offentlege sider som f.eks. nav.no. Grunnen til at MinID ikkje oppfyller signeringskravet er at ein ikkje har fått etablert ein trygg måte å bestille MinID på. MinID får du ved å bestille og bekrefte identifikasjonen din ved å taste inn aktiveringskoden du får i posten, eit brev som naturleg nok er utsatt for å kunne bli stjålet. Kvifor du ikkje kan møte opp på eit kvart offentleg kontor og legtimere deg for MinID på nivå 4 er for meg uforståeleg, burde være superenkelt å få til.

Sjølv om Trump trua med å ta Grønland med makt, så var trusselen opprinneleg økonomisk. Det starta med at Trump ville kjøpe Grønland, deretter trua han Europa med handelskrig med høge tollmurar om Danmark ikkje gav Grønland til USA. Seinare vart trusslane meir militeriserte ved at Trump ikkje ville utelukke bruk av militærmakt. Seinare har Trump gått tilbake på den trusselen og seier at militærmakt ikkje lenger er aktuelt etter å ha inngått ein "avtale" med Danmark/Grønland om å inngå ein framtidig avtale, noko både Danmark og Grønland benekter. Det er sikkert lett å være tøff i trynet når ein har atomvåpen, men overtakinga av Grønland handla eigentleg om at Trump trudde han var ein så god forhandlar at han kunne kjøpe Grønland til ein billig penge, og så blei han sur når Danmark ikkje ein gong ville underhalde tanken om eit salg. Muligheita for militærmakt var noko som kom gradvis for å prøve å få Danmark til å forhandle, og til slutt var Trump inne i eit hjørne og måtte bløffe på seg ein avtale for å komme ut av situasjonen med æren i behald.