The Avatar

Nei det finnes nok ikkje, då dette i liten grad er målbart. I kva grad barnevernet skulle gjort meir eller mindre er til dels subjektivt, til dømes så er det ikkje sikkert at barnet sjølv forstår kvifor barnevernet måtte gripe inn, alternativt kvifor barnevernet ikkje kunne gripe inn. Til ei viss grad kan ein evaluere i ettertid om barnevernet gjorde for mykje eller for lite, men det er forholdsvis vanskeleg å føre statistikk over det ettersom ein også må ta høgde for kva informasjon barnevernet hadde på det aktuelle tidspunktet, og ikkje berre kva ein i ettertid ser var fasiten.

Så fint at du fant ut av det. Om det er andre som er i samme situasjon så kan ein kome i kontakt med vergen ved å kontakte Statsforvaltaren. Det er også mogleg å gjere dette litt meir indirekte ved å sende eit brev til huseigaren, dei aller fleste som er verge har vidaresending av post til eiga postkasse for å kunne utføre vergemålet som å betale rekningar som kjem. Så ved å sende brev til huseigar så er det stor sannsynlegheit for at brevet blir lest av vergen. Som du har fått erfare så er det ikkje alltid strategisk gunstig å gjere det på denne måten når du vil kjøpe hus, men samtidig så er det ikkje nokon anna måte å gjere det på når huset ikkje ligge ute til salgs. For det fyrste er det ikkje sikkert at vergen er interessert i å selge, då det å selge bustad (og særleg bustad du sjølv ikkje kjenner godt) er både arbeidsomt og til dels risikabelt i forhold til reklamasjon. Pengane frå salget går uansett inn på konto til eigaren så i forhold til arv og fordeling av verdiar så kan det ta lang tid pengane blir fordelt til arvingane. Litt avhengig av tilstand på eigedommen og prisutviklinga så kan det fort være meir lukrativt å behalde huset fram til nokon kan arve eigedommen, og då fyrst selge om arvingen heller vil ha pengane. For det andre så er ein aldri god forhandlingsposisjon når ein uoppfordra tilbyr deg å kjøpe huset, for selgar så vil det vanlegvis berre betyr at huset er attraktivt og dermed bør leggast ut på det opne markedet i staden for å akseptere det fyrste skambodet som blir tilbudt.

Ja, det er berre å ta vekk VG frå lista over nettaviser eg les. Valget mellom å enten betale for ein Schibsted-konto som sporer meg på tvers av Schibsted sine ulike sider og tenester eller samtykke til at Schibsted kan selge mine opplysningar til tredjepart, eller å akseptere at Schibsted selger min informasjon, medfører at det ikkje er noko valg å ta utover å finne andre sider å bruke.

Om problemet er overgriparar hos barnevernet. Ein meir naturleg og mindre inngripande stad å starte er å sjekke opp kvar varsla kjem frå. Spørsmål som kva intensjon har varslararen har for å varsle? Korleis varslaren har fått informasjonen det blir varsla om? Og liknande spørsmål kan det være greit å få avklart før ein startar å brette ut privatlivet til barnevernsbarna som frå før har eit dårleg utgangspunkt. Slike varsel bør helst kome frå personar som har fyrstehandskunnskap om kva som har skjedd, enten ved å være offer for handlinga eller ved å ha vært tilstede. Anonyme tips, eller varsel frå foreldre som har blitt fråtatt sine barn har eit dårleg utgangspunkt for å ende med politietterforskning og domfellelse ettersom det må påreknast at varslaren også kan ha motiv for å kome med falske anklagar. Så forstår eg også veldig godt at nettopp fordi barnevernet mottek ein del falske anklagar, så gir det gode muligheit for at ekte overgriparar lett kan skjule seg i mengden av falske anmeldingar. Frå barn og ungdom som er i barnevernets varetekt så er det rimeleg å tru at det både finnes store mørketal på ting som aldri blir rapportert inn, men også at utagerande adferd mot voksne medfører falske anklagingar. Det er ingen enkel måte å løyse dette på, på den eine sida så må vi ha eit system som hindrar overgriparar frå å jobbe i barnevernet, samtidig så kan vi ikkje ha eit system som legg så stor vekt på anonyme tips og tredjeparts rapportar at alle barnevernstilsette får sparken. Eit godt døme på der det gjekk over styr er i Bjugn-saken, der ei anklage om at ein barnehageassistent hadde blotta seg førte til at 30 personar (inkludert lensmannen) i lokalmiljøet var anklaga for blotting, vold og voldtekt av barn. Saka endte med full frifinning på grunn av manglande og til dels motstridande bevis. Saka førte også til at barna oppi det heile vart vart såpass lite hensynsfullt behandla, gjennom blant anna underlivsfotografering under etterforskninga at nesten alle fekk voldsoffererstatning. Basert på den erfaringa så veit eg ikkje heilt om at det er greit å starte omfattande etterforskning på jakt etter overgriparar om det medfører at barn og ungdom på barnevernsinstitusjonane skal gjennomgå voldtektsundersøkingar, og det attpåtil skal gis fullt allmenn innsyn i bevismaterialet på grunn av at enkelte ikkje stoler på myndigheitene. Eg kan knapt tenke meg noko meir ydmykande å oppleve for ein ungdom.

Datatilsynet skriv på sine sider at: Dette er rett og slett ei kompromissløysing der Datatilsynet anerkjenner at sjølv om ein porttelefon/ringeklokke normalt sett utgjer kameraovervåking der kameraet vender vekk frå huset og dermed kan fange opp naboeigedom, veg og forbipasserande, så aksepterer Datatilsynet likevel at folk kan montere porttelefon med video under forutsetning om at tida kameraet overvåker offentleg område er kort. På samme side så skriver Datatilsynet også om burettslag og sameiger: Datatilsynet legg derfor til grunn at kameraovervåking krever eit overveldande fleirtal i generalforsamlinga, og at overvåking for å passe på at ordensreglane blir fulgt ikkje er god nok grunn. Trådstarter har ikkje gått nærmare innpå kvifor styret ønsker kameraovervåking av fellesområde og garasjeanlegg, men Datatilsynet legg opp til at formålet må være tungtvegande og at andre virkemiddel ikkje kan benyttast. Datatilsynet meiner at fysisk sikring, adgangskontroll, alarmsystem, vaktholg, lyssetting og rutinar er tiltak som skal iverksettast før ein går for kameraovervåking. Med andre ord så meiner Datatilsynet at kameraovervåking ikkje kan brukast der det er billegare og enklare enn å til dømes leige inn vektertenester. Eg er likevel einig med @nor.jorgen at sjølv om at Datatilsynet er fagmyndigheita på kva som er lovleg og ulovleg, så har også Datatilsynet ein eigeninteresse å gi råd som gjer at det ikkje er rom for å stille spørsmål ved lovlegheita av overvåkinga. Det er ein ting at Datatilsynet seier at overvåking av fellesareal krever 2/3 fleirtal på generalforsamlinga, men det er ikkje gitt at Datatilsynet verken vil eller evner å følge opp dette gjennom å føre tilsyn og gi pålegg til burettslaget. Jamfør dette med porttelefonar der Datatilsynet aksepterer at det er umogleg å hindre bruk av video-ringeklokker, sjølv om Datatilsynet på generelt grunnlag seier at kameraer som fanger opp delar av offentleg eller privat område er ulovleg. Datatilsynet aksepterer også viltkamera, men sett nokre "bør" krav om at kameraet bør monterast der det er usannsynleg at mennesker blir fanga opp, og at man bør skilte i skogen at området er overvåka. Og at eventuelle bilder av mennesker blir sletta. I praksis er det nok slik at graden av kameraovervåking må være ganske så grov før Datatilsynet griper inn med krav om endring.

Dersom vi opnar for dette så mister alle som er i kontakt med barnevernet sitt personvern. Det er veldig lett å kome med alvorlege anklager om at barnevernet driv med sataniske ritual og kannibalisme, og vipps så er det offentleg kjent at Ole på 12 år har blitt sengevæter etter å blitt slått av fars nye kjæreste. For skal ein heve tausheitsplikta for å motseie grove påstandar om barnevernet, så kan ikkje domstolen berre oppheve tausheitsplikta på det som er relevant, for det vil kritikerane ta som bevis på eit skjuler noko når ein ikkje også utleverer at mor er bipolar og speler vekk pengane slik at barnet må bo hos barnevernet for å få mat på bordet.

Det er heilt klart at muligheita for overgrep er tilstades, då barna som er hos barnevernet er i ein særskilt sårbar situasjon, ofte utan trygge voksne å melde frå til. Samtidig så er det også klart at barnevernet er veldig utsatt for å motta slike anklagar frå både foreldre og også barnet sjølv, med den hensikt å hevne seg på barnevernet. På grunn av taushetsplikt og barnets behov for privatliv, så er det ikkje så lett å hindre alle muligheiter for overgrep og maktmisbruk. Ein kan nesten ikkje filme barna 24/7 heller, og dersom det alltid skal være 2 barneverntilsette tilstades så blir både barnevernet dobbelt så dyrt, og det blir vanskelegare å tilby den omsorgen som barnevernet skal gi når all dialog og interaksjon med voksne blir overvåka. Utfordringa med det er sjølvsagt at dersom det faktisk foregår overgrep, så er det vanskeleg å bevise det. Dette er ikkje unikt for barnevernet, same problematikken har vi med maktmisbruk innafor politi og fengselsvesenet også. Dette er eit område der vi enten må sjå på dei store linjene og gi barnevernet tillit til å fortsette sitt arbeid der dei fleste får god hjelp. Eller så må vi innføre full openheit, noko som innebærer å fjerne personvernet, og berre akseptere at det er offentleg kva som er innvolvert med barnevernet.

Risiko er sannsynlegheit ganger med konsekvens, og eg kan være med på tanken om at dersom det fyrst startar å brenne i eit batteri som er lada til 100% så blir konsekvensen litt større ved at batteriet då innheld meir energi enn eit tilsvarande batteri som berre er lada til 70%. Eg tviler på at det medfører særleg med praktisk konsekvens, og det er eigentleg samme greia med ein dieselbil. Tek det fyr i ein dieselbil med heilt full tank så er det meir brannenergi om heile bilen (inkludert tanken) brenner om, samanlikna med ein dieselbil som har 2/3 full tank. Eg kan også være med på at det er ein brannfare ved overlading av batteriet dersom overladingsvernet er defekt. Så skal du være veldig forsiktig av deg så kan det være eit poeng å alltid stoppe ladinga ved 70% slik at du aldri når eit batterinivå der det er fare for overlading, men overlading skal ikkje være eit problem på elbilbatteri. Om du har kjøpt deg ein stor batteribank på Temu så kan du kanskje risikere at overladingsvernet er fråværande eller mangelfullt, men det er i praksis ingen problemstilling med overlading på ein elbil. Prinsippielt så kan eg også være med på argumentet om at du betalar for heile batteriet og burde kunne benytte deg av heile batteriet, som til dømes ved at mange elbilar er litt vel optimistiske når rekkevidda blir oppgitt. Likevel, at batteriet ikkje har godt av å regelmessig ligge under 10% eller over 90% burde være velkjent for alle som kjøper elbil. Det han seier om at ein berre kan bruke halvparten av batterikapasiteten er sjølvsagt heilt feil, du kan fint lade til 100%, køyre til bilen kneler på grunn av lavt batterinivå, og la bilen stå i vegkanten med langlysa tent til batteriet her heilt, heilt utlada. Det er ikkje bra for batteriet i lengda, men du kan fint velge å gjere det. På samme måte som at du kan velge å køyre dieselbilen med eit turtall som står og stanger i turtallsperren, men det er openbart ikkje bra for bilen. Så ja, om du legg mykje godvilje til så har han nokre små poeng, men betydninga er sterkt overdreven. Startar det å brenne i batteripakken til ein elbil så må du rekne med at elbilen blir totalskada uavhengig av kor mykje energi som er på battericellene. For deg som bileigar så har det liten til ingen betydning om elbilens batteripakke fortsetter å avgi varme i 3 døgn på grunn av at batteriet var fullada eller om batteriet avgir varme i berre 48 timar fordi det var nesten tomt. Bilen vil være heilt utbrent etter ca 2 timar uansett om, så kor lenge etter det at batteriet fortsetter å avgi varme er eigentleg mest eit problem for brannvesen/bilbergar.

Eg fekk ikkje dette varselet, men det du har mottatt er den tekniske testen som var planlagt til 1. juni kl. 12. Det er berre enkelte av dei som har huka av for "test" inne på innstillingane for nødvarsel som mottek den tekniske testen. https://www.nodvarsel.no/test-av-nodvarsel/ Formålet med den tekniske testen er å sjekke teknikken, ved at det blir valgt ut testmottakarar basert på ulike geografisk plassering, type telefon, abonnement, osv for å sikre at alt er klart til den eigentlege testen på onsdag 10 juni kl. 12.

Problemet er at ein har malt seg opp i eit hjørne, og det er ikkje veldig enkelt å ta valget mellom å sette strek over dei 6,7 milliardane som alt er brukt, og i tillegg må ein bla opp omtrent 4,9 milliardar for å innføre eit anna system. Då er det nok fristande å heller spytte inn nye 200 millionar kronar og håpe at det går seg til. 6,7 milliardar er vannvittig mykje pengar å ha brukt utan å få noko som helst tilbake. Eg er ikkje veldig overraska over at det ikkje vart politisk fleirtal for å skrote Helseplattformen, ei slik skroting måtte nok ha skjedd mykje tidlegare. Ein skal også ta med at sjølv om vi skrotar helseplattformen og budsjetterer nesten 5 milliardar til eit norsk/nordisk journalsystem, så er det på ingen måte gitt at det nye systemet vil verken halde budsjettet eller bli brukarvennleg nok til at alle er fornøgde. Det er mange problem med Helseplattformen, men største problemet er strengt tatt at sidan arbeidet starta i 2012 så har konkurrentane også utvikla seg så mykje at det som Helseplattformen skulle revolusjonere er ikkje lenger særleg unikt. Til dømes har helsenorge.no blitt ein ganske god portal for både innsyn i journal, bestilling av legetime og reseptoversikt. Og til tross for at Helseplattforma er basert på amerikansk helsevesen der fokuset ligg i å dokumentere all behandling for at ein skal kunne fakturere forsikringsselskapet for kvar einaste paracet eller forbrukte eingongshanske, så er kanskje største grunnen til ein slik intens motstand mot systemet frå legar og sjukepleiarar, at det er brukt alt for lite tid til opplæring. For ein ting er sjølve opplæringsprosessen der dei tilsette må få nok tid til å sette seg inn i det nye systemet, men det som ofte mangler totalt er opplæringa i korleis ein skal jobbe i det nye systemet. Det er ein ting å lære seg kvar ein skal trykke for å registrere ting, men det virkelig store problemet er at det er veldig mange som prøver å jobbe "på gamlemåten" i det nye systemet som er utvikla for ein heilt anna arbeidsflyt. Eg har høyrt fleire som har påstått at at misnøyen mot Helseplattformen har ein sterk relasjon til alderen på brukaren, jo meir over 30 år legen er, jo større er motviljen. Det kan nok tyde på at det også er eit sterkt moment av manglande digital kompetanse og tilpassingsvilje blant legestanden, og det er ikkje sikkert det hadde blitt veldig mykje betre med eit journalsystem frå ein annan utviklar.

Sunnheit er relativt, og i kva grad prosessering er eit gode eller onde er også ein skala. Poteter kan fortærast heilt naturelt ved å knaske rå poteter, det gir tarmen og fordøyingssystemet mykje å jobbe med, men kroppen klarer ikkje å ta ut alle kaloriane som finnes i stivelsen. Og det er ikkje sikkert det er eit problem, om ditt primære helseproblem er fedme og høgt kaloriinntak. Ved å lett prosessere potetene gjennom koking så kan kroppen lettare ta ut næringa ved at stivelsen har blitt nedbrutt. I den andre enden av skalaen der potene er kokte, tørka, pulverisert, bearbeida til deig, og til slutt fritert så er poteten så bearbeida at kroppen kan ta ut nært 100% av næringa. Heilt supert om du har ein sekk med poteter som du skal kunne overleve lengst mogleg på, men kanskje ikkje heilt bra for kalorinntaket. Den andre sida av saka er det med tilsettingsstoff for å betre holdbarheita. Høg holdbarheit er gunstig for miljøet ved at det blir mindre matsvinn, i mange tilfeller er det også praktisk å ha matvarer som ligge i kjøleskapet i 5 dagar og fortsatt er like gode. Det er ikkje alle konserveringsmidla som er spesielt sunne, særleg når det er snakk om store mengder, men det er likevel ein balansegang opp mot kostnaden dersom mykje av maten må kastast på grunn av kort holdbarheit. Alt det sagt, så har vi ein litt ond sirkel ved at matvarer som treng konserveringsmiddel i stor grad er ferdige produkt. Eit stykke kjøtt og ei heil potet held seg lengre enn eit kjøttstykke og ei potet som er delt opp og kokt i kraft til lapskaus. For at lapskausen ikkje skal bli dårleg før den kjem ut i butikkhyllene så kan det være nødvendig å tilsette konserveringsmiddel. For oss som forbrukarar så er det både billegare og sunnare å kjøpe råvarene sjølv for å lage vår eigen lapskaus, det er likevel mange tilfeller der slik hermetikk er hensiktsmessig enten som rask middag ein dag eller som nødproviant på hytta. Eg vil tørre å påstå at ferdigmiddag som er hermetisert er ikkje laga for å bli middag den veka, det er ingen grunn til å betale i dyre dommar for at produsenten skal hermetisere ein ferdigrett om du uansett står klar med boksåpneren mindre enn 24 timar seinare, slike ferdigrettar som skal brukast med ein gong kan selgast i blastbehaldar, og treng ikkje å være hermetisert på blekkboks eller på glas.

Det var litt av poenget. Det som gjer maten dyr er ikkje berre matvareprisane i seg sjølv, men det faktum at veldig mykje av maten vi kjøper er heil- og halvfabrikata som sjølvsagt er mykje dyrare enn mjølk og mjøl. Å starte ei statleg daglegvarekjede som selg sjokolade og såpe vil i liten grad gjere maten billegare. Men om ein hadde prisregulert enkelte råvarer så kunne alle kunne skaffe seg det dei treng for ein billig middag, sjølv om Toro's ferdigsauser og Grandiosaen fortsatt er dyr.

Blir det ikkje opp til selger å bestemme dette? Ved heving så fell heile avtalen vekk, om varen alt er mottatt og betalt, så betyr det at du som kjøpar har rett til å få pengane tilbake og selgar har rett til å få varen tilbake. Kvar av partane kan likevel fint seie frå seg sine rettigheiter, som at du kan heve kjøpet og sende tingen tilbake utan å kreve å få pengane i retur, og tilsvarande så kan selger gi deg pengane tilbake utan å kreve tingen i retur. Normalt sett vil det ikkje være spesielle utfordringar for deg som kjøper å ikkje måtte sende tingen i retur, unntaket er om du må betale for å kvitte deg med tingen. Reint praktisk så er det likevel omtrent like mykje arbeid for deg å sende tingen i retur som det er å levere den på miljøstasjonen. Det har blitt meir og meir vanleg av selger å kreve dokumentasjon på at varen er destruert. På elektriske artiklar medfører det ofte å sende inn bildet av at du har klipt ledninga heilt ved rota. Dette er då mest for at kjøparen ikkje skal kunne misbruke hevingsretten til å både få pengane tilbake og behalde tingen. Så lenge du får tilbake pengane så speler det vel ingen rolle for deg om du sender tingen i retur eller kaster den?

Sjølve forskrifta er ikkje så detaljert, men ei slik dør vil bryte kravet i fyrste paragraf om tilfredsstillande sikkerheit ved brann for personar som oppheld seg i bygget. Vidare er det krav etter §11-11 at bygget skal være prosjektert for rask og sikker rømming med omsyn til personar med funksjonsnedseting, det kan ein vanskeleg seie er oppfylt når ein må finne ein liten knapp under dørhandtaket. Detaljane finn du i rettleiinga: https://www.dibk.no/regelverk/byggteknisk-forskrift-tek17 Det som står i TEK17 er ikkje nødvendigvis den einaste godkjente løysinga, du kan tenke på den som eit forslag til korleis ein kan oppfylle forskriftens krav. Andre løysingar kan også brukast, men då må ein dokumentere at byggereglane er fulgt. Dersom du ser på rettleiingsteksta så finner du mellom anna i pkt. 7 at " dør i rømningsvei må lett kunne åpnes slik at den er enkel å bruke for alle personer". Det seier seg sjølv at ei dør du må både ha opplæring i, og tolmodigheit i ein evakueringssituasjon ikkje vil oppfylle dette kravet. Ein kurrositet som ikkje er relevant i dette eksempelet er at etter punkt 10 så kan ein akseptere opptil 10 sekunds tidsforsikning på den manuelle opningsmekanismen. Grunnen til at dette ikkje gjeld i ditt tilfelle er at fordi denne tidsforsinkinga berre gjeld for låsar som låser seg opp automatisk ved brannalarm. Eg synes likevel det er relevant å nemne det opp mot spørsmålet om det tek 3 sekund eller 20 sekund å opne denne låsen. Svaret du eigentleg er ute etter finner du i monteringsveilederen som du lenka til på side 8. Ved montering skal det gjennomførast ein mekanisk funskjonstest der ein skal forsikre seg om at låsereilen trekker seg inn ved bruk av manuell vrider på innsiden. Mest truleg er det her gjort ein feil ved monteringa. Eg har sjølv erfaring med å ha gjort ein tilsvarande feil ved montering av Yale Doorman der det var ei plate som eg monterte speilvendt i forhold til slagretning på døra. Denne plata hadde som funksjon å sikre at nøkkelvridaren kunne vriast i to steg, fyrst eit steg for å elektronisk låse opp låsen, og fullt over for å overstyre elektronikken og låse opp døra mekanisk. Døra fungerte fint sjølv om den var feilmontert, men hadde eg ikkje fiksa feilen med ein gong så kunne det ført til at døra ikkje hadde vært mogleg å låse opp innafrå dersom batteriet hadde lada seg ut.

Husleigelova har løysing for å regulere husleiga i tråd med markedsverdien, men den hindrar utleigar i å endre leigeprisen utan forvarsel for at leigetakaren skal kunne ha stabilitet. Husleiga kan aukast årleg med berre ein måneds varsel, men då avgrensa til konsumprisindeksen (prisstigninga). Etter 2,5 år kan ein varsle med 6 månedars varsel at huseliga etter tredje år blir satt til gjengs leige (markedsverdien). Feilen som mange utleigarar gjer er at ein ikkje benytter denne muligheita til å årleg oppjustere leigeprisen, eller at ein venter så lenge at når ein etter type 10 år til slutt endrar husleiga til gjengs husleige så blir husleigehoppet som tilsvarer bustadprisstigninga på 10 år så stor at leigetakaren ofte ikkje er i stand til å legge om budsjettet sitt til den nye husleiga.