The Avatar

Spørs om ikkje nokon har konkludert med at det er ønskeleg å tene pengar på serien. Sjølv om det ikkje er heilt politisk korrekt så er det dessverre slik at alle jar underliggande fordommar, jamfør artikkelen om forsking på kva slags Barbie dukker barn ville leike mest med. Det skuldast heilt sikkert 100 år med dårleg representasjon i media, men det er desverre eit faktum at det er fleire som finner gjenkjennelege verdiar hos kvite og attraktive mennesker, som vel igjen også er mykje av grunnen til at Sophie Turner i det heile tatt er skodespelar. Hadde nok ikkje vært like lett å kome dit ho er i dag om ho ikkje var pen. Det hjelp ikkje å berre være god skodespelar om du ikkje får jobbane på grunn av utsjånaden. Uansett, at ho ser ut som Laura Croft når ho kler seg ut som karakteren er ikkje veldig rart, det er mange som kan cosplaye ovetbrvisande. Eg er heilt sikker på at i 95% av scenene så kjem ho til å være kledd annaleis. Det som eg synes er forfriskande med denne tolkinga er at serieskaparane går tilbake til røttene og velger ein britisk og relativt ung skodespelar. Sjølv om den fyrste Tomb Raider filmen var bra for sin tid, så var det også større forskjell mellom spel karakteren og Angelina Jolie, enn det er mellom Sophie Turner og rollekarakteren frå spela, både nårndet gjeld nasjonalitet, alder og hårfarge.

Gamal tråd, men om dette er ein eks-kollega så antek eg at det finnes ein eksisterande relasjon ved at du kjenner henne litt frå før? I så tilfelle så synes eg at ein uforpliktande kaffe som du lett kan stikke av frå er litt passivt, du har tross alt snakka med dama frå før og gjort deg opp eit fyrsteinntrykk. Om middag blir litt stivt må du nesten vurdere sjølv, men eg ville nok ha vurdert å ta ein date som er i ei setting som er minst mogleg lik arbeidskvardagen. Det er nok stor sjans for at du har tatt ei kaffepause eller spist matpaka saman med eks-kollegaen før, så då tenker eg at kaffe og middag blir litt likt. Då ville eg heller invitert ut på bar for ein drink, eller kanskje alle helst ein eller anna fysisk aktivitet. Mest truleg så veit du alt at du kan holde small-talken i gang med henne, så det treng du ikkje å teste ut noko meir. Det du må finne ut av er korleis kjemien fungerer, og om dykk har andre fellestrekk anna enn å ha jobba på same stad.

Om Russland blir tatt inn i varmen igjen seinare er veldig avhengig av kva kurs Russland staker ut. Når det gjeld Tyskland så vart dei tatt inn igjen i varmen etter andre verdenskrig fordi dei tok eit kraftig oppgjer med nazismen, fekk ny leiarskap, og laga nye lover som skulle hindre nazismen frå å blomstre opp igjen. Russland kan nok fint bli tatt inn i varmen, men det krever at Russland tek grep for å rette opp fortidens feil. Om Putin dør og Russland får ein ny KGB agent som eineherskande president som fortsetter på den imperialistiske kursen, så kjem sanksjonane til å bli oppretthaldt. Men om russerane kastar Putin og gjennomfører demokratiske valg så vil nok fleire og fleire land ta oppigjen både handel og diplomati med Russland. Når det gjeld spørmålet om å sende militære styrkar til Ukraina så er det to viktige grunnar til at vi ikkje sender soldatar til Ukraina. Den fyrste delen er at vi ikkje er villige til å ofte norske liv på den ukrainske fronten, krigen i Ukraina er ikkje så nært oss at det foreløpig er aktuelt å sende norske ungdommar i døden for å kjempe. Den andre delen er at jo meir direkte andre land som Norge deltek i krigen, jo større fare er det for at krigen også kjem til oss. Har vi norske soldatar i Ukraina så kan det medføre at det er like legitimt for Russland å innvadere Finnmark for å svekke dei norske styrkane som det er å bombe norske styrkar langs fronten i Ukraina. Trusselen som Russland utgjer for resten av Europa i all hovudsak dei russiske atomvåpena. Russland er såpass militært svekka at det ikkje er nokon reell fare for at det blir opna fleire frontar langs den russiske grensa. Russland har enkelt og greit ikkje personell å avsjå til å kjempe mot andre land, men Russland kan potensielt fortsatt atombombe Europeiske byar. Hadde det ikkje vært for den russiske atomtrusselen så trur eg at det er stor sannsynlegheit for at særleg Polen og dei baltiske statane hadde innført full handelsblokkade mot Kaliningrad for å bruke Kaliningrad som forhandlingsbrikke, men per dags dato er ikkje dette eit godt alternativ sidan atomrisikoen er stor.

Det er ikkje umogleg at banken berre oppdaterer opplysningane om kredittsperre f.eks. 4 gongar i året, og ikkje fortløpande. Dette er eit klassisk problem ved reservasjon mot telefonsalg der mange aktørar berre laster ned lister over telefonnummer dei kan ringe nokre få gongar i året. Den openbare ulempen ved at banken ikkje oppdaterer registeret sitt ofte er at dei kan kome i skade for å kredittvurdere ein kunde som nettopp har sperra seg. Eg trur kanskje at ein enda meir naturleg forklaring på kvifor det berre er bankne som hevder vedkommande er kredittsperra er at banken ikkje ønsker å gi tilbod om lån. Hadde banken ville tilby lån så kan det ikkje være mykje arbeid å manuelt kvalitetssikre opplysningane om kredittsperre.

Eg vil ikkje seie at pasifisme er farleg som sådan. Ein del av det å være ekte pasifist er at ein vektlegger viktigheita av å ikkje skade andre høgare enn seg sjølv. Typisk døme er ein pasifistisk soldat som heller aksepterer å blir skutt framfor å skyte sjølv. Overordna vil eg nok påstå at pasifisme er farleg for vårt samfunn, om befolkninga er 100% pasifistisk så medfører det at alle som er villige til å bruke vold står heilt fritt til å drepe eller forvise pasifistane for å ta over landet vårt og innføre sitt eige styresystem. Samtidig så vil ikkje ein ekte pasifist utgjere ein trussel for dei som tek over makta, så rasjonelt sett skal det ikkje være nødvendig å drepe eller forvise pasifistar som uansett har tenkt å leve fredeleg og tilpasse seg dei som har makta. Det kan nok tenkast at sjølv voldelege okkupantar kan ha samvittigheitskvaler ved å drepe pasifistar som ikkje yter motstand, men det er nok litt naivt å tenke at berre fordi du er pasifist så vil alle andre la deg være i fred.

Eg forstår ikkje heilt arugmentasjonen med at det skulle haste med EU medlemsskap berre fordi det er endringar i verdensordenen. EU er ingen militærallianse, og sjølv om eg ser at det er gode grunnar til å vurdere ein parallell militærallianse i Europa utan amerikansk innflytelse, så er ikkje EU medlemsskap ei forutsetning for eit slikt militært samarbeid. Reint sikkerheits- og beredskapsmessig så vil eg påstå at at det er ein styrke at ikkje heile Europa samler seg under EU som ein føderal stat med lik innordning. Til dømes om vi får ein kald krig mot USA der USA sanksjonerer EU, så er det ein styrke for resten av Europa om Norge og Storbritannia ikkje også blir råka av dei samme sanskjonane. Tilsvarande om det skulle skje noko drastisk med Euroen, så er det ein fordel at det finnes nokre samarbeidsland i EU som ikkje blir dratt med i dragsuget om Euroen skulle bli veldig svak. God beredskap handlar oftare om å spre risikoen enn å samle alle egga i ei stor korg. Det er sjølvsagt også mange gode grunnar til at Norge bør bli medlem i EU, som tilgangen til det indre markedet og større politisk påverknad gjennom at EU land også har stemmerett, sikkerheitspolitikk er ikkje eit god argument for EU medlemsskap. Det er sjølvsagt mogleg å gjere om EU til å også være ei militærallianse, men sidan EU ikkje er i militærallianse så er det litt prematurt å påstå at dersom EU skulle endre sitt mandat og også bli ei militærallianse så får ikkje Norge og andre EØS land være med.

Det tilsvarande prosenttalet for andel av husholdningsutgiftene som blir brukt på å spise ute er 3,5%, som medfører at det er berre Romania, Polen og Litauen som bruker mindre pengar enn oss på restaurantbesøk (i Europa). Statistikk er no ein gong statistikk, så det er litt usikkert kor samanliknbare prosentane eigentleg er. Til dømes så kan det godt være at det er ferierande nordmenn som bidreg til at prosenttalet for Spania blir 13%. Eit anna moment som speler tungt inn er dette med urbanisering. Det er sjølvsagt lettare å bruke mykje pengar på å spise ute i ein stor by der det både er mange tilbod (og fristingar), og kanskje mange også har litt mindre kjøkkenkapasitet på grunn av små bustadar.

Dette er rett måte å tipse på. Ved ekstra god service eller god mat så kan ein godt gi litt tips til den som har gjort litt ekstra for å gi deg ei god oppleving. Det som er feil er når tips er tips er forventa, som til dømes fordi servitørlønna er for dårleg. I slike tilfeller får restauranten skru opp prisen og betale servitørane sine skikkelig. Det er også feil å betale tips når servicen er heilt OK. Det å betale litt ekstra som tips når servicen er upåklageleg bør ha sin naturlege motvekt på at ein nekter å betale fullpris om servicen er heilt på trynet. Eg kan også fint betale tips i ein restaurant, men eg krev at servitøren gjer litt meir ut av det enn berre å klare å bære maten frå kjøkkenet til bordet utan å miste fatet. Tilsvarande i baren, det å be om tips fordi bartendaren har plassert eit tomt ølglass under krana og trykka på knappen er på grensa til frekt. Hadde det i det minste vært snakk om ei pils som var manuelt tappa med perfekt mengde skum så er det noko anna, men eg betalar ikkje tips for å bruke dispenseren til å fylle dei førehandsdefinerte 3,95 desiliterane med øl i eit tomt 0,4 glas.

På slike brusautomatar står det alltid eit nummer som du kan ringe for support. Her er det tydeleg at det har skjedd ein feil sidan betalinga har blitt trekt utan at automaten har levert varen. Moderne automatar har loggføring og varetelling som gjer at eigar av automaten lett kan verifisere at du har betalt utan å få varen. Om det ikkje var personell i nærheita av automaten så var mest truleg alderskontrollen ulovleg. BankID, fingeravtrykk og liknande er ikkje tilstrekkeleg for å drive alderskontroll. I veiledninga til forbodet mot salg av energidrikk til barn under 16 år så er det presisert at ved salg frå automat så må det vurderast kvar automaten kan plasserast, med særleg vekt på om automaten står ved betjent kasse eller ute i det offentlege rom der det er lett å påsjå at dei som bruker automaten til å kjøpe energidrikk er over 16 år.

Takk for svar. Då kan eg ikkje sjå for meg at arbeidsavtalen er lovleg, verken utifrå arbeidsmiljølova: eller avtalelovens: og Det er lovleg med 100% provisjonslønn (sjølv om det lagar nokre utfordringar opp mot berekning og utbetaling av feriepengar og pensjon), men provisjonslønna kan ikkje være slik at det utgjer ein psykisk belastning som til dømes at det realistisk sett er så sjeldan å få til eit salg at du aldri kan være sikker på å tene nok til å betale dine levekostnadar denne måneden. I tillegg så er arbeidsavtalen ugyldig om avtalen om provisjonslønn har kommet fram som eit resultat av at arbeidsgivar har utnytta arbeidstakarens avhengigheit om å få seg ein jobb, eller kanskj meir konkret har bevist utnytta det faktum at arbeidstakarane er uerfarne og ikkje hadde god nok forståelse for kor vanskeleg det var å få gjennomført salg og dermed få inntekt. Eg meiner også at forhold som fast arbeidstid, og pliktarbeid der du må vaske ringelister før du får kontakte firma der det er sannsynleg å få gjennom eit salg, er forhold som taler til at avtalen om 100% provisjonslønn er urimeleg og i strid med god forretningsskikk. Her får arbeidsgiver i både pose og sekk. Når den ansatte får til eit salg og får litt provisjon på salget så er det fortsatt arbeidsgiver som tener mest på salget. I tillegg så får arbeidsgiver her sine ansatte til å bruke verdifull (ubetalt) arbeidstid til å kvalitetssjekke ringelistene, dette er då ringelister som andre tilsette kan bruke til å få gjennom fleire salg, eller arbeidsgivar kan selge dei kvalitetssikra ringelistene til andre firma.

Heilt einig i dette. Slike sinneutbrudd utan forklaring kan fort bli krevande å forholde seg til i lengda. Her er eg ueinig. Det kan være gode og rasjonelle grunnar for å ikkje ville diskutere tidlegare relasjonar, utan at det er basert på eit behov for å være manipulerande. Kva disse grunnane kan være blir rein spekulasjon, men eg kan tenke meg fleire mulige hendelsesforløp. Veninna lyg om at det har vært ein relasjon, og typen er sur fordi du har valgt å ha henne som venninne. Denne sexen kan ha betydd meir for han enn berre eit ONS og han kjenner seg såra fordi han ønska at det skulle bli eit forhold, og no driver venninna å ripper opp i fortida som at det å ligge med typen din var eit trofe. Det kan være at det er ulik oppfatting av i kor stor grad sexen var samtykkebasert og han er redd for at ho skal kome med voldtektsanklager mot han. Det kan potensielt har vært graviditet som du ikkje kjenner til, og som han bærer nag for at venninna di avslutta svangerskapet utan å innvolvere typen din. Motsatt kan han kjenne seg misbrukt om ho hadde sex med han med sabotert kondom i eit forsøk på å gjere han til far mot hans vilje. Det kan være svært mykje meir som ligg bak enn at dei berre har rota ein gong, og no når trådstartar har valgt henne som ei venninne som trådstartar tydelegvis både har tillit til og har blitt så nære at dei deler intime detaljar med kvarandre, så er det ekstra vanskeleg for typen å komme imellom med sin versjon. Trådstarter har fått ein versjon av kva som har skjedd, og no blir alt som typen fortell farga av det trådstarter har fått vite frå venninna. Trådstarar er no i ein situasjon der det er typen som må forsvare seg mot trådstarters anklage om løgn. Det er ikkje sikkert trådstarter har anklaga typen direkte, men mellom linjene så er det slik typen oppfattar det når trådstarter stiller oppfølgingsspørsmål basert på det venninna har fortalt. Det vil igjen kunne oppleves som at trådstarter trur meir på venninna enn på typen, og det er ikkje eit spesielt godt utgangspunkt for eit forhold der begge partar må være trygge på kvarandre.

Er einig i det, men samtidig så er det få som har eit forhold til om 100 mg koffein er mykje eller lite. Ideelt sett burde det være ei samanlikning på kva ei boks tilsvarer i kaffe- eller tekopp, problemet er berre at koffein innholdet i ein kopp kaffe kan variere veldig mykje alt etter kaffetype, mengde, tilbereding, osv.

Går lenge mellom kvar gong eg drikk energidrikk, men eg har to bokser i kjøleskapet. Drikker kaffe om morgonen på jobb dei fleste dagar, ofte blir det eit par koppar til sidan eg synes det er betre å drikke kaffe enn berre vatn i løpet av dagen. Synes det er greit å ha energidrikk lignande, men bruker det omtrent som smertestillande tablettar, ein sjeldan gong (meir enn ein måned mellom kvar gong) når eg treng ein liten boost, enten det er at eg tek ei boks med energidrikk i handa på veg ut når eg skal reise med 06.00 flyet, eg skal på lang køyretur, og tilsvarande ting som eg gjer berre av og til, og bør prøve å holde meg då opplagt som mogleg.

Eg tenker at utfordringa i Norge er mest knytt til at vi er eit høgkostland slik at restaurantbesøk blir noko ein unner seg innimellom, og ikkje noko som det er realistisk å bruke dagleg. At vi har store kjeder som presser ned prisane ved å produsere junk food er ikkje det store problemet i Norge. Problemet et mest at denne billige junk fooden til sjuande og sist blir veldig dyr uansett, sidan både kokk og servitør skal ha ei anstendig lønn. Norsk industri er i stor grad basert på robotar og automatisering, framfor å ha folk ståande ved rullebandet. Denne personellkostnaden gjer at restaurantar i Norge blir veldig dyre, nesten uavhengig av kvaliteten på maten. Det seier seg sjølv at handlaga mat må nødvendigvis bli relativt mykje dyrare i Norge enn det er i lavkostland der personellkostnaden er lågare. Det som held liv i Norske restaurantar er nok næringslivet som benytter tilbodet. Eg vil gjette på at om ein går inn i rekneskapet til restaurantar, så vil ein sjå at ein betydeleg del av omsettinga er betalt frå bedriftskontoar. Tek vi med hotellnæringa saman med restaurantnæringa så er det nok relativt lite av omsettinga som kjem frå private.

Ei kjapp gjennomlesing av Gjensidige sine generelle vilkår for vanleg reiseforsikring, gir meg: 6. Ettårige avtaler fornyes automatisk Forsikringen er ettårig og fornyes automatisk for ett år av gangen dersom ikke forsikringstaker sier opp forsikringen. Gjensidige kan endre pris og vilkår hvert år ved hovedforfall. Dette harmoniserer også med det som eg opplever som vanleg, at forsikringsavtalen automatisk blir fornya om eg ikkje aktivt seier den opp. (Med det resultat at forsikringa blir dyrare og dyrare om eg ikkje er påpasseleg med å reforhandle eller bytte til anna forsikringsselskap). Her kan det fort være ein feil at din avtale har falt ut frå Gjensidige sin nettportal. Ei anna forklaring er at dersom du har kollektiv reiseforsikring gjennom fagforeining, caravanklubb, borettslag, osv så kan det være at du må logge inn på heimesidene til aktuell lag eller foreining for å finne forsikringsavtalen der. Det er forholdsvis vanleg med kollektive avtalar at ditt lag eller organisasjon opptrer som mellommann, slik at du har avtale med og sender betalinga til din organisasjon, også er det organisasjonen som betalar Gjensidige i ein stor samlebetaling.