The Avatar

Det er nok rimeleg trygt å anta at det i all hovudsak er fans som har vært inne og gitt individuell karakter på kvar av dei vel 60 episodene. Det kan sjølvsagt være ein og anna kritikar som har tatt på seg denne jobben også, men alle dei som liker serien utan å være super fans har nok nøyd seg med å gi score på serien som heilheit, og ikkje på kvar enkel episode. Det sagt, så skal ein huske på at under Breaking Bad sin storheitstid så hadde IMDB også eit aktivt forum. Det medførte at kvar veke var folk innom IMDB for å diskutere den vekas episode. Fortsatt var det nok mest fans som hang på forumet kvar veke, men av dei som logga seg på kvar veke så var det nok kanskje ein del som også la igjen ei vurdering av den episoden. I dag fungerer ikkje IMDB slik. Forumet vart vel stengt på 2010-talet, og med fleire strømmetenester som slepper heile sesongen samtidig så er det nok få som klikker seg inn IMDB sida for kvar enkelt episode av ein serie, enten det er fans eller haters.

Det er tydelegvis mange som som bruker rangering på ein heilt anna måte enn det som er naturleg. Særleg innafor amerikanske kommersielle tenester så er det i praksis slik at ein skala på 1-5 i praksis aldri blir brukt som skala. Dei som les vurderingane les det slik: 5/5 Godt utført teneste 4/5 Forholdsvis dårleg 3/5 Ikkje i bruk 2/5 Ikkje i bruk 1/5 Heilt ubrukeleg Det er derfor Ubersjåføren blir sur på deg om du rater 4/5 for ein heilt fin køyretur, og i alle fall blir sjåføren sur om du rater 3/5 i betydning "heilt greit, akkurat som forventa verken meir eller mindre", for ein 3/5 dreg ned snittet så mykje det kostar Uber-sjåføren framtidige oppdrag. Grunnen til at det er slik er at det er ein markedsføringsteori som går ut på at berre kundar som gir toppscore er kundar som er så fornøgde at dei anbefalar tenesten til andre. Derfor er det i mange bransjer ikkje godt nok at kunder er fornøgd nok til å kome tilbake, ein ønsker vekst og då er det kun karakter 9 og 10 på skalaen som er godt nok. Ein 8/10 er verdt like mykje som ein 3/10, då begge delar representerer kundar som ikkje er så fornøgde eller misfornøgde at dei fortell vennane sine om opplevelsen, men likevel ein god nok karakter til at kunden truleg bruker tenesta neste gong også. Dette har igjen ført til at alt av bonusutbetalingar og slikt fordrer at ein får 5/5 stjerner frå kunden fordi det er kun slik kundebehandling som selskapet premierer, som igjen fører til at den tilsette blir oppriktig sur for å ha fått ein 4/5 for å ha levert ei heilt OK teneste. Så reiser du med Lyft så er den sosiale avtalen at så lenge du ikkje har blitt lurt, rana eller voldtatt så skal du gi sjåføren toppkarakter, og så gjengjelder sjåføren med å gi deg som passasjer toppkarakter. Då er begge partar fornøgde, og begge har perfekt snitt. Det har blitt akkurat som med tipse-kulturen, der det er forventa å få 20% og til og med ved skikkeleg dårleg service så forventar kelnaren 10%. Det er lenge sidan tips i USA var ei frivillig greie, no er det rett og slett ein del av rekninga sjølv om det ikkje står oppført på prislista. IMDB har på mange måtar mista sin rolle. Scoren på IMDB er som du seier mest ein indikator på kva folk flest synes om filmen. For 20+ år sidan, då IMDB var for bransjefolk og ordentlege film-nerdar så var scoren nokonlunde sakleg, no er det så mykje review bombing og fans som omkvarandre stemmer maks og minimum og gjer slutt-scoren ubrukeleg. Det har eigentleg blitt slik at den "perfekte" IMDB-scoren er 8.0, ein slik film kan du være rimeleg trygg på er bra sidan karakteren i liten grad er basert på blodfans som ukritisk har stemt 10, og surpumper som har stemt 1.

Ikkje eit direkte svar på saka, men her ser det ut som at trådstarter er utsatt for sabotasje ved at nokon har bestilt i trådstarters navn, enten som ein slags spøk eller for å lage problem. Slike kosttilskot er ofte solgt som abonnement der du berre oppgir adresse og så startar forsendingane som du seinare får faktura for, altså null kontrollmekanismar på om det er mottakaren som har bestilt varene. Når fakturaen går til inkasso og trådstarter bestrider kravet så er det firmaet som må bevise at dette er produkt som trådstarter har bestilt, med andre ord at det er trådstarter som har inngått slik avtale.

Når du har dokumentasjon på at du har utført jobben som er bestilt så er det ein relativt kurrant sak å sende betalingskravet til inkasso. Det er litt meir styr når kunden tvister på inkassokravet, men ikkje meir enn at du må reise sak der kunden får forsøke å hevde at det ikkje føreligg eit gyldig betalingskrav. Om det er så mykje om 23% av kundane som ikkje berre er misfornøgde med dine tenester, men også meiner å ha paragrafar å vise til, så indikerer det at det enten er svakheiter med måten du markedsfører tenestene dine på. Eller at du retter dine tenester mot ei spesielt vanskeleg kundegruppe. Blir spekulasjon frå min side, men dei kundane som viser til paragrafar; meiner dei at dei ikkje skal betale for tenesta fordi dei hevdar at du leverer ein teneste du ikkje har lov til å tilby? For vanlegvis så skal ein gjere særdeles dårleg arbeid før det utgjer brot på lov eller forskrift. Sjølv om det ikkje er din feil, så er prosenttalet så høgt at du ikkje kan fortsette på denne måten. Det å kreve betaling på førehand er nemnt som eit tiltak.

Du har heilt klart eit grunnlag for å kreve erstatning for dei kostnadane du har blitt påført ved at nøklane no er på avvege, uavhengig av om eksen fortsatt har nøklane eller postmannen har stjålet dei, så er resultatet det samme angåande skifting av lås. Det er likevel ikkje gitt at dette er beste framgangsmåten. Reint praktisk så er det nok mest hensiktsmessig at du kontakter eksen og informerer om at dersom nøklane ikkje dukker opp så må du kontakte sameiget og få bytta felleslåsane, og at du kjem til å kreve erstatning for dei kostnadane. Du kan då vise til at det å ikkje levere tilbake nøklane utgjer eit avtalebrot etter utkjøpet. Sannsynlegheita for at postmannen har stjålet nøklane, særleg om nøklane vart putta i postkassa på søndagen og du sjekkar postkassa kvar dag også dei dagane det ikkje er postutlevering. Kan det være nokon sjans for at eksen har putta nøklane i feil postkasse? Å sende nøklar i posten er sjeldan ein god idé, både fordi nøkkelen kan lage hol i konvolutten og falle ut under postgang. Og fordi eventuelle tjuvar hos posten kan lett identifisere at konvolutten inneheld nøklar utan å opne forsendinga. Det er også stor sjans for at nøklane matcher adressa på konvolutten, noko som gjer nøklane meir verdifulle for kriminelle. Mest sannsynleg har ikkje din eks levert nøkklane, og at hen berre bløffer om å ha putta dei i postkassa i håp om at du slår deg til ro med det. Så ved å informere om kva kostnadar du kjem til å kreve erstatta så kan det være at du får fortgang i saka. Eg gjer meg også nokre tankar om at det er ein risiko å ta å ikkje skulle overlevere nøklane direkte berre fordi det er ubehageleg å møte eksen. Samt at det er litt uryddig å sluttføre kjøpet ved å betale ut eksen utan å samtidig gjere opp alle andre forhold ved utkjøpet, herunder overlevering av nøklar. Det er likevel litt for seint å gjere noko med det no i ettertid, men hadde dykk vært litt ryddige rundt oppgjeret så hadde du kunne holdt tilbake delar av kjøpssummen for å dekke slike kostnadar. Avslutningsvis så er det også eit spørsmål om kor mykje energi du skal legge i denne saka, kontra berre å betale det det kostar. Å bytte låsesylinder i ytterdør og til boder i sameieget koster fort nokre tusenlappar, men samtidig så er det fort gjort og er kanskje fort like greit enn å gå til søksmål og møte eksen i konfliktrådet eller vidare til tingretten. Sjølv om du får tilbake nøklane så har du uansett ingen garanti for at eksen ikkje hat tatt kopi, så om du frykter at eksen kan finne på å misbruke tilgangen så er det berre å bytte lås slik at du ikkje treng å tenke meir på dette.

Vil berre kommentere at dette er rett måte å bruke AI på. AI er heilt super til å oppsummere informasjon på ulike måtar, og som utan AI hadde tatt litt tid å skrive ned. Når du som brukar kan fagstoffet ditt så er det veldig enkelt å korrekturlese oppsummeringa før publisering. Problemet er når du som brukar skal oppsummere informasjon som du sjølv ikkje kan, og du stoler på at AI'en klarer å sette seg inn i lesestoff som du sjølv ikkje har lest. Då er det fort gjort å bli lurt av ein overbevisande AI når du les korrektur og synes det ser rett ut. Det som eg ser på som den store utfordringa, og der eg er redd for at næringslivet går seg på ein smell, er at forventninga om at ein ved hjelp av AI skal kunne jobbe veldig raskt så blir det færre og færre som klarer å sette seg godt nok inn i eige fagstoff til oppdage openbare AI-feil. Eg er særleg bekymra for journalistyrket, der manglande allmennkunnskap gjer at vi får mykje dårlegare artiklar når journalisten ikkje får satt seg grundig inn i grunnmaterialet, uavhengig av om det er snakk om norsk partipolitikk, internasjonale konflikter, eller avgiftssystemet som ligg til grunn for drivstoffprisane. Alt før AI'en kom for alvor så hadde vi for mange dårlege journalistar som berre klipte og limte frå andre nyheitsbyrå, ofte litt ukritisk slik at vi fekk ufrivillige morsomme artiklar med openbare feiloversettingar som avslørte at artikkelen var oversatt frå engelsk.

Dette er nok den mest hensiktsmessige løysinga. Ikea er eit varehus som skill seg ganske mykje frå anna handel, så då er det eit problem om det manglar heimel for å gi unntak der det er nødvendig. Det blir litt ironisk om løysinga på parkeringsbegrensningar på Forus er å legge varehuset til Lyngdal, slik at innbyggarane i Norges tredje største tettstad (med Sandnes) må køyre 300 km t/r til Lyngdal eller 400 km t/r til Bergen for å handle på Ikea. Då blir det sikkert mindre bilbruk 🙄 Om Ikea på Forus likevel blir bygd, så ville eg som butikksjef etablert disse 183 parkeringsplassane som ekstra breie parkeringsplassar, sidan det er areal nok til det. Parkeringsplassar som er så store at du kan opne bildørene på begge sider heilt opp, og at du lett kan parkere bil med tilhenger, så kan det godt hende at det kjem kundar frå både Oslo og Bergen som heller vil handle på Forus der parkeringsplassane er lette å bruke. For det er betre med 180 gode parkeringsplassar, enn 1000 parkeringsplassar på minstebredde 2,3 m som i praksis er ubrukeleg om du ikkje både er slangemenneske og uredd for parkeringsbulkar. Eg synes det er heilt greit med reguleringar, som bidreg til å betre både miljø og trivsel. Men det må være ein realisme i tiltaka. Den praktiske konsekvensen av alt for få parkeringsplassar på Ikea Forus er ikkje at kundane hentar fram sykkelen. Konsekvensen blir fort at mange av kundane villparkerer andre stadar eller setter av passasjeren og køyrer rundt og rundt til det blir ein ledig parkeringsplass, alternativt at varehuset ikkje får økonomien til å gå rundt og ein ender opp med at ei 82 mål tomt blir liggande meir eller mindre ubrukt. Det blir litt som det nemnte parkeringsregimet til Avinor, der tida ein får lov til å vente på å plukke opp passasjerar før ein må betale i dyre dommar er så få minutt, at ein ender opp mot at bilistande køyrer runde etter runde. Ein ting er miljøaspektet ved slik meiningslaus køyring, men verre er det med trafikksikkerheita når ein legg opp til så høg trafikkmengde gjennom eit parkeringshus. Særleg når vi veit at dei fleste som køyrer der er meir opptatt av å sjå mot utgangsdøra på ankomsthallen for å sjå etter personen dei skal hente, enn dei er opptatt av å følge med på kvar dei køyrer. For Ikea sin del burde det bli brukt heilt andre tiltak for å redusere bilbruken. Primært då gjennom å gjere annan transport meir attraktiv, og ikkje berre gjere bilkøyring meir tungvindt. Den lettvindte løysinga for å gjere det mindre populært å køyre er å innføre betalingsparkering, men ideelt sett så burde ein jobbe for å gjere det attraktivt med annan transport. Til dømes ved å legge busstasjonen til Ikea-bygget, og sjølvsagt då med nok bussavgangar. Eller gjennom å gjere sykkelparkeringa attraktiv ved at ein får parkere sykkelen heilt ved inngangsdøra, oppunder tak, og med god sikkerheit som eliminerer faren for sykkeltjuveri og hærverk.

Det er rett og slett ikkje sant. Det er mange eksempler på damer som innleder forhold med menn som dei må vite er farlege, endog til så langt at det er offentleg kjent at dei drepte sin førre kjæreste. Det som det er mange av er folk som tenker at det skjer ikkje meg, eller at eg klarer å endre han, osv. Opp mot Mette-Marit og Epstein så reknar eg med at MM gjorde ei enkel risikoanalyse på at sannsynlegheita for at akkurat ho var råka var liten, særleg sett opp mot alle godene ho fekk tilgang til gjennom luksus og oppmerksomheit. Mette-Marit var vel uansett for gamal for Epstein på dette tidspunktet, så objektivt sett så er det nok korrekt at risikoen for å bli voldtatt eller prostituert var liten. Den etiske problemstillinga gå meir på om at ein i anstendigheitas namn skal ta avstand frå slike typer, eller om det er heilt greit å omgås slike typer når ein får gratis ferie til Karibien og moteklær berre for å møte opp og se pen ut.

Har fortsatt ikkje sett filmen, men hadde eg vært regissør så ville eg nok tatt kommunikasjonen som ein montage, der ein kjapt viser dei ulike stega men utan å dvele med detaljane. Det å sjå folk studere og pugge ting er lite visuelt, den delen fungerer nok betre i bokform.

Problemet er ikkje å finne plass til sykkelparkeringa. Problemet er at samme kravet medfører at IKEA får bygge maks 183 parkeringsplassar for køyretøy, Det er derfor mykje ledig areal utanfor IKEA til sykkelparkering. Sannsynlegvis blir det også mykje areal som må opparbeidast på ein slik måte at det ikkje er mogleg å parkere, til dømes ved å lage "øyer" med vegetasjon og å sette opp betongbarrierer og steinar som gjer det umogleg å parkere utanom dei 183 oppmerka plassane som dei får lov til å etablere. Det er altså ikkje slik at alle sykkelparkeringsplassane gjer det vanskeleg å etablere bilparkering, problemet er at det er satt eit veldig høgt minstekrav til talet på sykkelparkeringsplassar, og samtidig eit lågt makskrav til talet på bilparkering. Eg vil også legge til at utfordringa i denne saka er ikkje at ein legg til rette for syklistar. For sjølv om trådtittelen er litt krisemaksimerande så er det ikkje slik at dei fleste kundane på IKEA kjøper møbler, butikken har også mange andre produkt som dei selg. Og av dei som kjøper møbler, så er det også mange som bestiller levering. Det er ikkje berre enkelt å putte ei Billy hylle inn i ein Nissan Leaf heller. Problemet her er at politikarane har laga ei parkeringsnorm som ikkje tek tilstrekkeleg omsyn til verken type butikk eller kvar i kommunen butikken er plassert. Å berekne talet på sykkelparkeringsplassar blir veldig feil på store varehus som IKEA som har så enormt med areal, kontra ein "vanleg" butikk på middels størrelse. Møbelforetningar og bilforhandlarar treng nødvendigvis større areal for å stille ut sine produkt, utan at arealet i seg sjølv har noko samanheng med talet på kundar som er inne i butikken samtidig. Dette burde parkeringsnorma tatt omsyn til. Det som eg håper blir løysinga for IKEA er at dei etablerer drive thru med stor kapasitet. Då vil IKEA kunne ta imot eit større antall bilar likevel utan at dei treng å parkere, og det vil nok totalt sett medføre eit betre tilbod for kundane som då kan bruke bilen sin som "handlevogn".

Eg gjetter på at anmeldaren ikkje har lest boka, og eg tenker det er ein god ting når ein skal anmelde film. Terningkastet på filmen kan endre seg svært mykje om sjåaren har lest boka som filmen er basert på, både i positiv forstand ved at boklesaren får med seg alle subtile hint som er i filmen. Eller negativt ved at bokleseren henger seg opp i alle scenene som ikkje kom med i filmen. Film bør anmeldast uavhengig, og dersom anmeldaren har lest boka så bør det gå fram av innleiinga i anmeldinga sidan det som nemt farger mykje av filmopplevinga.

I kva grad dette er arbeid du kan påleggast kjem heilt ann på kva slags jobb du har, og kva arbeidsavtalen seier. Umiddelbart så konkluderer eg med at dette er arbeid som du ikkje kan påleggast å gjere utanom oppsatt arbeidstid, og som du i alle fall ikkje kan påleggast utan betaling. Det er likevel ikkje så svart/kvitt. Du skriv at du har deltidsstilling, men det at du jobbar deltid er ikkje til hinder for at du kan ha leiande stilling som ein slags assisterande butikksjef som er unntatt frå krava til arbeidstid etter arbeidsmiljølova, eventuelt at du kjem under det andre unntaket i AML om særleg uavhengig stilling. Arbeidstilsynet har ein fin oversikt over kva som må til for å ha slike stillingar: https://www.arbeidstilsynet.no/arbeidstid-og-organisering/arbeidstid/ledende-og-sarlig-uavhengige-stillinger/ Ein av dei viktigaste sjekkpunkta for om du har ei leiande stilling er kor fri du er til å sjølv styre arbeidsdagen din, om du kan ta beslutningar på vegne av butikken, og om dette ansvaret er avspeila i lønnsnivået ditt, m.m. Eit avgjerande spørsmål er derfor; kva er dine arbeidsoppgåver i butikken? For er jobben din å godkjenne timelister, sette opp vaktplaner og bestemme kva varer butikken skal bestille inn, så høyres det ut som ei leiande stilling. Det er ingenting i vegen for at den som har leiande stilling også tar sine omgangar med å sitte i kassa, men har du leiande stilling så skal du i utgangspunktet ha fullmakt til å sette andre til å gjere den jobben om du vil. Om stillinga di består av vanlege butikkmedarbeidar-oppgåver, samt at du bistår sjefen innimellom ved å godkjenne timelister eller bestille inn varer, så har du nok vanleg stilling som det ikkje kan forventast at du bruker fritid på. Eg skjønner godt at det er viktig for sjefen at du godkjenner alle timelistene den måneden. For som arbeidsgivar så er strengt tatt den viktigaste jobben å syte for at dei tilsette får betalt. Dette behovet gjer det likevel ikkje til greit at du bruker fritida til å godkjenne timelister, sjølv om det er fortsåeleg. Eg gjer meg også nokre tankar om at det å godkjenne timelister bør ikkje være eit stykke arbeid som du gjer på 2 minutt ein søndagskveld. Heile poenget med å godkjenne timelistene er jo å ha tid og konsentrasjon til å kontrollere at alt er riktig. Om ingen sjef skal ha kontroll med at dei tilsette har ført timelistene rett, så kan jo timelistene til dei tilsette like gjerne gå rett til lønnsutbetaling utan å gå vegen om ein kontrollør som ikkje har tid til å kontrollere. Eg må også skrive nokre ord om alle gråsonene som kan gjere seg gjeldande i slike situasjonar. For det fyrste så er det relativt vanleg å ha arbeidsavtaler der det står at ein har særleg uavhengig stilling, for at arbeidsgivar skal sleppe å betale overtid, men der det faktiske grunnlaget for å ha uavhengig stilling ikkje er til stades. Så berre fordi det står at du har slik stilling i arbeidsavtalen treng ikkje å bety at det er verken sant eller lovleg. Eit anna moment å ta med seg er korleis det er hensiktsmessig for deg å jobbe. Ein del arbeidstakarar synes det er hensiktsmessig å bruke 2 minutt på å svare ein SMS eller lese ein jobbepost på fritida, då dette gjer det mindre hektisk på jobben dagen etter. Formelt sett er det nok ikkje riktig å svare ut den jobb-SMSen utan å kreve overtidsbetalt, men om disse 2 minutta på fritida gjer at du veit at du slepp å ha 45 minutt med møte neste arbeidsdag så er det nok mange som aksepterer dette.

Kanskje litt seint svar no to veker seinare. 2. Poenget med å gi deg munnleg tilbod er at arbeidsgivar ønsker å fortelle deg at du får jobb med ein gong beslutninga er tatt, utan å gå vegen via utforming av jobbtilbod, lønnsfastsetting, postgang og andre ting som sinker prosessen. Dette gir deg som arbeidssøkar nokre ekstra dagar å bestemme deg på, noko som arbeidsgivar håper vil føre til at du svarar raskt når du etterkvart får det skriftlege tilbodet. På same måte som at det munnlege tilbodet som er utan alle detaljane er å sjå på som ein intensjon om å tilby deg jobb, så bør du som arbeidstakar som ønsker jobben informere tilbake om at du har intensjon om å takke ja til jobben. Ditt endelege svar vil naturlegvis kome litt ann på dei fullstendige lønns og arbeidsvilkår. 1. Det er ofte hensiktsmessig å starte lønnsforhandlingane tidleg. Dei einaste du kanskje skal være litt forsiktig med er å gå veldig sterkt ut i jobbintervjuet med ei lønnsforventning. Om du kjem med eit lønnskrav som er langt over det arbeidsgivar kan gi deg så kan det føre til at ditt kandidatur ikkje blir seriøst vurdert sidan arbeidsgivar uansett ikkje har råd til deg. Om arbeidsgivaren uansett hadde tenkt å berre betale deg med knappar og glansbilder så er det like greit at det ikkje blir brukt meir tid på din søknad når jobben er så dårleg betalt. Men om du har gått hardt ut og krevd 900k for å ha noko å forhandle på, og du hadde vært happy med eit tilbod på 700k så er det sjølvsagt dumt om arbeidsgivar då kaster søknaden din fordi lønnsbudsjettet er maks 800k og ein ikkje ønsker å kaste vekk tid på ein kandidat som har satt sitt lønnskrav over det arbeidsgivar kan betale. Eksakt korleis du skal forhandle på lønn blir litt opp til din eigen strategi. Om stillinga har eit lønnsintervall så kan du vurdere å spele "hard ball" og seie at stillinga er uinteressant om du ikkje får lønn i det øvre lønnssjiktet, men igjen gir dette risiko for at du ikkje eit ordentleg tilbod som du kan ta stilling til. 3. Det er fleire formelle krav til ein arbeidsavtale, der lønna kanskje er det minst viktige. Arbeidsavtalen må inneholde opplysningar om ting som kvar er arbeidsplassen din (slik at du kan vurdere pendleavstand). Kva arbeidsoppgåver du skal ha. Kva som er oppseiingstida for arbeidsforholdet. Kva som er arbeidstida, særleg om det ikkje er snakk om vanleg 8-16 kontorjobb, osv. Andre ting som er viktig å tenke over slik som, kva er eigentleg den daglege/vekentlege arbeidstida? Etter AML kan vektentleg arbeidstid være 40 timar i veka, i tariffavtalar er det ofte 37,5 time i veka som er arbeidstida. Om du har 37,5 timers arbeidsveke (7,5 time per dag) er det då i tillegg til 30 minutt ubetalt lunsj slik du må være på jobben i 8 timar kvar dag, eller får du betalt matpause slik at du kan gå etter 7,5 time? Kva som er arbeidstida er særleg viktig å få klarheit i om du får lønna oppgitt som års- vekes- eller månedslønn. Det er sjølvsagt stor forskjell på å få 100 kr i timen i 40 timar kvar veka, kontra at du berre får jobbe i 37,5 time. Og tilsvarande, får du oppgitt at du får 4000 kr i veka så er det stor forskjell på om det blir forventa at du jobbar 40 timar for å få den lønna kontra at du berre jobbar i 37,5 time. Vurder også kor solid arbeidsavtalen din er. Ein arbeidsavtale som beskriver arbeidstidsordning i samsvar med gjeldande personalreglement, arbeidsstad som per dags dato, osv gir deg som arbeidstaker lite rettigheiter sidan det då gir arbeidsgiver full friheit til å endre til dømes personalreglementet. Eit typisk døme på sistenemte er arbeidsgivarar som skryter av gode ordningar for heimekontor i jobbintervjuet, før dei 6 månedar seinare endrar sin policy til å ikkje tillate heimekontor i det heile tatt. 4. I praksis vil du nok få problem med å få arbeidsgivar til å ville gi løfter om fast stilling i arbeidsavtalen til ein vikar. Ein del av rettigheitene dine til å få fast stilling er alt etablert gjennom arbeidsmiljøloven ved at midlertidig tilsette som har jobba 3 år som vikar har rett til å få stillinga gjort om til fast stilling. Reint praktisk så er det også ofte slik at grunnen til at det lyses ut ei vikarstilling er at arbeidsgivar ikkje veit at det er arbeidsoppgåver nok til å forsvare ei fast stilling. Hadde ein vist at dette var ei stilling som bedrifta skal ha i lang tid så hadde stillinga blitt lyst ut som fast stilling, som også er hovudregelen etter arbeidsmiljølova.

Godt poeng. Matvarekjedene burde stille seg heilt nøytrale til kva matmomsen er, for dette er pengar som butikken uansett skal kreve inn og sende uavkorta til staten. Einaste grunnen til å ville ha lågare matmoms er for å kunne auke prisane og fortsatt få varen til å framstå billig fordi momsen er redusert. Eg synes at det å operere med ulike moms-klasser er litt tullete. Grunnen til at det blir krevd inn moms i staden for at staten får alle sine inntekter direkte frå skattetrekket er at momsen på mange måtar er meir rettferdig ved at ein betalar utifrå forbruket. Matmomsen burde være 25% slik som anna moms, særleg fordi matbudsjettet er ein så stor del av husholdningsøkonomien. Alternativt så burde ein fastslå at matvarer utgjer ei særstilling, og då holde matvarer heilt utanfor momssystemet med 0% moms. Dagens praksis med å ha ca halv moms på dagligvarer har berre ført til at det har blitt meir attraktivt å drive med dagligvarer enn annen handel, utan at det har medført den heilt store reduksjonen i matvareprisane. Ved å kreve inn 25% moms også på dagligvarer så hadde all handel hatt like vilkår, og det staten får inn "for mykje" gjennom høg moms på daglegvarer kan ein lett dele utigjen i form av skatteletter. Særleg for dagens Arbeidarpartiregjering som ønsker å at vanlege folk skal få betre økonomi, så vil det være ein betre skattepolitikk at alle må betale full momst for kjøp av matvarer, og så bruke disse pengane til å gi målretta skattelette til dei med lågast inntekt. Heile momssystemet er ulogisk. Eg forstår ikkje heilt kvifor matvarebransjen skal skjermast særskilt med 15% moms, når andre superviktige husholdningskostnadar som straumrekninga har 25% moms. Særleg når ein driv og tuller med straumstøtte og norgespris for å politisk styre straumprisane, så burde det å sette momsen til 0% være lavthengande frukt som i tillegg sparer litt administrativt arbeid ved at straumselskapet ikkje treng å kreve inn moms i det heile. Når det gjeld trådens tema om at Sverige har redusert matmomsen så er det gode nyheiter for nordmenn som kan Harry-handle. Noko som medfører enda større handelslekkasje til Sverige, som igjen medfører tap av dei momsinntektene som Staten hadde hatt om alle handla daglegvarene sine i Norge.

Gleder meg til denne, men etter å ha både lest boka og høyrt lydboka så må eg kanskje skru forventningane litt ned. (Lydbokversjonen blir forresten ofte dratt fram som ei av dei betre adapsjonane frå bok til lydbok uavhengig av sjanger, så eit lite lydboktips her altså). Det er i alle fall gledeleg å sjå at anmeldingane er forholdsvis bra, noko som forhåpentlegvis betyr at filmen kan være aktuell for ei stor sjåargruppe.