The Avatar

Sosialt press for å endre og korrigere oppførsel er ikkje unikt for Jehovas vitner, og i det ligg også utfordringa på å vurdere kvar Jehovas vitner sin praksis ligger. No i fyrste omgong om dei bryt krava som blir stilt for å kunne motta statsstøtte, og sekundert om praktiseringa bryt norsk lov. Sistnemnte skal nok ein del til, blant anna fordi vi i Norge ikkje har ei plikt til å politianmelde slik at det å ikkje rapportere tilfeller av til dømes voldtekt til politiet er ikkje ulovleg i seg sjølv. For vi snakker openbart ikkje om Mind Control som kjent frå SciFi der folk blir hjernevaska til å oppføre seg som hjernelause zombier. Det vi snakker om er bruk av sosial kontroll og til dels truslar for å få folk til å oppføre seg på ein bestemt måte, og av det som er tilfellet for Jehovas vitner, er at barn i trusamfunnet blir indoktrinerte i dette tankesettet, og blir i praksis tvungen til å gi sitt samtykke ved å la seg døpe eller miste all kontakt med familie og vennar. Samtidig så har vi også i dagens sekulære Norge ein heilt masse moralske reglar, både nedfelt i straffelova til at det er sosialt uakseptabelt. Moral som vi frå ung alder har lært både heime og i skuleverket for å bli akseptert som gode samfunnsborgarar. Disse moralske reglane blir støtta av flesteparten av befolkninga men ikkje alle, som at ein ikkje får kjøpe øl på butikk etter kl 20, at det til dels er ulovleg med plenklippar på søndagar, til at det er sosialt uakseptabelt å spele høglytt musikk i eigen hage. Sett opp mot ytringsfriheita så er det problematisk å skulle hindre andre frå å ytre og praktisere ein alternativ livsstil. Det er til dømes mange "vanlege" familiar der det å kome ut som transeksuell er så moralsk belasta at mange opplever å miste kontakten med familien og som ser seg nødt til å flytte til ein ny stad for å unngå baksnakking. Slik eksklusjon er ikkje systematisert i det norske samfunnet, men det er heller ikkje ulovleg utover at føresatte har eit forsørgaransvar ovanfor sine barn fram til dei er er fylt 18 år eller ferdig med vanleg skulegang (vidaregåande skule).

Det er vel såpass enkelt at jo meir pengar du har, jo fleire moglegheiter har du utan å være avhengig av andre. Vi har ein velferdsstat og pensjonsordningar som i utgangspunktet skal være tilstrekkeleg, men jo meir du har klart å spare opp jo meir ekstratenester har du råd til å kjøpe, og har du spart opp mykje nok så kan du til og med klare deg om heile velferdsstaten går på trynet. Reint materielt sett så gir mykje pengar langt større friheit, enten det er til å kjøpe ny bil eller klatre på Mount Everest. Og når du har så mykje pengar at du kan starte å omtale deg som rik, så bikker det fort over til å nesten bli ein sjukdom å prøve å samle mest mogleg pengar, gjerne ved å også bruke lite pengar.

Det er sjølvsagt mange nyanser her. Den store utfordringa til Jehovas vitner er at dei står for nokre verdiar som er veldig på kollisjonskurs med resten av samfunnet. At dei er ein religiøs sekt som er både kvinnediskriminerande og kontrollerande er kanskje det som er minst problematisk då det er fellestrekk som ein også finn i mange andre trusamfunn. Som trusamfunn så har dei nokre litt merkelege skikkar som, at dei på religiøst grunnlag ikkje aksepterer blodoverføring, og at dei ikkje feirer bursdagar eller andre merkedagar, nok som gjer at mange barn blir ekskludert frå fellessskapet med til dømes klassekammerater. Men dette er heller ikkje superunikt, dette med å nekte livsreddande blodoverføring har nesten blitt main stream no med alle vaksineskeptikarane som også gladeleg heller vil la sine barn døy av barnesjukdommar framfor å få vaksine. Det som er mest problematisk med Jehovas vitner er at dei som religiøst samfunn driv med det som av kritikarar blir kalla psykisk tortur, og då særlg fordi barn som ikkje får ta eit aktivt valg om å bli medlem av sekta mister all kontakt med vennar og familie om dei melder seg ut av sekta. Det er likevel ikkje heilt klart at dette er ulovlege handlingar, at barn i realiteten ikkje får ta eit aktivt valg til kva religion dei vil følge er ikkje noko nytt, for det same gjeld for dei fleste religionar. I tillegg har det vært ein del skandaler innafor Jehovas vitner, som blant anna seksuelle overgrep begått av dei eldste mennenene i meiningheita som i den rolla har stor makt, herunder muligheit for å true barn og ungdom til å utføre handlingar som dei ikkje samtykker inn under trussel på at dei aldri får ha kontakt med familie og søksken om dei ikkje gjer som dei får beskjed om. Det sagt så er heller ikkje dette unikt for Jehovas vitner, det har vært mange overgrepsskandaler også i andre religiøse samfunn og så vidt eg har fått med meg så er det ikkje markant meir sannsynleg at slike ting skjer i Jehovas vitner. Mitt syn på saka er likevel at for å kvalifisere til statstilskot så må det være rom for å sette bestemte krav, til dømes krav om å å også bidra tilbake til det samfunnet som betalar ut statsstøtte. Til dømes så synes eg det er problematisk at eit trussamfunn som f.eks. ikkje er villige til å avtjene verneplikt likevel skal få tilskot utan å gi noko tilbake. Eg er også generelt sett sterkt kritisk til at Staten skal ha ei rolle i å finansiere trusamfunn sidan religion er eit privat anliggande. Eg er meir open for at Staten skal kunne gi tilskot til å vedlikeholde bygningsmasse og slikt som ledd av å verne kulturhistorien for ettertida, men akkurat til forkynning og religiøse aktivitetar bør det ikkje gis støtte. Særleg problematisk synes eg det er når Staten gir støtte til organisasjonar som jobbar mot det samfunnet dei får pengar frå. Det er greit nok at vi har yttringsfriheit og at Staten kan være med å legge til rette for at folk får ytre seg, men eit minimumkrav for slik støtte må være at meinigheita følgjer norsk lov og melder saker inn til norske påtalemyndigheiter, enten det handlar om seksuelle overgrep i Jehovas vitner som ikkje blir meldt til myndigheitene eller islamistar som begår æresdrap.

Det er nok korrekt dette, men eg kjenner ikkje til nokon som har blitt fordelsbeskatta for å disponere "vaktbil", magefølelsen tilseier at misbruket må nok være ganske grovt før skatteetaten tek tak i saka. Mange slike vaktbilar er godt merka med navnet til rørleggarfirmaet eller vaktselskapet, så det er statistisk heilt usannsynleg at ingen i skatteetaten har sett ein slik bil utanfor dagligvarebutikken eller fotballbanen.

Ja serien er absolutt verdt å sjå. Får stadig vekk frista nye sjåarar til å sjå serien for fyrste gong. Serien er ypperleg å sjå på som par, sidan serien har litt for ein kvar smak. Veit om fleire fans som har introdusert Firefly til sin partner i nyare tid. Ein utilsikta fordel med at serien vart kanselert er at Firefly har blitt ein serie som er godt eigna til binge watching sidan det i praksis er ein miniserie som ikkje krever at at ein forplikter seg 14 sesongar av ein serie som ikkje blir god før i fjerde sesong.

Som Firefly fan så er eg forsiktig optimistisk, og det skal litt meir til enn berre det å tilknytte seg dei opprinnelege stemmene for at prosjektet skal lykkes. Mykje av det som var bra med Firefly var rett og slett stemninga med ein god blanding av nesten alle sjangere der ein klart å blande inn humor også i dei skumle og triste delane. Firefly hadde også forholdsvis imponerande spesialeffekter for å være ein TV serie. Eg er klar over at Joss Whedon er litt kontroversiell, men samtidig så er det heilt klart hans forteneste at Firefly klarte å blande disse sjangerene. Joss Whedon er god på vittige dialoger og god historiefortelling. Eg er derfor litt skeptisk når han ikkje er med på laget, kanskje særleg no når det nettopp vart annonsert at Buffy rebooten med mange av dei opprinnelege skodespelarane (utan Joss Whedon) no vart skrota. Kva studio som står bak produksjonen og det alt no haglar med påstandar om at serien blir "woke" tek eg med knusande ro. Eg er ikkje super-happy for at serien blir animert, men basert på konseptet så er det for meg positivt at dei ser ut til å ta sikte på ein litt meir realistisk animasjonsstil. Min personlege preferanse når serien fyrst skal animerast hadde likevel vært om serien kunne vært realistisk 3d animiert. Eg synes vanlege tegneseriefigurar blir litt flatt, og at dette spesielt går utover actionsekvensane som i tegnefilmstil enten blir undervelmande om ein køyrer realistisk stil, og urealistiske om ein benytter animasjonsformatet til det fulle. Balansen der på å få spennande action der du er bekymra for karakterane samtidig som at karakterane ikkje blir superheltar som overlever alt er vanskeleg å få til. Om eg skulle valgt frå øverste hylle så trur eg kanskje eg ville foretrukket ein reboot med nye skodespelarar, sjølv om eg er glad i den gamle gjengen så trur eg at ein reboot hadde hatt større publikumsappell og dermed større sjans for å få fleire sesongar. Ein animasjonserie blir mykje likt som dei Firefly tegneseriane som vart laga etter at serien, den vil i all hovudsak berre treffe gamle fans og når ein gjenoppliver ein 25 år gamal serie så er det litt viktig å få med ungdommen for å booste sjåartala.

Dette vil i stor grad avgjerast av kva som står i arbeidsavtalen om oppmøtestad. Om du har din definerte oppmøtestad på kontoret, og du deirfrå må reise vidare til arbeidsstaden så er dette ein yrkesreise. Om arbeidsavtalen seier at du ikkje har fast oppmøtestad, så vil reisa mellom heim og arbeidsstaden være ei arbeidsreise (pendling) på eiga rekning. Då vil det å få sponsa pendlinga gjennom å bruke arbeidsgivars bil være ein skattepliktig fordel. Det som kompliserer spørsmålet er at det dei siste åra har komt fleire dommar både i Norge og EU som fastsetter at reisetida er arbeidstid, men dommane berører ikkje viktige avklaringar som korleis reisetida skal avlønnast eller forholdet opp mot skattemyndigheitene. Det einaste disse dommane har slått heilt klart er at ettersom reisetida er arbeidstid så må reisetida kalkulerast inn i arbeidsdagens varigheit med omsyn til kviletider, osv. Merk også at utan fast oppmøtestad så er det også ei avgrensing på kor langt arbeidsgivar kan pålegge deg å pendle før pendlinga går utover styringsretten og dermed også utover rammene i arbeidsavtalen. Rettspraksisen tilseier at at flytting av arbeidsstaden opp til 30 km unna ligg innafor det som er rimeleg å pålegge den tilsette utan ei endringsoppseiing, men dette er ikkje ein hard regel. Sjølv om du skulle ha i arbeidsavtalen at du ikkje har ein fast oppmøtestad, så kan det likevel være situasjonar der arbeidsreisa (pendlinga) er å ansjå som arbeidstid slik at den likevel ikkje er skattpliktig. I ditt tilfelle kan det kanskje være eit moment at dykk er fleire som reiser saman og at dykk i praksis har eit morgonmøte i bilen på veg til arbeidsstaden? Spørsmålet er imidlertid ikkje rettsleg prøvd, så korleis skatteetaten stiller seg i spørsmålet er ikkje gitt. Men som sagt, dersom du har i arbeidsavtalen din at du skal møte opp og dermed starte arbeidsdagen din på kontoret så er det rimeleg lett å dokumentere ovanfor skatteetaten at det er ein yrkesreise å forflytte seg frå kontoret til oppdragsstaden.

Dette blir en avveining mellom risiko vurdert opp mot fordelen av å betale minst mulig. Din økonomiske situasjon tilseier at du har det romsleg nok til at du kan våge deg på nokre "sprell" som som å prioritere sparing med høgare avkastning enn du betalar i renter på boliglånet. Marginane dine er likevel såpass små at du bør vurdere nøye kor mykje pengar du er villig til å låse opp i sparing. Hadde eg vært i dine sko så ville eg nok ha akseptert at huslånet blir litt dyrare enn kva eg kunne oppnådd gjennom å investere parallelt, for å ha den friheita det er å ha litt godt med fri kapital på ein sparekonto. For som du seier, det å kunne betjene lånet i nokre år om du plutseleg skulle bli arbeidsledig, eller om det dukker opp andre ting å bruke pengar på, det er ei tryggheit i det også sjølv om du må betale for det. Eg vil likevel legge til at behovet for ein bufferkonto har blitt sterkt redusert dei siste 20+ åra. Det er fortsatt lurt å ha 1-3 månedslønningar som buffer sjølv om det reelle behovet har blitt mindre, særleg om du er kredittverdig nok til å ha kredittkort. Det er forholdsvis lite uventa utgifter du kan få i den størrelseordenen, som du ikkje kan ordne ved betalingsutsetting, bruk av kredittkort, osv. Dei fleste låneavtalar i dag gir deg også moglegheit til å auke huslånet igjen ved behov, og sidan det foregår elektronisk i mobilbanken så har du pengane tilgjengeleg på konto umiddelbart. Før i tida når du måtte rekne med saksbehandlingstid i banken og du kanskje ikkje hadde pengane før etter 3 virkedager så var det viktigare å ha bufferkonto enn det er i dag. Så om du er kredittverdig nok til å låne pengar, auke huslånet, eller få kjøpe ting på avbetaling så treng du strengt tatt ikkje meir i buffer enn kanskje litt kontantar i tilfelle kortterminalane går ned for telling i nokre timar.

Er heilt einig i det. Det er ikkje like enkelt å hevde suverenitet på Svalbard når alt vi bruker øya til er turisme, særleg når Svalbardtraktaten gjer det mogleg for alle nasjonar å berre møte opp på Svalbard for å starte med guida snøskuterturar. Kullgruvene var ein fysisk og stedbunden aktivitet som fungerte godt som påskot for at Norge måtte ha ei busetting på øya. I tillegg er momentet med sjølvforsyning viktig, og sjølv om kull er sterkt forurensande så har dagens behov for import av drivstoff også store miljømessige konsekvensar, for om eit tankskip går på grunn utanfor Svalbard så vil det være ei naturkatastrofe i ordets rette forstand for det skjøre dyrelivet på øya. Nedlegginga av all (norsk) gruvedrift var ei tabbe som berre vil føre til at vi mister suvereniteten på Svalbard, og mister vi den så vil nok gruvedrifta starte opp igjen uansett, berre av andre nasjonar som truleg vil ha enda mindre fokus på miljøet enn det vi er i Norge. Til dømes så har den norske gruvedrifta vært prega av eit mål om at gruvene skal miljøsanerast og ryddast når drifta er ferdig. Russland har til samanlikning lite fokus på miljøet i sin gruvedrift. Trikset med beredskapslager enten det er drivstoff eller hermetikkbokser er å sette beredskapslageret i sirkulasjon. At dieselen vi fyller har stått 3 måneder på lagertank speler ingen rolle når dieselen blir forbrent i løpet av komande veke uansett.

Ja køyrebok løyser problemet med dokumentasjon, sjølv om eg har høyrt om tilfeller der skatteetaten har vært ekstra vanskelege ved å påstå at arbeidstakaren kan ha svinga innom ein butikk eller liknande som då er eit privat ærend sjølv om det berre medfører 20 meter ekstra køyring. Men då vil det nok hjelpe mykje med digital køyrebok der gps lokasjonen er dokumentert. Før så var det slik at at ein yrkesbil måtte ha innreidning eller liknande som gjorde bilen ueigna til privat bruk for å være sikker på at køyretøyet var godt innafor skatteetatens definisjon av yrkesbil, men slik er det ikkje lenger. Sjølv om slik innreiing ikkje lenger er nødvendig, så kan det være nyttig ved tvilstilfeller at køyretøyet er så tilpassa for arbeidet som ein kan få til. Mellom anna ved å profilere bilen med firmalogo/reklame. Bilen blir sjølvsagt ikkje definert som yrkesbil berre fordi det er eit klistermerke på bilen, men det hjelp godt på når ein skal vise til at bilen ikkje er eigna til private føremål. Samme prinsippet ligg til grunn for arbeidsklær og eventuell skatt, sidan også arbeidsklær er skattepliktig inntekt om kleda kan brukast privat. Dei fleste bedrifter som utstyrer dei tilsette med arbeidstøy løyser dette ved å sette tydeleg firmalogo på klesplagget, eller bruker farger og design som tydelig identifiserer arbeidstakaren som tilsett, for då blir arbeidstøyet ei uniform som då ikkje er skattepliktig. Tanken då er at det er ingen som bruker jobb-uniformen i private samanhengar. Alt av vernetøy og spesialtøy er sjølvsagt også unntatt frå skatteplikt. Men om ein bank eller advokatkontor som praktiserer kleskode kjøper inn dressjakker til sine tilsette utan logo, så er verdien av dressjakka rekna som ei motyting for arbeid og er dermed skattepliktig. Ein del bedrifter dreg nok begrepet "uniform" litt langt, ettersom vanleg profilert tøy åleine er ikkje nok til at kleda kan kalles uniform i skattemessig forstand. I slike tilfeller er det likevel enda ein unntaktsregel som gjer at tilsette kan motta gåver opp til ein verdi på 5000 kr i året utan at gåva blir skattepliktig (forutsatt at gåva ikkje kan omsettast i pengar). Det siste her vart litt off-topic, men poenget er at bilen til arbeidsgivar som dykk bruker berre i arbeidssamanheng er ikkje skattepliktig. Bilen kan i teorien være heilt anonym men i mange tilfeller kan det være hensiktsmessig å utstyre bilen med ein stor firmalogo, slik at ein kan vise til at dersom bilen blir brukt som privatbil så er det veldig synleg når bilen står parkert utanfor barnehagen eller heime i eigen oppkjørsel.

Du selger når du får eit tilbod du er villig til å akseptere, eventuelt må akseptere. Forskjellen på når du legger ut bustaden handlar ofte meir om tida det tek før du får rett pris som du kan akseptere. Sesongmessig er det ofte fleire som er ute etter å kjøpe om våren, rett før skulestart, og i januar. Dette fordi det ofte er på disse tidene folk startar i ny jobb, er ferdig å studere, osv. Om du selger og kjøper i samme marked, så utgjer forskjellen relativt lite. Men i ditt tilfelle så forstår eg det som at du vil selge sentral bustad for å kjøpe noko meir landleg, og då er utgjer svingningane litt meir sidan prisane i grisgrendte strøk held seg meir stabile.

Risikoen ved investeringane er eit litt anna moment. Grunnen til at studielånet ikkje skal betalast ned før heilt til slutt er at det har mange gunstige ordningar som betalingsutsetting og sletting av renter, m.m.

Sjølv om at det ikkje er noko som er hemmeleg, så synes eg det er litt ugunstig at det skal være så tydeleg kva som kjem i posten. Særleg med omsyn til faren for tjuveri i løpet av postgangen, spesielt om pakken blir levert i postkassa.

Det speler ingen rolle kva slags bil det er, forutsatt at det er arbeidsgivers køyretøy og at køyretøyet blir brukt i tjenestesamanheng, og ikkje til privat bruk. Reint praktisk så kan det være ei utfordring med å bevise ovanfor skatteetaten at ein anonym femseters personbil ikkje blir også nytta til private gjermål, men så lenge bilen blir brukt til tjenesteformål så skal du ikkje skatte av bilbruken, like lite som at du ikkje skal fordelsbeskattast av verdien på jobb-PCen eller andre arbeidsverktøy. Det er mest vanleg å ha toseters varebilar med grøne skilt som yrkesbil, men det er fordi det ofte ikkje er behov for å frakte meir enn 1-2 personar, at man i mange yrker har behov for å ha med seg ein del utstyr, og ikkje minst at det er billegare med ein varebil med grøne skilt kontra ein yrkesbil med kvite skilt som det må betalast fulle avgifter for. Det er likevel mange yrker som har personbilar med kvite skilt som yrkesbil, som til dømes politiet som naturlegvis ikkje blir fordelsbeskatta for å rullee ut frå politistasjonen i ein 5 seters personbil (med blålys). Ein politibil er også ein yrkesbil som ein naturlegvis ikkje brukar som privatbil, ein slik bil parkeres på politistasjonen når vakta er over. Det hadde tatt seg ut om politibetjenten eller taxisjåføren for den slags skuld vart skattlagt med inntekt på 3,40 kr per kilometer ein køyrer i jobbsamanheng.

Når varene blir sendt til butikken så er det også emballasje utanpå emballasjen. Ofte i form av at originalemballasjen er stabla opp på ein pall som er pakka inn i plastfolie. Formålet er sjølvsagt at pen originalemballasje ofte er eit viktig salgsmoment når varen skal stillast ut i lokalet. Når det gjeld i kva grad du kan kreve at originalemballasjen blir beskytta under sending, så kan du nok ikkje det sidan det ikkje er eit krav, jamfør det som var sagt om at du kjøper produktet inni emballasjen og ikkje emballasjen i seg sjølv. Her har nok også ulike personar ulik oppfatting. Enkelte samlar på originalemballasjen som eit samleobjekt, og for andre går emballasjen umiddelbart i søpla. Eg synes likevel at det er lite økonomisk gjennomtenkt av Komplett (med fleire) å legge seg på ein slik praksis når vi her i landet har 14 dagars angrerett. Og sjølv om det sikkert går ann å prøve seg på å sende samme returnerte PS5 til neste kjøpar, så taper butikken både frakta frå butikken til kunden og ikkje minst arbeidstid. Det å bruke 3 kroner på litt gråpapir og tape er nok ein lønnsom investering totalt sett.