The Avatar

Det spørs sjølvsagt litt på kva ein sjølv legg i det. Men den biologiske rase-definisjonen er at ein er innafor samme rase dersom ein kan produsere eit avkom som kan formere seg. Eg er litt usikker på korleis dette held seg oppe om vi ser for oss at ein stor Grand danois skal pare seg med ein liten Chihuahua, då det der kan være nokre fysiske begrensingar for å få det, i alle fall om det er Chihuahuaen som skal bære fram kvalpane og ikkje omvendt. Men genetisk sett kan ein lage ein slik blandingsrase, som igjen medfører at dette er to veldig uilke hunde- "raser" som etter den biologiske definisjonen er å rekne som samme rase.

Det vil nok være til dels store variasjonar, ikkje berre frå selskap til selskap men også frå telefon til telefon. Som alt mogleg anna så får du det du betalar for, jo billegare den brukte telefonen er, jo større risiko er det for at det er lagt lite ressursar i å gjere telefonen klar for salg, herunder å bruke originaldelar. Dei største aktørane i Norge som selger "nesten ny" mobiltelefon henter telefonane frå bedriftsmarkedet som av ulike grunnar har stor utskiftning av mobiltelefonar samtidig som at mobiltelefonane då ofte berre er brukt forsiktig på eit kontor. Slik som eg forstår det så er det relativt få mobilar som kjem frå privatmarkedet. Om det er eit godt tilbod å kjøpe "nesten ny" mobil blir ei vurderingssak. Den store fordelen med å kjøpe brukt er at største verdireduksjonen skjer i løpet av fyrste året, så ved å kjøpe 1 år gamal telefon så får du som oftast telefonen til det telefonen er verdt utan all opphausinga og prissettinga som stammer frå at det er er årets modell. Du får brukte mobilelefonar billegare ved å kjøpe telefonen direkte frå den som har brukt den, som t.d. på Finn.no. Men det du får igjen ved å kjøpe via ein teleoperatør er 2 års garanti og 5 års reklamasjonsrett, noko som gjer at det er tryggare å kjøpe mobiltelefon via ei "nesten ny" ordning framfor å kjøpe mobiltelefonen frå ein privatperson. Eg har også inntrykk av at mange også ser verdien av gjenbruk, og derfor kjøper slike mobiltelefonar ikkje berre utifrå eit økonomisk synspunkt, men også utifrå eit miljøperspektiv. Mest populært virker det å være å kjøpe "nesten ny" mobiltelefon til barn og ungdom, som gjerne vil ha gode mobiltelefonar utan å betale ein formue, men som samtidig har såpass stor utbytting av mobiltelefonane at det ikkje gir økonomisk meining å investere i ein heilt ny mobiltelefon.

Eg er einig med deg i at at ordet rasist ofte blir brukt på ein feilaktig måte, ofte som ein samlebegrep. Eg vil nok påstå at dei fleste som blir omtalt som rasistar, får feil merkelapp. For oftast så handlar det ikkje om raseteori men heller om god gammaldags diskriminering ovanfor ei gruppe personar. Det er blant anna påfallande at når ein snakkar om at norske Samar blir raka ned på, så snakker ein ikkje om rasisme, ein kallar det vanlegvis diskriminering og hets. Rasisme-ordet ser ut til å blir forbehold diskriminering mot dei som har anna hudfarge, og ikkje av dei med anna genetisk opphav og kultur. Eg trur nok at dei som i dag får merkelappen rasist har diskriminerande haldningar for langt fleire enn berre utlendingar, også etnisk norske grupper som rusavhengige, fattige, osv får ofte møte omtrent dei same haldningane. Dette er på ingen måte eit innlegg for å forsvare rasistar, men heller eit forsøk på å belyse at det å kalle folk for rasistar er ofte ei overforenkling i forhold til kva som eigentleg er problemet, og det er at ein har eit menneskesyn som objektiviserer mennesker etter ein slags verdi.

Eg tenker at det å innføre valdagen som fridag vil kunne tene to formål. Der den viktigaste grunnen er det praktiske aspektet ved at dersom valdagen er ein fridag så sikrar ein at alle som vil stemme får moglegheita til det. Så er det nokre utfordringar med at ein del må jobbe likevel, deriblant valgfunksjonærane, men mesteparten av befolkninga vil med ein slik fridag bli sikra muligheita til å stille seg i kø for å stemme. Ein av grunnane til at det er kø for å stemme på valgdagen er at dei fleste valglokaler har opent frå 09 til 21, så det er særleg disse timane etter ordinær arbeidstid at det er stor pågang for å få stemt. Reint praktisk er ikkje dette like viktig lenger ettersom det både har blitt enklare og vanlegare å førehandsstemme, men eg synes det er eit fint demokratisk prinsipp at alle som vil stemme skal få stemt utan å måtte ta andre prioriteringar, som til dømes å jobbe. Det andre formålet er at valgdagen er ei veldig god anledning til å feire. Det er sjølve grunnsteinen i vårt demokrati at vi har frie valg, så det er absolutt ein dag som er verdt å markere. For alle dei som har førehandsstemt så har eg ingen problem med at dei kan få kos seg med ein fridag vel vitande om at dei har utført sin borgerplikt ved å stemme. Andre fordelar med at valgdagen blir ein fridag er at det opnar for at valglokala kan stenge tidlegare på dagen, i dag har valglokala lang opningstid fordi at folk skal kunne bli ferdig på jobb fyrst. Ved å stenge stemmelokalet tidlegare så kan ein også kome i gong med stemmetellinga på eit tidlegare tidspunkt, som igjen medfører at politikarane ikkje treng å sitte oppe heile natta for å få vite resultatet. Litt Off-topic. Men om vi får valdagen som fridag så blir det også lettare å innføre andre ordningar, som til dømes obligatorisk røysting slik som mange andre land har innført. Med obligatorisk stemming så kan ein også innføre krav om at berre personar som har avlagt førehandsstemme kan lovleg jobbe på valdagen. På den måten kan vi også sikre at det ikkje er dei som er dårlegast stilt som ikkje får stemt fordi dei måtte jobbe i heile perioden for førehandsrøysting, og at overtidsbetalinga for å jobbe på valdagen frista meir enn det å stemme. Eg er ikkje overbevist om at obligatorisk avrøystning er vegen å gå, for sjølv om ein seier at det er viktig å stemme uansett så er det noko dumt å møte opp i valglokalet med så lite politisk kunnskap at du ender opp med å stemme på det partiet som har finast logo. Men ved å få valdagen som fridag så er det lettare å innføre ei slik ordning om vi ynskjer.

Det er også ein kostnad i å investere i gull ved at gullet både treng fysisk lagringsplass og vakthold. Aksjer krever minimalt av ressursar å sikre. Norge solgte det vi hadde av gull og sølv fordi kostnadane ved å eige metallet vart høgare enn det var verdt. Som valutta så er ikkje gull i ei særstilling for varig verdi. Gullverdien er høg fordi vi verdsetter gullet. Svenskane har 125 tonn gull, så då er dei sikra å aldri gå tom for elektriske leiarar, men utanom elektronikk så har ikkje gull spesielt stor nytte. Største fordelen med gull som investeringsobjekt er at det er forholdsvis kompakte verdiar å investere i gull, kontra å investere i aluminum, sjølv om aluminiumen er meir nyttig som metall.

Sant nok, men også samanlikna med dei gamle Sovjetstatane som no utgjer aust-europa så er dei europeiske austblokklanda kulturelt sett mykje nærmare vest-europa enn landa aust for Svartehavet. Det sagt så finnes det ikkje ein heilt 100% klar definisjon av kvar den austlege grensa til Europa går. Sidan heile Euro-Asia geografisk sett er eit kontinent så finnes det fleire forslag til kvar grensa går, den minst kontroversielle grensa følger Ural- fjella og elva ned til Svartehavet. Deretter er det litt meir utydeleg men dei fleste definerer grensa som den sørlege grensa til Russland, slik at Georgia og Armenia blir definert som asiatiske land, men det finnes også definisjonar som tek utgangspunkt i at Europa strekker seg heilt ned til Iran.

Angåande karakterar så opplever eg det som veldig personavhengig på i kva grad ein arbeidsgivar bryr seg om karakterane i det heile tatt. Det aller viktigaste er vanlegvis at ein har bestått utdanninga og fått ein formell grad. Det er sjølvsagt ingen fordel å skulle leite etter jobb med berre svake karakterar, men mitt inntrykk er at du kjem langt med karakterar på snitt eller litt over snitt. Typisk er det også slik at karakterar gjerne er mest aktuelt når du søker den fyrste jobben, ved jobbskifte så er det ofte mest fokus på om at utdanninga er bestått, samt vurdering av referansar og kva du har utført i den forrige jobben. Det er til og med arbeidsgivarar som aktivt luker ut søknadar som blir vurdert til å ha for gode karakterar. Enten basert på ein teori om at ein student med 5+ i snitt er ein einstøing som ikkje vil passe inn i det sosiale arbeidsmiljøet, eller rett og slett basert på ei antaking om at ein jobbsøkar med så gode karakterar har eit så stort lønnskrav at det ikkje ein gong er vits i å bruke tid på å gi vedkommande eit tilbod. Formlet sett så heiter det seg vel fortsatt slik at du med karakteren C kan forventast å være i stand til å gjere eit godt fagleg arbeid, og at karakter B tilseier at du i stor grad kan jobbe sjølvstendig, og motsatt at ein D tilseier at du fagleg sett kan gjere jobben men bør være ein del av eit kollegiale. Så eit snitt mellom C og B er sånn sett ganske bra,

Etter litt leiting så fant eg ei kjelde til disse opplysningane frå ei konsekvensanalyse frå vegvesenet der dei har innhenta tal frå helsedirektoratet. Det er summen for reduksjon av kortvarig sjukefråvær pluss summen for alvorleg sjukdom som gir ein samla samfunnsinnsparing på 16,50 kr/km. Tala har likevel nokre forutsetningar, som at ein har tatt utgangspunkt i syklistar som syklar 8 km dagleg, eller 2000 km per år, modellen har heller ikkje tatt for seg eventuelle auka helseutgifter på grunn av luft-forureining på grunn av manglande datagrunnlag. (Aktivitetstala for gåande er basert på 4 km pr dag eller 1000 km/år). Eg synes det er fint at ein bygger meir sykkelvegar, då syklistar i dag har dårlege forhold for effektiv sykling der ein ikkje passar inn verken i vegbana eller på fortauet. Eg er likevel noko skeptisk til tallgrunnlaget for til at sykkelvegar er lønnsomt, då det typisk er dei som uansett hadde vært fysisk aktive som velger å sykle medan problemet og kostnadane kjem frå dei som aldri er i fysisk aktivitet uansett kor attraktiv sykkelveg dei har tilgang til. Gevinsten med gode sykkelvegar er stort sett å få redusert trafikken ved å få fleire over på sykkel, og ikkje minst ved å splitte gåande, syklande og køyrande til ulike vegar eller køyrebaner.

Synes også vi burde sjå på den kriminelle lavalderen, og det handlar eigentleg ikkje om straff men om at vi får stadig fleire unge kriminelle som utgjer ein fare for sine omgivnadar. Då nytter det ikkje med berre samtalar med barnevernet. Då burde ein heller sjå på korleis ungdom skal kunne fengslast på ein mest mogleg skånsom måte. Det er fleire måtar å gjere det på, som å dømme ungdomskriminelle til mildare straffer (som er betre enn ingen straff). Ein kunne kanskje også hatt eigne reglar for vandelsattest sliknat ungdomskriminelle som klarer å endre seg ikkje får for mange begrensingar på grunn av ungdommens dumskap. Eit anna alternativ vil være å gå heilt motsatt der det kan snakkes opent om kriminelle ungdommar, slik at det kanskje både blir skambelagt for ungdommen med slik negativ oppmerksomheit, og ved at nærmiljøet får ei moglegheit til å hjelpe til. For det er ikkje heilt bra at det veks opp ungdom som har det vanskeleg utan at folk veit om det på grunn av tausheitsplikt i alle ledd.

Eg lurer litt på om advokaten er feilsitert i VG, om ikkje så synes eg det var klønete formulert. Ved å seie at "vi" avviser at dette er hatkriminalitet så gir advokaten inntrykk av at advokaten deler den meininga. Hadde ho sagt at dette er klientens meining, eller berre konstantert at det manglar bevis for påstanden om hatkriminalitet så hadde vel det vært ei betre formulering? Uansett så er det slik at det er påtalemyndigheita som må bevise at dette er hatkriminalitet ved å vise til motivet for handlingane. Tilsynelatande så har nok overgriparane ei svak sak når så mykje peiker i rasistisk rettning, men det kan tenkast at motivet er eit heilt anna og at det er "tilfeldig" at ordet neger er brukt. Tiltalen for voldtekt er isolert sett den mest alvorlege tiltalen, men basert på det som står i artikkelen om bruk av vold, ydmyking og truslar så er det ikkje gitt at det er sjølve voldtektshandlinga som medfører strengast straff. Vi snakkar tross alt om mishandling som har foregått i over 7 timar med voldsbruk og ran.

Det er ikkje utenkeleg, særleg om Putin angriper Armenia gjennom bombing utan å sette inn fotsoldater så er vil det være forholdsvis enkelt å hevde ein seier. Problemet med å bruke fotsoldatar for å ta over kontrollen over eit område slik som i Ukraina er at det er veldig synleg om målet er nådd eller ikkje. Ved å bombe landet i staden så kan ein heile tida hevde å ha slått ut hemmelige militære kapasiteter inne i Armenia, og påstå at grunnen til at ingen viste om at det angivelig var militærbaser akkurat der bomba tilfeldigvis traff er på grunn av armensk hemmelighold. Utfordringa for Putin er at han ikkje har mykje å stille opp med i Armenia, og dersom det også der går på trynet så blir det dobbelt så flaut. Det sagt, Putin kan nok klare å tvinge Armenia til å gi opp kampen om å knytte seg tettare til vesten gjennom å bedrive regelrett terroraksjonar. Det krevs ikkje mykje militær makt for å bombe nokre skular, sjukehus, og andre sivile mål som gjer det kipt å leve i Armenia. Eg trur nok ikkje at Armenia kan forvente like mykje internasjonal hjelp som Ukraina. I tillegg til at Ukraina er eit europeisk land geografisk sett, så er det også eit land som vi i Europa har tidlegare relasjonar til, og ikkje minst gjennom det faktum at ein russisk ekspansjon inn i mellom-Europa sjølvsagt utgjer ein sikkerheitsrisiko for resten av Europa. Eg er også litt bekymra for situasjonen i Ukraina dersom det skulle bli krig i Armenia og vi i vesten begynner å dele opp krigsstøtten mellom Ukraina og Armenia. Då vil det ta veldig lang tid for Ukraina å kunne vinne, kanskje også så lenge at krigstrøttheita blir stor nok til at kampviljen forsvinner og det blir inngått ein fredsavtale med delvis kapitulasjon der Russland vinner dei områda dei har okkupert. For det vil ikkje berre være dårlege nyheiter for Ukraina, det vil også være dårlege nyheiter for oss alle om Putin får bekrefta av ved å ofre mange nok soldatar frå landsbygda så kan han ta dei landområda han vil.

Det er fortsatt tid. Ingrid Alexandra fullførte fyrstegongstenesten i fjor og var då 21 år. Sverre Magnus er no 20 år så om han går inn i fyrstegongstenesta no så vil også han være 21 år når han er ferdig. Eg har ikkje fylt med så eg veit ikkje om Sverre Magnus har andre planar, men det kan også være at har tenkt å gå rett inn på ei av dei militære utdanningane som ikkje krever fullført rekruttskule før opptak. Det er jo også eit spørsmål om i kva grad medlemmer av kongefamilien bør være i militæret? Eg vil nok tru at det i mange samanhenger er hensiktsmessig å representere Norge som "sivilist" i staden for som representant for militæret. Dronning Sonja har forøvrig rang som Brigader (forfremma frå Oberst) heilt utan militær bakgrunn, akkurat den rangen er nok mest symbolsk då eg ikkje kan sjå for meg at Dronning Sonja vil være skikka til å gi ut kampordrer om vi havnar i krig.

Eg er ikkje så bekymra, du har no ein kompetanse som mange treng. Ein stor fordel som du har mot nyutdanna 23 åringar er at du er etablert og ferdig med småbarnslivet. Dei som er yngre enn deg får seg plutseleg kjæreste og flytter på andre sida av landet, eller får barn og skal ha eit år med permisjon. Eg trur også at med rette stillinga så skal du kunne dra nytte av service erfaringa du har. Eg ville derfor ikkje sett på stillingar der du skal sitte åleine på kontor, og heller på stillingar der du har kundekontakt. Det er også viktig at du har litt realistiske forventnimgar, for du vil sjølvsagt ikkje få stillingar som senioringeniør, du må sjå på stillingar for nyutdanna og satse på at du ved hjelp av din erfaring rykker litt fortare opp i gradene.

Eurovision har ei stor utfordring i måten dei kårer ein vinner. Juryen har klassisk sett alltid vært i utakt med kva folket liker. Samtidig har det vist seg som nødvendig å avgrense publikumsstemmene sidan mange stemmer på bakgrunn av heilt andre ting enn musikken. Då tenker eg ikkje mest på den politiske sida som vi snakkar om her, men det som til alle tider har vært eit problem med at enkelte nasjonar går saman og stemmer på kvarandre. Eg er ingen musikkekspert, men eg er einig i at juryen ikkje alltid framstår som musikkfagleg nøytrale. Det er også eit stort spørsmål på om Eurovision i det heile tatt er ei musikkonkurranse, for både juryen og publikum lar seg påvirke av sceneshow, pyro og kostymer, så i kva grad ei god Eurovision-låt skal vurderast utelukkande musikalsk er eit stort spørsmål. Min oppfatting er at Eurovision er i ei slags identitetskrise der dei ikkje heilt veit kva dei er, eller kven dei skal appelere til. Det er innført reglar som regulerer kva som kan være på scena av personar og rekvisittar, så reglane prøver å dra konkurransa tilbake til å handle om musikken. Det er likevel ei kjennsgjerning at mykje av musikken på MGP er av relativ laber kvalitet, det er stort sett alt som er rundt av kjolar og paljettar som avgjer om publikum blir underholdt eller ikkje. Sidan slike konkurranser blir politiske så lenge ein koplar deltaking opp mot ein nasjon, så trur eg at jury er beste måten å kåre ein vinnar på. Det eg savnar er likevel at vi som sjåarar får meir innsyn i juryens vurderingar, for sett utanifrå så oppfattes det innimellom som at juryen sitter og triller terning. Eg har forstått det slik at innimellom så er fagjuryen så ueinige seg i mellom at den endelege poeng-scoren havner midt på treet når ein vil gi toppkarakter og den andre vil gi bunnkarakter.

Forstår eg det rett at det ikkje er eit alternativ å ta ein vanleg kvelds eller helgejobb? For det er nok den sikraste inntektskjelda ettersom du veit kva du får igjen etter X timar med jobbing.