The Avatar

Tull. Det er langt frå grunnlag for 200 år fengsel, det ville krevd meir enn 9 dommar på 21 år (om vi her i landet summerte saman straff for ulike forhold). Han risikerer likevel lang fengselsstraff, men ikkje i nærheita av ein livstidsdom. Sovevoldtekter gir typisk eit par år i fengsel. Oppbevaring av 3,5 kg hasj ca 1 år. Råkøyring gir ikkje så lange fengselsstraffer, ofte type 14 eller 21 dagars fengsel. Marius er ikkje kong Salomo, og eg tviler sterkt på at han slepp særleg lettare unna enn andre som er dømt for samanliknbare ting. I Norge har vi ikkje lenger jury, så det er ingen fare for at juryen er korrupt. Marius er ein kronidiot og kjem heilt sikkert til å måtte sone i fengsel, men vi har ikkje spesielt strenge straffer i Norge for verken hattemakere eller kongelege, så om eg skal gjette så trur eg han ender opp med 6-7 år samma sett, altså at han er ute igjen etter ca 5 år.

I tillegg til disse 3,5 kg med hasj så rapporteres det også at han er tiltalt for fleire vegtrafikklovbrot etter å ha brukt mobilen til å filme råkøyring på motorsykkel. Summen av lovbrot teikner eit bilete av ein person som har hatt til vane å gi F i alle lover. Dette er ikkje ein person som har tatt nokre dårlege valg, dette er ein person som har rekna med å kunne gjere akkurat som han vil utan konsekvensar.

Det finnes eit og anna unntak, ofte er det låtane som ikkje vant som får mest speletid.

Eg synes at Norge godt kunne vært med på ein boikott av MGP i år. Ikkje nødvendgivis på grunn av anklagene om folkemord og slikt, men fordi det med dei spenningane som det er i Europa no så vil vi aldri få ei ordentleg musikkonkurranse. Erfaringane frå i fjor viste at "folket" over heile Europa klarte å mobilisere og stemme opp Israel. Sidan det ikkje er mogleg å stemme imot (og godt er det) så er det ikkje veldig mange av stemmegivarane som skal klare å koordinere sin stemmegiving før ein nasjon lett rykker frå alle dei andre deltakarane der publikums stemmer blir fordelt relativt jamnt utover. I tillegg så ser vi år etter år at det er til dels stor avstand mellom folke-jurien og fag-jurien. Slo opp fjorårets resultat. Austerike som vann fekk 178 poeng frå folket og heile 258 poeng frå jurien, her var det tydeleg at fag-jurien likte låta langt betre enn folket. Austerike vant med tilsaman 436 poeng. For Israel som vart nummer to så er stemmefordelinga nesten rake motsetningar. Folket gav låta heile 297 poeng med fag-jurien berre tildelt 60 poeng, likevel rakk det til 357 poeng og ein andreplass totalt sett. Så er det ikkje godt å vite om det elendige resultatet frå fag-jurien skuldast at Israel si låt var musikkfagleg sett dårleg, om det var Palestinaktivistar blant fag-jurien som sikra lite poeng, eller om fag-jurien kan ha vært svært ueinige slik at dei 60 poenga er gjennomsnittet av at nokre fagfommarar har gitt 12 poeng og andre fagdommarar har gitt 0 poeng. I alle tilfelle så har heile musikkonkurransen mista mykje av appelen, då det ikkje lenger er musikken eller rettare sagt showet som står i fokus. Å få MGP til å bli heilt politisk uavhengig er nok ei umoglegheit, det har i alle år vært eit problem med at mange stemmer litt ekstra på sine naboland slik at vi har fått nokre grupperingar som ikkje er heilt heldig som at Sverige og Danmark nærmast forventer at dei skal få minst 8 poeng av Norge berre fordi vi er naboar. Eg synes derfor at boikott hadde vært på sin plass for å få evaluert litt ordentlig korleis MGP skal arrangerast i framtida, og ikkje minst om musikkonkurransen fortsatt har livets rett. Dette handlar ikkje om Israel bør kastast ut av MGP, eller om det var rett at Russland vart kasta ut. Det handlar meir om korleis konkurransen forgår. Personleg så synes eg at nasjonane får litt for mykje oppmerksomheit, noko som igjen gjer det fristande å bruke MGP til å fronte eigen nasjonalisme. Når Russland vart stengt ute så var ikkje det berre på grunn av krigen i Ukraina, den viktigaste grunnen var vel at at den Russiske kringkastninga vart stengt ute frå fellesskapet sidan kringastninga ikkje var nøytral og politisk uavhengig i sin rapportering om blant anna krigen i Ukraina. Det er litt meir komplisert opp mot Israel som har ein nøytral rikskringkaster. Ønsket om å stenge ute Israel er då basert direkte på krigen mot Hamas, og eg skjønner godt argumentasjonen om at dersom krigen mot Hamas er grunn for utestenging så burde også andre krigar og konflikter gi grunnlag for utestenging. Eg synes derfor at ein godt kunne vurdert å lage eit formelt opptakskriterie om at MGP berre er opent for nasjonar som er medlem av European Brodcasting Union som ikkje har vært involvert i krig eller konflikt siste året. På den måten kan vi gå tilbake til eit MGP som har som formål å foreine nasjonar og kultur. Eit anna forslag kan være at MGP blir oppretta som ein meir nasjonsuavhengig konkurranse. Eg tenker at på samme måte som at Russland får delta i OL under nøytralt flagg (om dei har tatt eit standpunkt mot krigen i Ukraina og ikkje har politiske eller militære band). Slik kunne det vært i MGP også. Sjølv om heile Europa er sinte på Russland for å ha gått til angrep på eit anna europeisk land, så trur eg det hadde vært meir fornuftig å la Russland delta i MGP med deltakarar som offentleg tek avstand frå krigen, enn det er å berre utstenge alle. Det å la russiske artistar som uttaler seg negativt om krigen vil på sikt være positivt for å få bidra til å snu den russiske befolkninga til å stå opp mot Putin og sensur i media. Det at det russiske folk får sjå glade representantar frå det skeive miljøet må vel berre være positivt i Europas mest homofientlige land? Tilsvarande med Israel (og sjølvsagt også alle andre nasjonar), det er relativt uproblematisk med ein Israelsk artist på scena, men forutsetningane må være at MGP ikkje blir brukt som ein arena for fronte Israelsk politikk. På samme måte som at til dømes Storbritania må kastast på hodet og ræva ut om dei stiller med ein artist som syng ein song om kolonitidas storheitstid. Om MGP skal kunne bli noko anna enn eit stort gjesp, så bør ein på nytt sette deltakarane i fokus og ikkje kva land dei kjem frå. Heile fag-jurien burde også blitt kasta, det som er gøy med MGP er ikkje den musikkfaglege kvaliteten. Det folket vil ha er paljetter, vindmaskin og pyroeffekter frå scena, om låta egner seg på radio i ettertid er fullstendig irrelevant.

Fyrste steg er alltid å ta kontakt med elektrikaren, du har ikkje berre rett på å få ei samsvarserklæring du skal sjølvsagt ha ei korrekt samsvarserklæring for ditt el-anlegg. Funksjonelt sett så har du ikkje mottatt ei samsvarserklæring før du har ei korrekt samsvarserklæring. Fyrste steg er som sagt å fortsette å mase på elektrikaren for å få dette på plass. Om du ikkje kjem nokon veg så har du fleire alternativ. Sjølv ville eg nok tatt kontakt med elektrikaren og sagt at du treng ei komplett samsvarserklæring innan rimeleg tid, og at dersom du ikkje får det så tek du kontakt med DLE (det lokale eltilsynet). DLE kan då føre tilsyn med din bustad for å kunne skrive avvik på at kursfortegnelsen ikkje er korrekt, og ikkje minst kan DLE føre tilsyn med elektroinstallatøren der elektrikaren i verste fall kan miste sin autorisasjon. Før du går den vegen så ville eg likevel gitt elektrikaren ein siste sjanse til å ordne opp.

Eg er einig. Poenget mitt var at det å måle nytteverdien utifrå nytteverdeien for lokalbefolkninga ikkje nødvendigvis er eit godt vurderingsparameter. Skal vi bruke f.eks. 1 milliard på eit vegprosjekt så finnes det eit skjæringspunkt mellom at 10 fastbuande sparer 6 timar reiseveg (3600 min) og eit vegprosjekt på 1 milliard der det er 3600 innbyggarar som sparer 1 minutt reiseveg. Prosjektet betyr nok mykje meir for dei få øybuarane i forhold til blant anna muligheita for jobbpendling, men samfunnsnytta er kanskje større der det er mange innbyggarar som som kan jobbe nokre minutt lengre kvar dag og fortsatt være heime til same tid. Særleg om ein tek med momentet med at folketalet på større plassar gjerne er aukande medan på mindre plassar går folketalet nedover, så gir det samfunnsøkonomisk meining å også prioritere prosjekt som gagner veldig mange sjølv om innsparinga enkeltvist ikkje er så stor. Er også einig i dette, men for å argumentere imot så handlar slike vegprosjekt meir om politikk og mindre om økonomi. Storpolitisk så er det eit ønske at landet er bebudd heilt frå den ytre øy til dei høgste toppane, og langt ute på viddene sidan det er viktig for å kunne holde hevd på kva som er norske territorier. Meir lokalpolitisk så handlar slike vegprosjekt ofte om å tene pengar på sikt, både ved å tilrettelegge for at næringslivet kan klare seg utan subsidier og ved at kostnaden ved å drifte slike småsamfunn blir redusert. For eit lite fiskevær så har det stor økonomisk betydning at det er mogleg å få fisken ut til kundane raskare, eller at tunnelen gjer at barneskulen med berre 10 elevar kan leggast ned fordi elevane enkelt kan køyrast til ein meir sentral skule. Den politiske utfordringa her er at pengane som blir brukt ikkje kjem tilbake til den som har investert. Typisk er det staten som finansierer mesteparten av vegprosjekta, sjølv om det også blir brukt bompengefinansiering. Innsparinga er det gjerne kommunen som nyter godt av ved at kommunale tenester blir billegare å levere når reisetida blir redusert. Og innteninga frå næringslivet havner i private lommer. Alt heng likevel saman, så på sikt kan kombinasjonen av at kommunen treng mindre statlege overføringar og at det at næringslivet klarer å gå rundt gir høgare skatteinntekter (og sparer NAV for arbeidsledigheitstrygd), men då må ein velge å sjå veldig stort på det.

Ein betalar sjølvsagt ekstra for merkenavnet, men ein betalar også litt ekstra for emballasjen. Både ved at ein kjøper ris i mindre forpakningar og at emballasjen har åpne/lukke funksjon. Å kjøpe ein stor pose som du må ha eiga krukke å helle risen over i etter åpning er sjølvsagt billegare.

Trump er nok ikkje den farlegaste presidenten, Trump Always Cowards Out (TACO). Eg ser ikkje for meg at Trump vil kome med truslar der han må tole amerikanske tap og mot angrep. A rykke inn i Venezuela vel vitande at det ikkje blir motangrep er noko heilt anna enn å risikere ekte krig. Trump er ei bølle, men berre fordi han trur han har respekt til å få det han vil ha utan å betale for det. Denne sjølvutnemnde forhandlingseksperten har ikkje klart å oppnå særleg mykje ved å forhandle. Denne freden i Ukraina som han lovde å få på plass på 24 timar let vente på seg. Ikkje klarte han å overbevise partane om å inngå fredsavtale, og ikkje klarte han å bølle verken Putin eller Zelensky til å gi etter heller.

Dei skal lage reality serie der deltakarane skal få teste sin styrke, intelligens og utholdenheit, som vel heilt ærleg er ganske standard reality serie? Sidan innspelinga skal gå over berre 3 veker, så er det heller ikkje eit Big Brother moment i denne reality serien, så det blir lite isolasjon frå omverdenen. Sjølv eit opphold på Farmen varer lengre enn 3 veker. Eg kan ikkje forstå anna enn at dette blir ein heil vanleg reality serie berre med Fallout tema. Det er ikkje ein gong sikkert at deltakarane skal være i ein ekte bunker. Det å bygge underjordisk bunker er dyrt, så mest truleg kjem dei til å bruke eit TV studio.

Ein urovekkande trend dei siste åra er at vi har fått fleire alvorlege trafikkulykker på rette vegstrekk som ikkje er relatert til forbikøyringar. Altså at oppmerksomheit har blitt ein større ulykkesfaktor enn fart. Det er heilt typisk at mange bilistar brukar dei rette vegstrekningane til å fokusere på andre ting enn bilkøyringa, og at dei fokuserer på køyringa når det blir svingete. Dette gjer det veldig vanskeleg å sette gode fartsgrense på rette fine vegar. 90% av bilistane vil nok respektere at det ikkje går fortare enn 70 sjølv om vegen er bein og fin, men dei resterande 10% vil synes dette er ei perfekt anledning til å scrolle på mobilen sidan alt er så oversiktlig og farta er så lav.

Tviler på at kostnaden med å montere vekt på bilen er spesielt dyrt. Renovasjonsbilane har nok frå før ei vekt på løftearma som skal varsle om dunken er tyngre enn løfteinnretninga toler. Eg er likevel litt skeptisk til at restavfallet skal vegast, då dette fort kan slå negativt ut for sorteringa av anna avfall. Til dømes eit syltetøyglas med mygla syltetøy er eigentleg restavfall, men med vektbetaling så havner det nok fort i glasskonteineren sammen med syltetøy som ikkje skal være der, eller i matavfallet saman med glasset som ikkje skal i matavfallet.

Russland ønsker sjølvsagt ikkje å bli utsletta, men om dei står på randen av utslettelse så har dei ingenting å tape på å dra med seg sine fiender. Sjølv i atomkrig så skal det mykje til at alle på jorda døyr, så motivasjonen om å i det minste etterlate seg eit ettermele om at dei kjempa til siste slutt har ein viss martyrdom over seg. Mykje av russiske trusslar er relativt tomme, men Russland har fortsatt store mennesklege ressursar å kaste inn i ein krig og dermed potensiale til å gjere mykje skade. Tilsvarande med atomarsenalet, sjølv om det er slått stor tvil om kor operativt det russiske atomprogrammet er, så er det høg sannsynlegheit for at i alle fall ein liten del av atomvåpena vil fungere som dei skal. Løysinga for å straffe Russland utan å gå til krig er tøffare sanksjonar for å køyre russisk økonomi i grøfta. Men for at dette skal fungere så må vi i Vesten tole at det også påvirker vår økonomi, då vi mellom anna må bruke pengar på å overby Russland sine forsøk på å omgå sanksjonar ved å handle med Kina og liknande land. Kina er ikkje alliert med Russland, men dei har no funnet seg eit nytt marked der dei mellom anna kan selge produkt som vi i vesten ikkje ønsker å kjøpe (på grunn av miljøkrav, kvalitet, osv).

Ikkje berre kjem Russland til å bli tatt innigjen i varmen når krigen er over og Russland har fått rydda opp i eigne rekker. Det er også noko som må skje for at eit "urettferdig" krigsoppgjer ikkje skal skape grobotn for ein ny krig. Det andre alternativet er å ikkje la Russland bygge seg opp igjen slik at Russland ikkje er i stand til å starte ein ny krig, men det er heilt urealistisk så lenge Russland har atomvåpen og ingenting å tape. Eg er på ingen måte pro-russisk, men realistisk sett så blir ting gløymt og tilgitt. Sjå berre på dømet med at Sverige og Danmark er våre nærmaste allierte, handelspartnere, feriemål, og kulturelle innflytelse, alt dette til tross for at vi har også vært i krig der vi drap kvarandre.

Synes dette er eit godt poeng, og synes at Nobelkomiteen kunne fint hatt ballar til å trekke tilbake fredspriser som har blitt fungert mot sin hensikt. Det er kanskje vanskeleg å kreve tilbake pengar og medalje, men Nobelkomiteen kan fint stryke slike namn frå lista. Sjølv om det var litt mindre støy då Obama fekk fredsprisen som blodfersk president, så burde Nobelkomiteen trekt tilbake prisen i ettertid. Formålet med å gi Obama fredsprisen med ein gong var mest truleg for å motivere Obama til å bli ein fredspresident, noko som fungerte berre delvis ved at Obama berre delvis trekte USA ut av Irak og Afganistan. Nobels fredspriskomite har ei stor utfordring ved at det går lang tid mellom kvart år det blir kåra ein verdig vinner av fredsprisen, noko som igjen fører til at fredsprisen har gjort seg mindre og mindre relevant. Strengt tatt så har fredsprisen i dag utvikla seg til å i beste fall være ein demokrati og miljøpris, tidlegare vinnarar har stort sett jobba for innføring av demokrati, eller har engasjert seg i milljøsaka. Det er ganske få fredsprisvinnarar som har jobba med fredsforhandlingar dei siste 25 åra. Delvis off-topic, men relevant sidan Trump sjølv anser seg som ein verdig fredsprisvinnar. Eg er redd for at det blir veldig vanskeleg for demokratane å normalisere USA etter Trump. Demokratane står ovanfor to val om dei vinner fleirtalet. Enten må dei tilgi og akseptere at ein del av Trump sine påfunn får bli ståande, og håpe at ikkje neste republikanske president tek opp tråden etter Trump. Eller så må demokratane dra opp stigen og tette alle smutthola som presidenten nyter godt av, heriblant bruk av president-ordrer og benådingsrett, slik at neste president ikkje får like frie tøylar som Trump har hatt. Velger demokratane det siste, så vil det nok føre til ekstremt store svingingar alt etter kva side som har presidenten, sidan neste president kan lett gjeninnføre benådingsretten for å muliggjere ulovlegheiter som politisk metode. Det hjelp ikkje at noko er forbode i ei grunnlov som er vanskeleg å endre når alle grunnlovsbrot blir benåda utan konsekvens så lenge det er "din" president som er sjef når grunnlovsbrotet blir begått.

Eg støttar forslaget om sparke dagens Nobel-komite og heller utnemne ein komite beståande av fredsforskarar og andre fagfolk. Eg trur kanskje også at Nobelkomiteen bør vurdere å dele ut prisen på ein heilt anna måte reint praktisk. Sjølv om Nobelkomiteen uttaler at fredsprisen ikkje kan gis til andre, så stemmer det berre som formalitet. Så lenge fredsprisen består av ein fysisk medalje utan inngravert navn samt ein pengesum så kan fredsprisvinnaren alltid gi bort eller selge prisen. Ein kan sjølvsagt ikkje endre at det i protokollen står at fredsprisen 2025 gjekk til Machado, men opp mot Trump som er mest interessert i fredsprisen som statussymbol så vil eg tru at det å eige sjølve medaljen har vel så stor verdi som å ha navnet sitt i den offisielle protokollen. (Litt på samme måte som bedrifter som kjøper OL-medaljer så blir dei ikkje olympisk mester av den grunn, men det er fortsatt stas å eige ei ekte OL-medalje). Kanskje på tide at Nobelsfredspris blir meir symbolsk, der sjølve prisen berre er ein diplom med fredsprisvinnarens sitt navn med fin handskrift? Om pengepremien som følger med er viktig så kan det kanskje endrast slik at det er pengar som blir donert til eit godt formål i fredsprisvinnarens namn framfor at det er pengar som fredsprisvinnaren får direkte?