The Avatar

Dei som er motstandarar av å regulere sexhandelen er ikkje interesert i å gjere det tryggare, dei er berre interesert i å sleppe å sjåat sexhandel skjer slik at dei kan late som det ikkje finnes. Mykje på samme måte som at ein forbyr tigging, ikkje fordi ein vil gi eit hjelpetilbod til tiggarar, eller prøve å skille ut tiggarar som tigger fordi dei trur dei ikkje har anna valg, frå tiggarar som gjer det fordi det er lettente pengar. Ein forbyr det berre fordi det er meir behageleg å sleppe å sjå at folk tigger på gata, om tiggarane då svelt ihjel bak lukkede dører eller starter med kriminalitet for å skaffe pengar er liksom ikkje like viktig så lenge ein slepp å sjå at det skjer.

Diskusjonen som har verdt rundt dette er prega av svært ulik oppfatting av korleis situasjonen kan ha utarta seg. Det er sjølvsagt alltid feil å skylde på offeret, men eg kan samtidig sjå at det finnes ei grense for når ein har sett seg i ein slik situasjon at resultatet måtte være openbart for dei aller fleste. Det er milevis i avstand mellom å berre ha lagt seg til å sove i ein bustad der det også er folk du hadde grunn til å stole på, til å det å kle seg splitter naken og krype inn under samme dyne for å ligge i skje. Heller ikkje det sistnemnte er ein invitasjon til sex, men det er heilt klart eit ikkje-verbalt samtykke til ein viss grad av intimitet. Det er sjølvsagt ikkje ein blankofullmakt til at det er berre å ta for seg, men det vil være høgst påregneleg at ein neste morgon våkner opp i armkroken til den ein deler seng med når ein har lagt seg i skje. Det eg trur er grunnlaget for at det vart ein større diskusjon rundt dette temaet er at det som vanlegvis skjer er ein god mellomting. Som at ein er berre delvis avkledd og har lagt seg i samme seng som ein annan person men på "sin side" med eigen dyne, og kanskje også med ryggen til. For då er det også langt meir flytande kva intimgrenser ein kan forvente. Ein kan ikkje forvente at den andre personer våkner og står opp for å la person nummer to få senga og rommet for seg sjølv, men det er sjølvsagt heller ikkje slik at seksuelle overgrep var å forvente.

Når helsedirektoratet gir råd, så gjer dei det frå ei overordna vinkling. Kva som er best og verst for helsa er ofte veldig individuelt. Smør gir høgare kolesterol enn margarin, då margarin inneheld mindre transfett og fleirumetta fett. Mesteparten av befolkninga i norge har høgt kolesterolnivå, som igjen fører til høg dødelegheit innafor hjerte og karsjukdommar. Det er derfor det på generelt grunnlag blir anbefalt å bruke meir margarin og helst flytande planteolje framfor meierismør. Det gjeld nok ikkje alle, personar som ikkje har høgt høgt kolesterolnivå og dermed ikkje treng å ta omsyn til kolesterolet kan då legge andre vilkår til grunn for sine valg av kva som er sunnast. Det aller beste for folkehelsa er å kutte ned på inntaket av fett totalt sett (med nokre få unntak) sidan det virkelig store folkehelseproblemet er overvekt som følge av for stort kaloriinntak. Med tanke på fedme så er det ikkje fettet i seg sjølv som er problemet, det er sjølvsagt mengden. I valget mellom smør og margarin så har ein konkludert med at ein på generelt grunnlag anbefalar å bruke margarin om ein fyrst skal bruke fett. Det overordna kostholdsrådet er at maks 25-40% av energiinntaket skal stamme frå fett, og då helst umetta fett. Veldig mange av dei som er overvektige er overvektige på grunn av stort inntak av fett, sidan fett er så energirikt. Det er sjølvsagt mogleg å også bli overvektig av kinakål og bønner, men det krever i praksis aktiv innsats samanlikna med meir fettholdig mat der ein relativt enkelt kan sette til livs eit heilt dagsbehov i eit og samme måltid.

Forutsatt at ein har skaffa seg varige verdiar, som til dømes nedbetalt hus. Klassisk sett så er ofte rådet at ein skal spare for å kunne ha ein buffer, då det å leve hand til munn er vanskeleg sidan ein då ikkje kan takle uforutsette utgifter eller reduksjon i inntekt. Heilt overordna så handler sparing om kor risikovillig ein er. Teknisk sett vil nok dei fleste heilt fint kunne leve heile livet ved å betale husleige og andre utgifter til det er tomt for pengar, og så ikkje bruke pengar før neste lønning. Så lenge vi har den velferdsstaten vi har så er det ingen risiko for at ein havnar på gata eller ikkje får i seg nok mat. Dei fleste vil likevel redusere risikoen for å tape andre goder ved å spare litt, slik at ein ikkje må gå i skitne klær fram til neste lønning om vaskemaskina ryker, eller at ein må selge bilen for å kunne betale husleiga. Andre igjen går gjennom livet i ein rein sparemodus, der det uopnåelege målet er å ha spart opp nok pengar til å kunne opprettholde livsstadaren sin også dersom ein mister jobben, velferdsstaten blir lagt ned, og at alle må klare seg som best dei kan.

Fleire av dei litt dyrare merkene har liten til ingen sikkerheitsmargin på speedometeret. Ofte et det dei litt billegare merka som har størst avvik. https://www.klikk.no/motor/bil/du-kjorer-saktere-enn-du-tror-7355087 Tabellen I denne artikkelen trur eg er basert på enkeltbilar og er ikkje nødvendigvis eit gjennomsnitt. Farta kan variere litt frå bil til alt etter dekkslitasje osv.

Har du lang reiseveg til nærmaste Vinmonopol (over 40 km) så får du gratis frakt og kan hente alkoholen du har bestilt på din lokale post i butikk utan ekstra kostnad. Riktignok kan du berre hente ut alkoholen innafor polets opningstider, men likevel. Ein legalisering av sexhandel gir mange fordelar, særleg ved å fjerne det økonomiske incentivet til kriminelle, og ikkje minst ved å få på plass reguleringar og reglar. Som til dømes at skatten får sin del av inntektene gjennom skatt/moms/avgifter, at sikkerheitsutstyr som kondomar kan skrivast av på skatten, og at ein då kan lage reguleringar for kvar og når sexsalget kan foregå. Til dømes eit forbod mot gatesalg, kanskje det ikkje er hensiktsmessig at det skal være lov å kjøpe sex seint på natta, osv.

Det avgjernade spørsmålet er korleis ei overtaking blir gjort. Dersom Russland skulle få tilbake Alaska, så vil eg tru at Russland enten må utvise amerikanerane som no bur i Alaska, alternativt må Russland gjerast til eit sjøvstendig territorie der innbyggarane i Alaska ikkje får fri innreise til resten av Russland. Med dei spionasjerisikoane som foreligg mellom USA og Russland så kan eg aldri sjå for meg at dei som bur i Alaska kan få russisk pass utan vidare. Dersom Trump tek Grønland så vil det være langt enklare å tilby alle grønlendingar/danskar amerikansk pass ettersom det er snakk om allierte og dermed liten fare for spionasje. Eg veit for lite om korleis Russland ivaretek urinnbyggarane av samisk eller inuittisk opprinning, men det er nok ikkje heilt utenkeleg at dei ikkje får den beste oppfølginga. Samtidig så har ikkje vestlege land den heilt beste historikken når det gjeld å respektere folk med annan kulturell bakgrunn, som til dømes Noreg som ikkje gjorde samisk til eit offisielt språk før i 1989.

Det er jo det som er gøy med reality TV. Frist deltakarane med ein potensiell premie for å delta. Film dei i sine såraste augeblikk, enten det er at dei tek seg ein runk under dyna eller hulkgriner fordi Anne som dei har kjent i 36 timar har blitt stemt ut. Som ekstra bonus så er det viktig å påsjå at disse tinga blir klipt ut av kontekst og lagt ut på internett til evig forkleinelse. Det einaste som er ekte med reality-TV er at det er ekte mennesker som opplever ekte konsekvensar i ettertid.

Det er dette som gjer det problematisk at nye bilar har systemer for å aktivt få deg til å holde fartsgrensa, og alle varslane kjem før du er oppe i den reelle fartsgrensa. Dette fører fort til irritasjon og farlege forbikøyringar når den nye bilen blir innhenta av ein eldre bil som faktisk følger fartsgrensa og ikkje ligg ein del under. At det er tygt å ligge 10% over varierer veldig mykje frå bil til bil. Køyrer du ein Toyota C-HR som berre er oppe i 73 km/t når nåla står på 80 så vil du ved å ligge 10% over være nesten nøyaktig på 80 km/t. Køyrer du ein Tesla Y som held reell fart på 80 km/t når nåla står på 80 så køyrer du 8 km/t for fort og du risikerer 3250kr i forenkla forelegg. Og strengt tatt så er det aldri trygt å ligge over fartsgrensa, sidan konsekvensane ved ei ulykke er større jo større farta er. Men i praksis er det nok langt mellom hendingane der differansen på ei ulykke i 79 km/t får eit mykje betre utfall enn ved 81 km/t. At ein heile tida skal ha litt meir på speedometeret enn det som er skilta fartsgrense er strengt tatt ein uvane og ein praksis som heng mest igjen hos oss som har hatt førarkort ei god stund. Den komande generasjonen er langt flinkare til å tolke 80-skiltet som ei øvre fartsgrense og ikkje som ei anbefaling for å unngå bot i tilfelle laserkontroll. For meg er det relativt openbart at den beste løysinga om ein fyrst skal pålegge slike sikkerheitstiltak som berre delvis fungerer, så burde slik fartssperre berre slå ut når bilen har reell hastigheit over fartsgrensa, målt til dømes via GPS. Konsekvensen av dårleg GPS dekning burde då være at bilen ikkje varslar om eksakt fart ikkje kan fastslåast. Eg synes også at det hadde vært heilt greit dersom UP slutta med fråtrekk for sikkerheitsmargin, samt ei sjølvbestemt minstegrense for kor fort bilane må køyre før dei blir prioriterte i den aktuelle fartskontrollen. Dei nye lasermålarane er så nøyaktige og godt kalibrerte at eit "standard" fråtrekk er ikkje lenger nødvendig. Forskrifta for forenkla forelegg har eigne satsar for fartsoverskriding på 1-5 km/t over fartsgrensa, som i praksis nesten aldri er i bruk. Forelegget for ei slik fartsoverskriding er på 1200 kr i alle fartsgrenser, men du høyrer omtrent aldri om nokon som har fått under 3000 kr i forelegg. Einaste gongane du i praksis kan få 1200 kr i forelegg er når du blir målt til 68 km/t i 60-sona, og fråtrekket på 3 km/t gjer at du akkurat kjem ned på lågaste og får forelegg for å ha køyrt 5 km/t for fort. Eg er ganske overbevist om at det beste for alle partar, enten det er produsentar, sjåførar eller politiet, er at ein forheld seg til så nøyaktige målingar som teknisk mogleg. Det er eit langt større problem at bilistane berre får vite sånn cirka kor fort bilen køyrer.

Det dette i praksis handler om at er skulane har ikkje kapasitet til å regulere slik leik. Slik snøleik kan forgå på veldig ulik måte, frå heilt uskuldig baksing i snøen, til at det er direkte livsfarleg med kasting av frosne snøballar utan bruk av verneutstyr. Nå er det mange år sidan eg gjekk på barne og ungdomsskule, men då eg var elev så var reguleringa veldig enkel. Snøballkrig var lov, men berre ute på fotballbana. Det var ikkje lov å kaste snøball rundt husveggane, parkerte bilar, og tilsvarande stadar der snøballkastinga kunne føre til skader. Den som gjekk ut på fotballbana om vinteren måtte være kledd og førebudd på å bli truffet av snøball. I skulegården ellers så skulle du kunne gå fritt utan å stå i fare for å bli kasta snøball på. Men i dag er det vel også ei problemstilling at mange skular har relativt små uteområder fordelt på mange elevar, så då er det vanskelegare å finne eit areal som kan fristillast til slik leik. Synes også det er eit godt poeng med at elvar blir våte og kalde. Det er ein ting å ha snøballkrig i gymtimen der ein dusjer og skifter etterpå, men ein kan ikkje forvente at alle elevar har med seg klesskift til kvart einaste friminutt fordi ein må rekne med å bli dunka i snøen kvart friminutt. For det er ein ting at det er ubehageleg å være våt og kald, men det må utvilsomt gå utover konsentrasjonen i skuletimane når elevane sitter der våte og kalde.

Millehagen har levd eit turbulent liv, han har både hatt fiendar, og samtidig hadde han ikkje akkurat dei lysaste framtidsutsiktene. Som 56 åring mesteparten av sitt voksne liv har sittet i fengsel. Han vart fyrst dømt til seks års fengsel som 23 åring, og nye 17 års fengsel som 24 åring, og igjen til 21 års forvaring som 42 åring. Anklagen om at han hadde drept Metkel Betew har store likheiter med drapet på Mohammed Javed som han fekk 21 års forvaring for, så det er nok høg sannsynlegheit for at han hadde fått tilsvarande 21 års forvaring om han hadde blitt dømt for drapet på Betew. Med både drap og fengselsrømming som har blitt gjennomført i samband med fengselspermisjon, så må han vel sjå langt etter å få ny permisjon om han no nok ein gong fekk forvaringsdom.

Kva som er lettast å lese har mest med kva ein er vant til. Vi har ein oppveksande generasjon no der mange ikkje forstår analoge klokker, sidan dei berre har trengt å forholde seg til digitale klokker. Det er ingen prinsipiell forskjell på å tolke kor fort ei nål på eit analogt speedometer beveger seg kontra kor raskt dei digitale nummera auker under akselerasjon. Analogt speedometer har mellom anna den ulempen at før du kan vurdere kva rask forflytting av speedometernåla betyr for akselerasjonen, så må du være godt kjent med skalaen på speedometeret. Det er stor forskjell om nåla går frå å peike på kl 9 til å peike mot kl 11 på 10 sekund alt etter om speedometeret viser farta frå 0 til 120 på nesten ei heil runde, kontra at speedometeret er merka frå 0 til 240 km/t.

Som @barfoo skriver så er ei endringsoppsigelse fortsatt ei oppsigelse frå arbeidsgivar med dei krav til saklegheit som stilles der. Endringsoppseiingar blir ofte brukt der oppseiingsgrunnlaget juridisk sett er litt svakt, men der ein finner ut at det beste for begge partar er løyse det ved at den tilsette ikkje motseter seg oppseiinga i bytte mot ei ny stilling i same bedrift. Dersom ein tilsett ikkje godtek ei endringsoppseiing så er ballen tilbake hos arbeidsgivar som då må vurdere om oppseiingssaka er juridisk sterk nok, den tilsette skal uansett opplysast om sin rett til å gå til søksmål, men faren for at det blir søksmål er sjølvsagt større ved ei rein oppseiing. Som arbeidstakar skal du aldri seie opp sjølv, anna enn i heilt spesielle situasjonar. I dei aller fleste tilfelle så står du sterkare dersom du blir oppsagt, mellom anna fordi du slepp karantenetid på dagpengane. Fagforeiningar kan sjølvsagt hjelpe i alle situasjonar, men ikkje om du får ei endringsoppseiing som du seier nei til og deretter sjølv seier opp jobben din. Ved å seie opp sjølv så har du ikkje samme adgang til å reise søksmål og då er det naturleg nok vanskeleg for ein advokat å hjelpe deg. Den viktigaste oppgåva til ei fagforeining i ein slik situasjon er å gi deg gode råd, nok som i høgste grad innebærer å korrigere når du feilaktig hevder at det å takke nei til ei endringsoppseiing er det samme som å sjølv seie opp stillinga.

Alder på huset kan være av betydning, men ettersom du har gipsveggar så antek at huset ditt er relativt nytt. Ved bruk av gipsanker så er ikkje dette eit stort problem, for du skal berre bore gjennom sjølve gipsplata, deretter stikker du inn gipsankeret og skrur til at ankeret fester seg på baksida av gipsplata. Om du berre borer forsiktig så skal det være omtrent null sjans for at du borer deg gjennom trekk- eller vassrøyr. Berre bor forsiktig til du kjenner at motstanden forsvinner, då er du gjennom gipsen. Vil du være enda meir forsiktig så stikker du ein syl, ein tynn spiker eller liknande gjennom holet i gipsplata og beveger den litt rundt. Normalt sett skal du berre treffe isolasjon så du merker fort om det er noko hardt rett bak gipsplata. Brukar du ein tynn spiker så kan du til og med slå den forsiktig i gipsplata før du borer. Den krafta du treng å slå med for å få spikeren gjennom gipsplata er mykje mindre enn krafta du treng for å slå gjennom eit plastrøyr, så sjølv om du skulle treffe rett på eit trekkrøyr så vil du med ein tynn spiker som ikkje er særleg spiss ikkje ein gong klare å stikke gjennom ledningsisolasjonen. Du kan også kjøpe detektor for å spore opp leidningar, det er ikkje alle detektorane som er like gode så eg synes ikkje det er verdt å bruke tid på slike dingser.

Ja det stemmer nok det. Bilen er ikkje så ny. Fungerer det då slik at alle køyreturar startar med å være distrahert av å måtte bla i menyen for å slå av varslane? I så tilfelle er nok mykje av hensikta vekk.