The Avatar

I ditt tilfelle så er det ikkje meir du kan gjere, strengt tatt er det nok å holde + 1° C for å unngå frosne rør. Det som var poenget med heile denne vinklinga var eigentleg å få klargjort om dette er ein bygningsmessig svakheit som utleigaren må svare for, eller om det var eit resultat av at du som leigetakar ikkje gjer nødvendige tiltak. Det er ikkje heilt uvanleg at leigetakarar berre varmer opp rom dei har nytte av, og sparer straum ved å slå av varneovnen som utleiger har montert ved vassinntaket. No har du svart ut dette, og det virket rimeleg klart at du har eit legitimt krav for å holde tilbake husleige. Sjølv om det kanskje kan bli eit spørsmål om du burde latt vatnet renne i alle kraner om vinteren sidan dette er eit kjent problem, så tenker eg at det også vil redusere leigeverdien å måtte høyre at det renner i kjøkkenvasken gjennom heile vinteren. Eg trur det er formykje å holde av full husleige for dei dagane du er utan vatn på alle rom, men som nemnt så er vaskemuligheiter såpass vesentleg for bukvalitet at markedsleiga for eit hus i slik tilstand vil være låg. Eg ville foreslått å holde av halv husleige fram til mangelen er utbetra. Faren ved å holde tilbake for mykje er at huseigaren då kan hevde at det er misleghald av leigeavtalen å ikkje betale husleige, som igjen gir hevingsgrunn.

Bremselengda har ikkje veldig stor betydning for dødsulykkene. Svært mange av front mot front kollisjonane skjer plutseleg utan at det er særleg med tid til nedbremsing, tilsvarande med utforkøyringar i svingar som typisk skuldast at bilen plutseleg mister veggrepet. Bremselengde har likevel stor betydning i forhold til å køyre på ting i vegbana, der rask nedbremsing kan hindre samanstøtet eller i det minste avgrense skadeomfanget. Dei viktigaste sikkerheitstiltaka som kan tale for høgare fartsgrenser er meir trafikksikre bilar, med teknologi som beltestrammarar som i forkant av kollisjonen strammar inn beltet slik at kroppen blir trykt bakover i setet, før beltet gradvis slepper taket slik at kroppen får bevege seg framover medan beltet held delvis igjen før airbaggen tek over med siste dempinga. Denne mjuke deakselereringa av kroppen er også gunstig for indre organ som då får nokre titals centimeter på å deakselerere i staden for at det blir full bråstopp.

Det er heilt korrekt, men risikoen for alvorlege trafikkulykker må også vurderast opp mot samfunnskostnaden ved at transporten går mykje treigare. Det er ønskeleg å transportere både folk og gods så raskt som praktisk mogleg, men til lågast mogleg risiko. 70 km/t er her eit akseptabelt kompromiss mellom redusert skadepotensiale, og reisetid. Datagrunnlaget blir henta frå fleire forhold, ikkje berre årets trafikkulykker i Norge. Forskning viser at frontkollisjon i 70 km/t og sidekollisjon i 50 km/t er omtrent grenseverdiane der dei fleste kjem frå ulykka i live forutsatt bruk av sikkerheitsutstyr og moderne bil. Grunnen til dette er at uansett kor mykje bilbelter og airbaggar ein bruker, så er det fysiologiske avgrensing for kva våre indre organ toler av negativ akselerasjon. Ved bråstopp i 70 km/t så kan ein sikre kroppen ved å låse den fast i stolryggen med sikkerheitsbelte slik at kroppen ikkje flyg fram og treff dashbordet, men vi kan ikkje stroppe fast hjerte, nyrer og lunger frå å "kræsje" mot ribbebeina på innsida av kroppen. I dag har vi langt færre alvorlege trafikkulykker, og særleg for frontkollisjonar så er overlevingssannsynlegheita blitt langt større på grunn av moderne bilar som er konstruert slik at kreftene blir absorbert av karosseriet utan at sjølve kupeen blir pressa saman. Der vi fortsatt har ein del dødsulykker er typisk singelulykker der bilen har køyrt i fjellveggen som naturleg vis ikkje gir etter i samanstøtet. Overskrifta på artikkelen er misvisade. Det arbeidsgruppa i Statens vegvesen har foreslått er at fartsgrensa på vanlege landevegar som i dag har generell fartsgrense på 80 km/t blir skilta ned til 70-sone dersom det er ein veg der det kan oppstå møteulykker. Vidare er det foreslått at beslutninga om å sette ned fartsgrensa skal gjerast på bagrunn av ei vurdering av om tiltaket kan bidra til å redde liv. Det forslaget eigentleg medfører (om det blir vedtatt) er at nesten alle vegar må skiltast med ei fartsgrense. Isolert sett så synes eg at det er fornuftig at fartsgrensa blir fastsatt utifrå ei konkret vurdering, framfor å bruke dei generelle fartsgrensene. Bruk av generelle fartsagrenser burde være unntaket, hovudregelen, og i alle fall på nye vegar burde være at fartsgrensa skal skiltast med jamne mellomrom. Dette hadde vært bra for både trafikkflyten og for å unngå misforståelser/forglemmelser, at generell fartsgrense på landevegen er 80 km/t er ingen internasjonal regel. I Sverige er den generelle fartsagrensa 70 km/t sjølv om dei fleste hovudvegane er skilta som 80 soner. Det kan derfor lett skje at ein svenske som køyrer på norske landevegar ikkje køyrar fortare enn 70 sjølv om det etterkvart bygger seg opp ei kø bakover med nordmenn som gjerne vil køyre i 80. Eg meiner også at det å investere i meir skilting kunne hatt positive sider gjennom at vi i større grad kunne hatt dynamiske fartsgrenser. Så ein litt svingete landeveg som i dag har generell fartsgrense på 80 km/t kunne då fått behalde 80 sone på langstrekka, og blitt skilta ned til 60 akkurat gjennom svingane. I praksis er det dette ein erfaren billist skal gjere sjølv, men eg tenker at det er ingen ulempe å tydeleggjere at det er utrygt å holde 80 km/t gjennom kurva gjennom å sette opp eit ekstra fartsgrenseskilt. Den store ulempen her er sjølvsagt at det er mykje dyrare å skulle skilte overalt, framfor å bruke generelle reglar. (Tilsvarande er det vel med vikepliktsreglane også, heilt teoretisk så kunne alle vegkryss og avkøyringar hatt krav om skilting som viser kven som har vikeplikt og kven som har forkjørsrett, men då er det ufatteleg mange vikepliktsskilt som må hengast opp overalt).

Du kan holde tilbake det som tilsvarer differansen mellom det du betalar i husleige og utleigeverdien av leilegheita slik som den er no. Det er generelt vanskeleg å seie nok konkret om summane. Når du i praksis ikkje har kjøkken med innlagt vatn, og du i praksis har berre eit toalett og ikkje eit heilt bad (med fungerande dusj/badekar) så ville eg tenkt at samanliknbare utleigeobjekt vil være hyblar som består av soverom/stove og berre tilgang til fellesbad/toalett for fleire hyblar. Du finner nok tvilsomt utleigeobjekt i dag som er heilt utan muligheit for å dusje. Etter dagens bustandard så er det på grensa til å være ubebueleg med bustad utan andre hygieniske fasilitetar enn at du kan vaske deg med klut i kaldt vatn. I ein slik situasjon så er det nesten enklare å kreve erstatning for tap som følge av mangelen (som du motrekner mot husleiga). Ditt økonomiske tap i denne situasjonen er at du sikkert må dusje hos andre, enten det er vennar eller treningssenter, tilsvarande med klesvask, og at du til dels må kjøpe inn ferdigmat sidan det er litt avgrensingar i kva mat du på nokonlunde hygienisk forsvarleg måte kan tilberede på eit kjøkken utan vatn. Alt det sagt så er det eit motargument på i kva grad du om leigetakar har gjort det du skal gjere for å unngå skade. Om dette er eit gjentakande problem at vatnet fryser, så kan det fort blir spørsmål om du burde hatt på meir varme for å unngå frosne røyr (forutsatt at røyret frys inne i huset, noko som virker å være tilfelle sidan du har litt vatn på enkelte rom). Det å ha på ein varmeovn i kjellaren er ei utgift som du i utgangspunktet kan påleggast som eit skadereduserande tiltak.

I teorien er det slik det er. På samme måte som ved vanleg etterforsking så etterforsker ein med mål om å fine bevis for kva som ikkje er dødsårsaken, til ein står igjen med berre eit fornuftig alternativ som då må være dødsårsaken. Politiet skal ikkje lenger etterforske utifrå ei hypotese ettersom det lett fører til tunnelsyn og at ting som ikkje støtter hovedteorien kan lett bli ignorert. Det er fleire eksempel på saker der dei som vart dømde har blitt frikjent i ettertid. Krava til bevisførsel er uendra, utfordringa er knytt til økonomi og ressursbruk. Om det har skjedd eit sjølvmord så er det ingen praktisk grunn til å skulle etterforske alle detaljane i saka, for det er ingen som skal straffeforfølgast når "gjerningspersonen" er død. Av samme grunn blir det heller ikkje lagt mykje ressursar i å etterforske kriminalitet der den hovudmistenkte er død, sidan det då uansett ikkje er nokon som kan dømmast sjølv om etterforskninga finner nok bevis til å dømme den avdødde.

Merk at kravet for at sambuaren kan overta heile bustaden utan å betale ny dokumentavgift er at dei har vært sambuarar med same folkeregistrert adresse i minst to år, eller at dei har eller er i ferd med å få felles barn. Om sambuarskapet har vart i kort tid så må sambuaren også betale dokumentavgift for den andre halvdelen som dei tar over.

Ved inkassovarsel så må du bestride kravet for å stoppe at pengane blir innkrevd frå deg med tvang. Det som skjer når du bestrider kravet er at dette bil-verkstedet må gå til sak mot deg og legge fram bevis for at du skuldar dei pengar. Når det her er snakk om ein faktura som du har betalt, så er det i din interesse å ta kontakt slik at bilverkstedet kan sjekke rekneskapet sitt for å finne din opprinnelige betaling, alternativt at det blir du som må legge fram kontoutskrift på at pengane er betalt. Om du berre ignorer saka så kan du riskere at bilverkstedet vinner fram med sitt krav sidan dei heilt sikkert at kan bevise at du hadde bilen på verksted, og det er då rimeleg å anta at det å kreve betalt for dette verkstedopphaldet er eit legitimt betalingskrav. Om det er meir enn 3 år sidan så er kravet uansett forelda, men for deg som kunde så er det berre ulempar ved å forholde deg passiv.

Både og. Grovt sett så er det slik at ein takstmann vil utarbeide ein tilstandsrapport som seier noko om kva som er den objektive verdien av byggverket med frådrag for kostnadar med å sette bygget tilbake i god stand. Tilstandsrapporten som meklaren lager er ofte langt enklare og er meir basert på betalingsviljen i markedet. Det er ikkje uvanleg at meklarens verdivurdering skiller seg klart frå tilstandsrapporten, då det er mange kjøparar som ikkje sett seg inn i dei tekniske detaljane og er villige til å betale i dyre dommar så lenge leilegheita har kvitmalte veggar og luktar av nystekt brød. Den tekniske verdien kan fort være mykje dårlegare fordi takstmannen har funnet mugg på badet og ulovleg elektrisk arbeid etter førre eigar som kjem til koste mykje å få fagfolk til å kome å rette opp i. Samtidig kan det slå heilt motsatt ut, ved at ingen potensielle kjøparar vil legge inn bod på markedspris fordi dei har finlest tilstandsvurderinga og konkludert med at dei må holde tilbake 500k frå kjøpesummen til nødvendig vedlikehold etter kjøpet. Dette gjer at det finnes eigentleg ingen fasit på kva som er rett verdi. Ein kan være heldig å finne ein kjøpar som har meir pengar enn fornuft og som er villig til å betale mykje over takst, eller ein kan bli sittande igjen i lang tid utan eit salg før ein reduserer prisen kraftig fordi meklaren har overvurdert kjøparane sin vilje til betale prisantydninga.

Jo, dette er usunt om det får dominere kostholdet. Hvordan kommer de unna med slike uttalelser? De har vel et PR team klart om de blir presset på slikt uansett. Det kjem heilt ann på kva prosessering eller tilsetting det er snakk om. Om ein tilsetter litt rødbeter i gryteretten for å få litt meir farge på krafta så er ikkje det usunt. Strengt tatt er det kanskje litt sunnare sidan ein har tilsatt litt meir grønsaker. Tilsvarande med prosessering av tomatar der tomatane blir frysetørka og kverna ned til tomatpulver. Det er er strengt tatt ultraprosessering med ein slik tørkeprosess, men alle næringsstoffa blir bevart og ingenting blir tilført. Når ein rører ut tomatpulveret i vatn så får du ein tomatsaus heilt på samme måte som om du hadde finhakka ferske tomatar. Det som ofte er eit vel så stort helseproblem med tung prosessering er at maten blir for lett å fordøye. Slik som nemnte potetmosen. Det finnes mykje ulik ferdig potetmos som kan inneholde mykje unødvendig, men frysetørka potetmos kan fint lagast ved å berre frysetørke reine poteter. Då vil det ernæringsmessig være heilt likt om du bruker frysetørka poteter som er knust til eit pulver, eller om du rasper ferske poteter. Det som likevel viser seg er at kaloriopptaket er større på frysetørka poteter fordi maten er så findelt at mage og tarmsystem klarer å ta opp nært 100% av kaloriane, av poteter som er frysetørka, pulveriserte og varmebehandla. Rå potet som ikkje er varmebehandla er mykje tyngre fordøyeleg, og kroppen vil ikkje klare å nyttegjere seg av alle kaloriane. Det å ete ubehandla poteter er derfor meir slankande sidan kroppens fordøyingssystem må jobbe hardare for å fordøye maten, samanlikna med samme mengde poteter som er varmebehandla. For oss i Norge som no slit med stort kalorioverskot og for stor tilgang på mat så kan det kanksje være fornuftig å ete meir råkost, men ernæringsmessig så er det sløs med matressursane. Tilsvarande gjeld for proteinopptak frå egg. Mange som trener styrke har slutta med å bruke rå egg i restutisjonsdrikke, for undersøkingar har vist at forskjellen på proteinopptak kan variere frå 50% på rå egg og opp til 90% på kokte egg, fordi i varmebehandla egg så brytes proteinlenkene ned og blir lettare for kroppen å fordøye.

Reint praktisk, korleis anslår du at differansen mellom salg til over prisantydninga stiller seg opp mot kostnadane ved å legge leilegheita ut for salg? Det å selge ei leilegheit kostar over 100 000 kr med honorar og markedsføring, i tillegg så kjem arbeidet/bryderiet med å vaske ned, style til fotografering, arrangering av visningar, osv. Denne kostnaden ved salg blir sjølvsagt ein dråpe i havet om leilegheita har høg verdi eller det er potensiale for å få veldig mykje over takst. Det beste er nok uansett å forhandle for å kome til ei felles einigheit. I tillegg til å bli einige om ein verdien av halve leilegheita, så er det også andre moment som har verdi. Det generelle styret med å legge leilegheita ut for salg er nemt, andre ting kan være slikt som behov for raskt eller utsatt oppgjer. Kan det til dømes være aktuelt at du krever ein litt høgare pris enn meklarane sin prisantydning mot at du aksepterer at sambuaren får litt betre tid til å skaffe pengane for å kjøpe deg ut? Eller motsatt at du går med på å selge til prisantydning forutsatt at du raskt får pengane for å bli kjøpt ut? Er du i det heile tatt i ein økonomisk situasjon som tisler at du kan flytte ut tidleg, eller må dykk bu under same tak fram til leilegheita blir solgt eller kjøpt ut?

Isolert sett er det korrekt når ho seier: Men som representant for Orkla Foods så har ikkje Orkla vært spesielt flinke til å påsjå at det samla mat-tilbodet har eit balansert næringsinnhold. Sjølv om Orkla Foods hadde gått ut og anbefalt at Grandiosaen er helgemat kun til laurdagar, så hjelp det lite når Orkla Foods også står bak Toro, Stabburet, og ein rekke andre merkenavn. Då hjelp det litt lite å begrense inntaket av metta fett og salt frå pizza til ein Grandis i veka, når du resten av veka har Vossafår på brødskiva som også er eigd av Orkla Foods. Eg er ellers einig i at ultraprossesert mat er ikkje i seg sjølv eit problem. Ultraprosessering har også mange fordelar om maten blir produsert ansvarleg. Typisk at tilsetting av konserveringsmiddel gir lengre holdbarheit og dermed mindre matsvinn, eller at ein tilsetter ekstra næringsstoff, som å tilsette jern i brunosten, eller ekstra protein i andre produkt. Problemet kjem når ein bruker ultraprosessering for å fjerne kostbare og næringsrike råvarer, og erstatter det med fett, sukker og fett med berre kunstig aroma frå råvaren. Den store utfordringa i matindustrien er at ein får ein ond sirkel der produksjon av mat som er ernæringsmessig dårlegare reduserer prisen på det ferdige produktet, som igjen gir fleire salg og større omsetting, som igjen gir grunnlag for å ytterlegare redusere matkvaliteten, osv. Ferdigprodukt basert på ordentlige råvarer blir for dyrt, og når du treng ein rask middag ein dag og valget står mellom ein Grandis til 60 kr kontra ein Fjordlandmiddag til 100 kr, så blir det fort Grandisen som vinner. Ikkje at Fjordland middagane lengre er middagar med ekte heimelaga kvalitet, men noko mindre prosessert er det samanlikna med ferdigpizza. Eg trur nok at den beste løysinga for folkehelsen er at staten må inn med reguleringar. Til dømes at ein aukar skattetrekket for å kunne subsidiere sunne og reine råvarer slik at ikkje billig drittmat blir like attraktivt for familiar med stramt budsjett. Alternativt at subsidane gjer det relativt sett billegare å selge usunn mat i mindre forpakningar. For å ta dømet på Grandiosaen så finnes det ein litt mindre pizza i porsjonstørrelse, trur den er 350 gram mot 550 gram i den vanlege, men når porsjonspizzaen koster det samme, eller kanskje også meir enn den store pizzaen, så er faren stor for at mange går for den billegaste og dermed et langt meir pizza enn dei burde. Eg er relativt sikker på at det å tilby god tilgang til sunn mat i fornuftige porsjonar utan at det kostar skjorta vil totalt sett være lønnsomt i sparte helseutgifter på grunn av livsstilssjukdommar.

Poenget her er vel at du sjølv har valgt å investere pengane dine i hus, bil og forbruk. Basert på det du har utheva så virker det også som at du har vært innforstått med at det å bruke pengar på slike status-ting har vært nødvendig for å få forholdet til å fungere. Ja du kunne investert dine pengar slik at du fekk god avkastning, og i staden levd med enkel standard. Men du har sjølv valgt å bruke pengane dine på hus og bil, sjølv om det økonomisk sett ikkje var spesielt gunstig. Du hadde nok også hatt mykje meir pengar på konto om du fortsatt var ungkar og barnlaus, slik at du ikkje hadde andre å bruke pengar på. Ikkje at det er din "feil" at det har blitt slik, men eg synes dette er eit viktig moment å ha med seg for å forstå hennar situasjonsforståing. Her heller eg til alternativ 2 som mest fornuftig om det er dette som er alternativa. Om du skal forfordele dei 1,7 mill som du har bidrat med inn i husholdninga, så er det også rimeleg at ho får forfordele hennar bidrag, før dykk deler resten 50/50. Når det gjeld summane som ho oppgir så har eg ingen forutsetningar for å seie noko om det stemmer eller ikkje. Hennar bruk av private pengar på barna er vanskeleg å berekne, og i alle fall framover i tid. Om du skal spinne vidare på alternativ nr 2, så vil eg foreslå at dykk sett opp reknestykket slik at du har gått inn med 1,7 mill, og at hennar bidrag går til frådrag etterkvart som ho bruker av eigne pengar. Altså at dykk startar med å trekke frå 150k + 50k, slik at verdien av ditt private bidrag er redusert ned til 1,5 mill. Så kan vi sjå på den "arva" som ho får kvar måned, om dette er 10k ho får kvar måned som ho bruker på husholdninga så bør beløpet trekkast frå tilsvarande. Så etter eit år når ho har tatt med 120k i ferske pengar, så er din forfordelingsandel redusert til 1,38 mill, neste år blir beløpet redusert med ytterlegare 120k til 1,26 mill osv. Foreløpig har eg ikkje tatt stilling til det ho bruker på barna, men ein måte å hensynsta dette på er å estimere kor mykje ho har brukt fram til no, og at dykk fører rekneskap på kostnadane som er brukt på barna fram til dei blir 10 år, slik at beløpet blir rett. Ein ting som ytterlegare kompliserer reknestykket er at dersom ho bruker 100k på barna fram til dei er 10 år gamle, så vil det bety at du kan spare pengar med å bruke mindre på barna. Mykje på samme måte som at når du brukar dine pengar på å betale ned ein større andel på huslånet enn berre 50/50 så kjem det henne til gode ved at heile lånet blir fortare nedbetalt.

Det blir gratis å vaske listene når dei får tilsette med 100% provisjonslønn til å gjere denne ryddejobben i håp om å finne eit aktivt firma som muligens er villige til å kjøpe annonse slik at den tilsette får betalt.

Er i stor grad einig, men reint praktisk er det veldig vanskelig å sette skillet. Nytteverdien av at 100 000 arbeidstakarar sparer 10 minutt per dag i pendling utgjer til saman store samfunnsverdiar sjølv om det i utgangspunktet er ein bagatellmessig reduksjon i reisetid for alle som er på gjennomreise. På den andre sida så vil ein undersjøisk tunnel ut til ei øy gi 200 innbyggarar kontakt med fastlandet døgnet rundt utan å være avhengig av ferjer være ein slik natt og dag forskjell både når det gjeld reisetida i rein køyring, og ikkje minst reisetida pluss ventetid på ferje. Slike små øyer har ofte ikkje nattferje, så ein tur til fastlandet på kveldstid kan fort ta 8 timar fordi fyrste ferja går kl 07. Spørsmålet er om det er rett at storsamfunnet skal betale basert på kor mykje den nye vegen betyr for lokalbefolkninga, utan å ta hensyn til kor mange som får nytte av den nye vegen. Ytterlegare komplisert blir det sidan nytteverdien av nye vegar kan være både direkte og indirekte. For meg personleg så har eg null nytte i at E6 nord for Trøndelag er framkomeleg, men som samfunnsborger så har eg ein stor indirekte nytte av at vi har eit vegnett som gjer det mogleg med busetting nord for Trøndelag. Ideelt sett så ville eg gjerne hatt ei ordning der du sjølv kan velge om du vil bruke den nye vegen og betale bompengar for bruken, eller om du heller vil ta den lange omvegen for å spare bompengane. Det er likevel ikkje så enkelt i praksis. Normalt vil bompengeperioden være på 15 år før vegen blir opna for allmenn og kostnadsfri bruk. Om ein får eit reelt valg om å bruke gamlevegen i 15 år til før nyevegen er gratis så vil ein aldri klare å få inn nok pengar til å betale ned prosjektet. Det andre alternativet er å fjerne denne tidsbegrensninga og tillate at det blir innkrevd bompengar i evig tid, men eg tviler på at det blir særleg populært, for då blir det etterkvart mange bompengeinnkrevingar når oppretta bomringar aldri blir fjerna.

Politiet har ikkje konkludert med brannåtsak, verken at brannen er sjølvpåført, eller påtent av andre. Då vil det normal gi forsikringsutbetaling om forsikringsselskapet Ikkje sjølv kan bevise at forsikringshaver sjølv har forårsaka brannen. Hadde politiet konkludert med at brannen er påtent, så kan forsikringsselskapet henge seg på den konklusjonen og holde tilbake heile eller delar av forsikringa, eventuelt kreve regress frå den som starta brannen. Det er ikkje konkludert med brannårsak, men om vi legg til grunn at jerrykanna er knytt til startbrannen så vart den i følge familien funnet i etasjen over soverommet der mannen blei funnet skutt. Sidan røyken stiger opp så vil det være levelege forhold ei god stund under rommet der det brenn.