The Avatar

Ja, ja, nei, nei. Alt som ikkje er ein andel er per definisjon i felleseige og dermed fellesareal. Styret er valgt for å forvalte borettslaget, og kan mellom anna administrere leige av areal på felleseigedom, enten det å leige ut ein del av taket til antenne, eller leige av garasje/bodplass. Unntaket er om det bryt mot vedtektene eller vedtak frå generalforsamlinga.

Samfunnsøkonomisk så hadde det gitt større meining å utivde opningstidene til barnehagen med ein 1,5 time i kvar ende, framfor å redusere arbeidsdagen til alle foreldre med 3 timar. Grunnen til at barnehagen ikkje har langåpent i dag er på grunn av kostdnaden, men det er langt billegare tross alt å ha fleire barnehagelærarar i jobb framfor å sponse korte arbeidsdagar til alle foreldre som har barn i barnehagen. Med ditt forslag så medfører reduksjonen i arbeidstid 30 timar i veka for to foreldre, det er ikkje langt frå ei full arbeidsveke. Så om barnehagen ikkje treng å tilsette meir enn ei ekstra stilling per barn for å ha langåpent, så er det mykje billegare. Talet på sjukemeldingar i kommunale barnehagar kan ein med nok økonomisk vilje fikse veldig enkelt sjølv med utvida opningstid, for det handlar mykje om bemanningssituasjonen og ikkje minst lønnsnivået.

Ser for meg framtidas møter på NAV kontoret for å søke sosialhjelp. "Det eit krav at alle andre inntektsmuligheiter skal være utnytta fullt ut, og vi ser her i journalen at du fortsatt har to nyrer og heile levra, så det må du selge unna fyrst".

Eg mistenker at endringa er gjort fordi med "pizzakjøtt" så ligner pizzaen for mykje på den klassiske Grandiosaen. Personleg så synes eg det ser meir appetittlig ut med skinke som er gjenkjennbart som skinkebitar. Til tross for det så har eg litt sansen for den gamle originalen med pizzakjøtt også, for det er noko som er litt tiltalande for meg på at smakane er jamnt fordelt utover fyllet. Det som eg ikkje liker med mellom anna pepperonipizza er at dersom ein er litt sparsommeleg med pølsebitane så kan ein være nødt til å ete fleire munnfuller med berre brød, saus og ost før ein kjem til biten med kjøttbiten. Støttar forresten at eg innomellom savnar dei utgåtte pizzaene som den på bildet av pizzen med pepperoni og oliven og "En skikkelig HOT! pizza", som hadde det fine ekstragrepet ved at det følgte med ein krydderpose slik at ein sjølv kunne justere kor sterk pizzaen var.

Alle operasjonar medfører risiko, så heilt trygt er det aldri å være nyre-donor. I tillegg så mister donoren naturlegvis litt av nyrefunksjonen sjølv om dei fleste kan leve fint med berre ei nyre. Utfordringa med å selge kroppsdelar er at det er dei som har minst som lettast kjenner på presset om at om ein berre selg eine nyra si så blir økonomien så mykje betre. Det vil derfor ofte være vanskeleg å skille på kven som heilt frivillig gir slepp på ei nyre, og kven som ein eller anna grad har blitt pressa til det. Sjølv om ein verdisetter nyra til berre nokre tusenlappar så er det nok til at dei som har minst kjenner seg pressa til å skaffe dei inntektene dei kan. Det er også eit vist spørsmål rundt samfunnsøkonomien i dette. Sjølv ved 100% vellykka nyretransplantasjon så sitter ein igjen med to personar som kvar har litt nedsatt nyrefunksjon. Det er då grunn til å stille spørsmål ved i kor stor grad storsamfunnet skal ta kostnaden ved eventuelle komplikasjonar og behandlingar som kjem på grunn av at donoren valgte å donere ei nyre for å berike eiga lommebok. Ikkje at det er etisk meir forsvarleg om Staten stikker av med 50% av verdien som ekstraavgift for å kompansere for meirkostnaden for helsevesenet. Dette er i all hovudsak eit etisk spørsmål, og ikkje minst eit spørsmål om kvar grensa skal gå. Det er mykje kroppsdelar som ein strengt tatt ikkje treng. Skal det då være innafor å donere hornhinna si og leve resten av livet med eit fungerande auge? Dei aller fleste kan tross alt leve meir eller mindre normalt med berre eit auge.

Til tross for at ein setter rike opp mot fattige, og med middelklassen i mellom, så er det vel liten tvil om at Norge er eit av dei landa i veden der defferansen mellom den fattigaste og rikaste er minst? Norge er også eit av dei landa i verden der det er lettast å jobbe seg rik utan å ha blitt født rik, dette på grunn av at alle forutsetningane for å jobbe seg rik har blitt etablert som eit felles gode. Frå lik tilgang på utdanning og kunnskap, til at vi har infrastukturen som trengs for å drive forretning. Det er jo eit ankepunkt at så og seie alle som er på topplistene over rikdom i dag, sitter på denne rikdommen på grunn av arv og ikkje på grunn av hardt arbeid. Ikkje at ein som er veldig rik ikkje også jobber hardt, men det er litt lettare å prøve og feile i business verdenen om du har ein stor formue som gjer deg i stand til å prøve fleire gongar. Blant "vanlege" folk så har ein ofte berre ein skikkeleg sjans på å etablere ei vellykka bedrift sidan ein ofte må risikere både sparepengar og hus for å få nok eigenkapital til å gi bedrifta ein sjanse. Går det galt så er det for dei fleste veldig vanskeleg å jobbe seg oppigjen til ein posisjon der ein har eigenkapital til å prøve igjen. Korleis skattepolitikken skal leggast opp er sjølvsagt rein politikk, og her finnes det ingen fasit. Det einaste som det er relativt stor tverr-politisk einigheit om, er at det er betre å justere på skattesystemet vi har i dag enn det er å skulle starte heilt på nytt. For min del så synes eg at vi kunne innført høgare skatt på inntekt, formue og arv, men då heilt utan moms på varer og tenester. Grunnen til dette er at ein ikkje bør "straffast" for å bruke pengar. Særleg blant dei rikaste så er det ønskeleg for resten av samfunnet at verdiane blir brukt til å investere i meir verdiskapning, framfor at pengane står og surner på ein konto. At folk brukar pengar og at mest mogleg av pengane er i aktivt omløp er berre ein fordel.

Eg forstår ikkje korleis rettigheitene fungerer når det er mogleg å lage TV-serie av Baldur's Gate 3 med karakterane frå spelet, utan å involvere opphavspersonane? Og sjølv om det er finnes finurlegheiter i måten rettigheitene er satt opp, kvifor ikkje heller lage ein eigen original serie basert på Dungeons & Dragons som er sjølve grunnpilaren også til Baldur's Gate 3? Eg skjønner at det er enklare å spinne vidare på ei etablert merkevare, men er det nødvendig? Og korleis stiller det seg om og når denne HBO serien roter det til, slik at neste BG4 frå Larian studio må erklære karakterane i TV-serien som ikkje canon, og at BG4 berre blir basert på BG3? Vil Larian kunne saksøke HBO om serien blir så dårleg at den øydelegg merkevaren? Det vil vel på alle måtar være mykje betre å lage ein TV-serie basert på D&D? Berre det å sleppe å finne skodespelarar som kan ikle seg rollen til spelkarakterane på ein god måte må vel gjere heile prosjektet mykje enklare? For ikkje å snakke om den fulle kreative friheita ein då vil ha til å utvikle karakterar og historie i akkurat den retninga ein vil. I staden har ein sett seg heilt blind på at TV-serien basert på dataspelet The Last of Us var noko så unikt som ein TV-serie eller film basert på eit dataspel som vart godt mottatt (før kvaliteten stupte i sesong 2). Kvifor friste skjebnen med å prøve å gjenta suksessen med å filmatisere eit dataspel så fallhøgda er så stor?

Det fordrer at vi får god styring her på jorda. Det synes eg er litt vel optimistisk at vi får til all den tid vi vi lever under stadig trussel frå at ein senil verdensleder trykker på atomknappen i sinne etter eit personleg nederlag. Denne trusselen har vi i dag både frå vest og aust. Det å ha ein livbåt i form av ei utanomjordisk busetting er ikkje ein dårleg idé.

Ser at Bilimportørenes Landsforening i dag har kasta seg inn i debatten ved å be regjeringa vurdere på nytt om det er forsvarleg å fase ut 2G-nettet. https://www.digi.no/artikler/debatt-det-norske-2g-nettet-redder-fortsatt-liv/567907 Det må vel være lov å kommentere at det er lovleg seint av bilimportørane har melde seg på debatten etter at Telia er ferdig med sin nedstenging og medan Telenor er på lånt tid med nedstenging tidleg i 2028. Sjølv om Regjeringa skulle ombestemme seg så medfører vel det i praksis at det berre er Telenor som blir sittande med rekninga (og monoplet) sidan eg har vanskeleg for å sjå for meg at Telia blir nødt til å gjeninnføre eit avvikla telenett. Eg vil også kritisere bilimportørane for å ha gjort lite eller ingenting for å hindre at nye bilar med eCall over 2G nettet vart solgt etter at 2G nedstenginga vart varsla fyrste gong i 2014. Eg er klar over at det var ei utfordring at EU regelverket satte krav om at eCall måtte fungere på 2G nettet utan at det var stilt krav til å også fungere på 4G/5G, men som bilimportør så må ein vel forstå at når det frå 2018 vart krav om eCall i alle nye bilar, så er det utilstrekkeleg å berre tilby dekning over eit telenett som skulle stengast om nokre få år. Hadde bilimportørane vært litt meir frampå så hadde dei stilt krav om at eCall varslinga ikkje berre skulle tilfredsstille minstekravet om 2G-nett, men også være framtidsretta med 5G dekning. Eg er heilt einig med Bilimportørenes Landsforening at eCall varsling av ulykker er eit nyttig system for å redusere konsekvensen av alvorlege trafikkulykker, og at når vi no har fått utstyrt ca 25% av den totale personbilparken med slikt varslingsutstyr så er det idioti å rykke tilbake til start ved å stenge 2G-nettet når dei fleste av disse bilane manglar moglegheit for å oppdatere til 4G/5G. Eg er litt usikker på den eksakte statistikken for i kor stor grad eCall redder liv, for så vidt eg kjenner til så finnes det ingen god statistikk på dette. I alvorlege trafikulykker så består den viktigaste redningsinnsatsen av det bidraget som tilfeldig forbipasserande kan utføre i ei tidleg fase ved å til dømes stoppe alvorlege blødningar og sikre frie luftvegar. Om ambulansen er framme etter 10 eller 40 minutt har mindre betydning om det ikkje er nokon som er til stades og kan utføre denne livsviktige førstehjelpen. Køyrer du i fjellveggen på ein øde veg utan anna trafikk så er det sjølvsagt til hjelp om bilen sjølv ringer etter hjelp, men det er ingen garanti for at hjelpen når fram i tide likevel. Den store sikkerheitsmessige svakheita med eCall er det store talet på feilopprop. Der alvorlege hendingar druknar i mengden av teknisk feil, forsøk på å ringe etter veghjelp, barn som leiker med knappane, osv. Det fungerer godt med eCall når personen er ved bevistheit og kan munnleg bekrefte at det er ein nødsituasjon, men er ein ved bevistheit så vil ein ofte være i stand til å ringe nødnummeret manuelt likevel. I ulykker der føraren ikkje er ved bevistheit og eCall systemet ringer opp utan andre opplysningar enn lokasjon og at det kan ha skjedd ei ulykke, så er det vanskeleg for operatøren i andre enden å avgjere om det er snakk om ei reell ulykke eller om det berre er nokon som har kommet borti ringeknappen på veg ut av bilen etter parkering og at det er derfor ein ikkje får svar.

Kanskje, men det vil bli like vanskeleg å opprettholde ei slik ordning over tid. Det som taler for ein slik klassisk kommunistisk stil er at til eit slikt oppdrag så vil ein måtte velge ut ein relativt liten mengde personar som kvar utfyller ein kritisk funksjon. Så i fyrste fase vil ingen være meir verdt enn dei andre. Kapteinen som skal organsiere arbeidet er ikkje meir viktig enn gartnaren som står for matproduksjonen, mekanikaren som syter for at vatn og kloakk fungerer, eller reinhaldaren som jobbar for å hindre sjukdomsutbrot. I eit slikt konstruert samfunn så kan det nok fungere godt at alle har omtrent same levestandard uavhengig av rang, og at maten blir fordelt etter kaloribehov i samsvar med det kommunistiske idealet om at ein skal yte etter evne og få etter behov. Eg trur nok likevel at alt ved neste generasjon, der det ikkje er gitt at barna har det som trengs for å erstatte foreldras ekspertise, slik at det oppstår eit stort behov for ein form for ekspertise medan det på andre fagområder er fleire kvalifiserte enn det er ledige stillingar, så vil også eit slikt samfunn bli meir materalistisk der dei som har minst konkurranse på sitt fagområde også krever meir, og då blir det vanskeleg å opprettholde det kommunistiske idealet. Med fare for å bli for politisk, så vil eg påstå at ekte kommunisme berre kan fungere med ei sterk leiing som kan praktisere kommunismen, men at alt rakner så fort denne sterke leiinga tek seg friheiter utover det dei pålegg alle andre. Eg gjer meg også nokre tankar om at det evolusjonsmessig er hensiktsmessig å spreie menneskeheita, om ikkje som koloni på andre planetar så som eit stort romskip/romstasjon som eit moderne "Noahs ark". Ein tommelfingerregel er at så lite som 50 personar er nok til å forhindre innavl i ein populasjon og sikre at arten overlever, men at 500 personar må til for å opprettholde ein sunn genetikk. Dette talet kan nok pressast mykje ned ved bruk av moderne medisin, og då særleg om ein bruker kunstig inseminasjon og har med nedfryst sperm frå eit stort antall individ. Eg trur ikkje vi er superlangt i frå å kunne opprette ein utanomjordisk koloni som er levedyktig utan forsyningar frå jorda. Særleg om denne kolonien er rombasert og ikkje avhengig av ei teknisk vanskeleg landing på andre himmellegmer så er det mogleg å få til innan rimeleg kort tid om vi berre er villig til bruke nok pengar på det. Eit slikt prosjekt vil nok kreve at vil bygger ein romstasjon som er type 50 til 100 gongar så stor som den internasjonale romstasjonen. Både for å få fysisk plass til nok folk, og ikkje minst for å ha nok "jordbruksareal" til å dyrke mat. Den største utordringa utover den enorme kostnaden ved eit slikt prosjekt er nok det etiske. Det er ein ting med astronautar som frivillig setter ut på ei slik reise, det er ei heilt anna etisk problemstilling med barn av astronautar som vil være låste til foreldras valg.

Apropos utdanning. Kunne det vært ei løysing å spisse høgare utdanning slik at ein er ferdig med mastergraden mykje tidlegare? I dagens informasjonsalder så burde vi vel fint kunne kutte i ein del breddeutdanning til fordel for å spisse seg tidleg mot eit fagfelt? Treng alle å lære eit tredje språk, kjemi, eller litteraturhistorie for å bli sjukepleiar, økonom eller advokat? Vi når fort ei grense for kor god allmennutdanning det er hensiktsmessig å trykke alle gjennom før ein får lære eit fagfelt som faktisk gir deg jobb.

Eg tenker at det viktigaste tiltaket vil være å innføre 16 timers barnehage utan at det kostar særleg mykje meir for brukarane. Dette er eit dyrt tiltak, men lang opningstid vil gjere det lettare å kombinere barnehage og jobb, for det er ikkje lett å både levere og hente i barnehagen samtidig som du klokker inn 8 timar på jobb. Ikkje kan du rekne med å få plass i den barnehagen du vil, så du må også ta høgde for pendletid. Det som trengs er enkelt og greit eit offentleg alternativ til besteforeldre som kan hjelpe til. Å ha to eller tre barn utan hjelp frå andre er veldig vanskeleg. Det å ha tilbod om kveldsbarnehage hadde også gjort det mogleg å dyrke eigne interesser utan å ha med barna.

Heilt einig. Til tross for at det finnes minstepensjonistar og pensjonistar som ikkje lenget får køyre eigen bil, så er det ikkje utan vidare logisk at høg alder tilseier dårleg økonomi og stort transportbehov. Mange får også dekt drosje for å dekke dei mest nødvendige ærenda.

Det vil være teknisk mogleg innafor det tidsrommet, i alle fall på månen. Men det blir i praksis å sende ein eller fleire personar i ei blekkboks som då skal bu på månen så lenge forsyningane held. Vi er ganske langt fra å kunne opprette noko som helst som er meir avansert enn ISSI romstasjonen, så det å lage byar og liknande vil ta lang tid. Men å plassere ein mann på månen utan returbillett vil la seg gjere rimeleg kjapt, særleg om ein ikkje stiller veldig høge krav til sannsynlegheita for ei vellykka landing. Når det gjeld sjølve spørsmålet så er det relativt uaktuelt for meg å reise ein slik stad i ei av dei fyrste bølgene. Det å leve i eit lite samfunn hadde eg sikkert takla fint, men det er jo noko med å reise bort frå alle bekvemmelegheiter som finnes. For meg blir det litt som å flytte til Longyearbyen, om eg hadde bestemt meg for å flytte så hadde Longyerbyen vært minst like aktuell som andre småbyar i Norge. Men aldri i livet om eg hadde reist med dei fyrste ekspedisjonane for å bygge opp Longyearyen. Det er noko anna å flytte dit etter at det meste av fasilitetane er godt etablert.

Dette er vel det einaste med kravet som faktisk fungerer? Skrukorkdirektivet gjer at alle produkt med skukork kan selgast innafor EU/EØS området sidan kravet er likt. Dette direktivet fungere då også som eit hinder for grossitimport av til dømes brus frå land utanfor EU/EØS om ein då ikkje har fått produsenten til å lage eiga emballasje med fastmontert skrukork for det norske markedet.