The Avatar

Det er rett og slett ikkje sant. Det er mange eksempler på damer som innleder forhold med menn som dei må vite er farlege, endog til så langt at det er offentleg kjent at dei drepte sin førre kjæreste. Det som det er mange av er folk som tenker at det skjer ikkje meg, eller at eg klarer å endre han, osv. Opp mot Mette-Marit og Epstein så reknar eg med at MM gjorde ei enkel risikoanalyse på at sannsynlegheita for at akkurat ho var råka var liten, særleg sett opp mot alle godene ho fekk tilgang til gjennom luksus og oppmerksomheit. Mette-Marit var vel uansett for gamal for Epstein på dette tidspunktet, så objektivt sett så er det nok korrekt at risikoen for å bli voldtatt eller prostituert var liten. Den etiske problemstillinga gå meir på om at ein i anstendigheitas namn skal ta avstand frå slike typer, eller om det er heilt greit å omgås slike typer når ein får gratis ferie til Karibien og moteklær berre for å møte opp og se pen ut.

Har fortsatt ikkje sett filmen, men hadde eg vært regissør så ville eg nok tatt kommunikasjonen som ein montage, der ein kjapt viser dei ulike stega men utan å dvele med detaljane. Det å sjå folk studere og pugge ting er lite visuelt, den delen fungerer nok betre i bokform.

Problemet er ikkje å finne plass til sykkelparkeringa. Problemet er at samme kravet medfører at IKEA får bygge maks 183 parkeringsplassar for køyretøy, Det er derfor mykje ledig areal utanfor IKEA til sykkelparkering. Sannsynlegvis blir det også mykje areal som må opparbeidast på ein slik måte at det ikkje er mogleg å parkere, til dømes ved å lage "øyer" med vegetasjon og å sette opp betongbarrierer og steinar som gjer det umogleg å parkere utanom dei 183 oppmerka plassane som dei får lov til å etablere. Det er altså ikkje slik at alle sykkelparkeringsplassane gjer det vanskeleg å etablere bilparkering, problemet er at det er satt eit veldig høgt minstekrav til talet på sykkelparkeringsplassar, og samtidig eit lågt makskrav til talet på bilparkering. Eg vil også legge til at utfordringa i denne saka er ikkje at ein legg til rette for syklistar. For sjølv om trådtittelen er litt krisemaksimerande så er det ikkje slik at dei fleste kundane på IKEA kjøper møbler, butikken har også mange andre produkt som dei selg. Og av dei som kjøper møbler, så er det også mange som bestiller levering. Det er ikkje berre enkelt å putte ei Billy hylle inn i ein Nissan Leaf heller. Problemet her er at politikarane har laga ei parkeringsnorm som ikkje tek tilstrekkeleg omsyn til verken type butikk eller kvar i kommunen butikken er plassert. Å berekne talet på sykkelparkeringsplassar blir veldig feil på store varehus som IKEA som har så enormt med areal, kontra ein "vanleg" butikk på middels størrelse. Møbelforetningar og bilforhandlarar treng nødvendigvis større areal for å stille ut sine produkt, utan at arealet i seg sjølv har noko samanheng med talet på kundar som er inne i butikken samtidig. Dette burde parkeringsnorma tatt omsyn til. Det som eg håper blir løysinga for IKEA er at dei etablerer drive thru med stor kapasitet. Då vil IKEA kunne ta imot eit større antall bilar likevel utan at dei treng å parkere, og det vil nok totalt sett medføre eit betre tilbod for kundane som då kan bruke bilen sin som "handlevogn".

Eg gjetter på at anmeldaren ikkje har lest boka, og eg tenker det er ein god ting når ein skal anmelde film. Terningkastet på filmen kan endre seg svært mykje om sjåaren har lest boka som filmen er basert på, både i positiv forstand ved at boklesaren får med seg alle subtile hint som er i filmen. Eller negativt ved at bokleseren henger seg opp i alle scenene som ikkje kom med i filmen. Film bør anmeldast uavhengig, og dersom anmeldaren har lest boka så bør det gå fram av innleiinga i anmeldinga sidan det som nemt farger mykje av filmopplevinga.

I kva grad dette er arbeid du kan påleggast kjem heilt ann på kva slags jobb du har, og kva arbeidsavtalen seier. Umiddelbart så konkluderer eg med at dette er arbeid som du ikkje kan påleggast å gjere utanom oppsatt arbeidstid, og som du i alle fall ikkje kan påleggast utan betaling. Det er likevel ikkje så svart/kvitt. Du skriv at du har deltidsstilling, men det at du jobbar deltid er ikkje til hinder for at du kan ha leiande stilling som ein slags assisterande butikksjef som er unntatt frå krava til arbeidstid etter arbeidsmiljølova, eventuelt at du kjem under det andre unntaket i AML om særleg uavhengig stilling. Arbeidstilsynet har ein fin oversikt over kva som må til for å ha slike stillingar: https://www.arbeidstilsynet.no/arbeidstid-og-organisering/arbeidstid/ledende-og-sarlig-uavhengige-stillinger/ Ein av dei viktigaste sjekkpunkta for om du har ei leiande stilling er kor fri du er til å sjølv styre arbeidsdagen din, om du kan ta beslutningar på vegne av butikken, og om dette ansvaret er avspeila i lønnsnivået ditt, m.m. Eit avgjerande spørsmål er derfor; kva er dine arbeidsoppgåver i butikken? For er jobben din å godkjenne timelister, sette opp vaktplaner og bestemme kva varer butikken skal bestille inn, så høyres det ut som ei leiande stilling. Det er ingenting i vegen for at den som har leiande stilling også tar sine omgangar med å sitte i kassa, men har du leiande stilling så skal du i utgangspunktet ha fullmakt til å sette andre til å gjere den jobben om du vil. Om stillinga di består av vanlege butikkmedarbeidar-oppgåver, samt at du bistår sjefen innimellom ved å godkjenne timelister eller bestille inn varer, så har du nok vanleg stilling som det ikkje kan forventast at du bruker fritid på. Eg skjønner godt at det er viktig for sjefen at du godkjenner alle timelistene den måneden. For som arbeidsgivar så er strengt tatt den viktigaste jobben å syte for at dei tilsette får betalt. Dette behovet gjer det likevel ikkje til greit at du bruker fritida til å godkjenne timelister, sjølv om det er fortsåeleg. Eg gjer meg også nokre tankar om at det å godkjenne timelister bør ikkje være eit stykke arbeid som du gjer på 2 minutt ein søndagskveld. Heile poenget med å godkjenne timelistene er jo å ha tid og konsentrasjon til å kontrollere at alt er riktig. Om ingen sjef skal ha kontroll med at dei tilsette har ført timelistene rett, så kan jo timelistene til dei tilsette like gjerne gå rett til lønnsutbetaling utan å gå vegen om ein kontrollør som ikkje har tid til å kontrollere. Eg må også skrive nokre ord om alle gråsonene som kan gjere seg gjeldande i slike situasjonar. For det fyrste så er det relativt vanleg å ha arbeidsavtaler der det står at ein har særleg uavhengig stilling, for at arbeidsgivar skal sleppe å betale overtid, men der det faktiske grunnlaget for å ha uavhengig stilling ikkje er til stades. Så berre fordi det står at du har slik stilling i arbeidsavtalen treng ikkje å bety at det er verken sant eller lovleg. Eit anna moment å ta med seg er korleis det er hensiktsmessig for deg å jobbe. Ein del arbeidstakarar synes det er hensiktsmessig å bruke 2 minutt på å svare ein SMS eller lese ein jobbepost på fritida, då dette gjer det mindre hektisk på jobben dagen etter. Formelt sett er det nok ikkje riktig å svare ut den jobb-SMSen utan å kreve overtidsbetalt, men om disse 2 minutta på fritida gjer at du veit at du slepp å ha 45 minutt med møte neste arbeidsdag så er det nok mange som aksepterer dette.

Kanskje litt seint svar no to veker seinare. 2. Poenget med å gi deg munnleg tilbod er at arbeidsgivar ønsker å fortelle deg at du får jobb med ein gong beslutninga er tatt, utan å gå vegen via utforming av jobbtilbod, lønnsfastsetting, postgang og andre ting som sinker prosessen. Dette gir deg som arbeidssøkar nokre ekstra dagar å bestemme deg på, noko som arbeidsgivar håper vil føre til at du svarar raskt når du etterkvart får det skriftlege tilbodet. På same måte som at det munnlege tilbodet som er utan alle detaljane er å sjå på som ein intensjon om å tilby deg jobb, så bør du som arbeidstakar som ønsker jobben informere tilbake om at du har intensjon om å takke ja til jobben. Ditt endelege svar vil naturlegvis kome litt ann på dei fullstendige lønns og arbeidsvilkår. 1. Det er ofte hensiktsmessig å starte lønnsforhandlingane tidleg. Dei einaste du kanskje skal være litt forsiktig med er å gå veldig sterkt ut i jobbintervjuet med ei lønnsforventning. Om du kjem med eit lønnskrav som er langt over det arbeidsgivar kan gi deg så kan det føre til at ditt kandidatur ikkje blir seriøst vurdert sidan arbeidsgivar uansett ikkje har råd til deg. Om arbeidsgivaren uansett hadde tenkt å berre betale deg med knappar og glansbilder så er det like greit at det ikkje blir brukt meir tid på din søknad når jobben er så dårleg betalt. Men om du har gått hardt ut og krevd 900k for å ha noko å forhandle på, og du hadde vært happy med eit tilbod på 700k så er det sjølvsagt dumt om arbeidsgivar då kaster søknaden din fordi lønnsbudsjettet er maks 800k og ein ikkje ønsker å kaste vekk tid på ein kandidat som har satt sitt lønnskrav over det arbeidsgivar kan betale. Eksakt korleis du skal forhandle på lønn blir litt opp til din eigen strategi. Om stillinga har eit lønnsintervall så kan du vurdere å spele "hard ball" og seie at stillinga er uinteressant om du ikkje får lønn i det øvre lønnssjiktet, men igjen gir dette risiko for at du ikkje eit ordentleg tilbod som du kan ta stilling til. 3. Det er fleire formelle krav til ein arbeidsavtale, der lønna kanskje er det minst viktige. Arbeidsavtalen må inneholde opplysningar om ting som kvar er arbeidsplassen din (slik at du kan vurdere pendleavstand). Kva arbeidsoppgåver du skal ha. Kva som er oppseiingstida for arbeidsforholdet. Kva som er arbeidstida, særleg om det ikkje er snakk om vanleg 8-16 kontorjobb, osv. Andre ting som er viktig å tenke over slik som, kva er eigentleg den daglege/vekentlege arbeidstida? Etter AML kan vektentleg arbeidstid være 40 timar i veka, i tariffavtalar er det ofte 37,5 time i veka som er arbeidstida. Om du har 37,5 timers arbeidsveke (7,5 time per dag) er det då i tillegg til 30 minutt ubetalt lunsj slik du må være på jobben i 8 timar kvar dag, eller får du betalt matpause slik at du kan gå etter 7,5 time? Kva som er arbeidstida er særleg viktig å få klarheit i om du får lønna oppgitt som års- vekes- eller månedslønn. Det er sjølvsagt stor forskjell på å få 100 kr i timen i 40 timar kvar veka, kontra at du berre får jobbe i 37,5 time. Og tilsvarande, får du oppgitt at du får 4000 kr i veka så er det stor forskjell på om det blir forventa at du jobbar 40 timar for å få den lønna kontra at du berre jobbar i 37,5 time. Vurder også kor solid arbeidsavtalen din er. Ein arbeidsavtale som beskriver arbeidstidsordning i samsvar med gjeldande personalreglement, arbeidsstad som per dags dato, osv gir deg som arbeidstaker lite rettigheiter sidan det då gir arbeidsgiver full friheit til å endre til dømes personalreglementet. Eit typisk døme på sistenemte er arbeidsgivarar som skryter av gode ordningar for heimekontor i jobbintervjuet, før dei 6 månedar seinare endrar sin policy til å ikkje tillate heimekontor i det heile tatt. 4. I praksis vil du nok få problem med å få arbeidsgivar til å ville gi løfter om fast stilling i arbeidsavtalen til ein vikar. Ein del av rettigheitene dine til å få fast stilling er alt etablert gjennom arbeidsmiljøloven ved at midlertidig tilsette som har jobba 3 år som vikar har rett til å få stillinga gjort om til fast stilling. Reint praktisk så er det også ofte slik at grunnen til at det lyses ut ei vikarstilling er at arbeidsgivar ikkje veit at det er arbeidsoppgåver nok til å forsvare ei fast stilling. Hadde ein vist at dette var ei stilling som bedrifta skal ha i lang tid så hadde stillinga blitt lyst ut som fast stilling, som også er hovudregelen etter arbeidsmiljølova.

Godt poeng. Matvarekjedene burde stille seg heilt nøytrale til kva matmomsen er, for dette er pengar som butikken uansett skal kreve inn og sende uavkorta til staten. Einaste grunnen til å ville ha lågare matmoms er for å kunne auke prisane og fortsatt få varen til å framstå billig fordi momsen er redusert. Eg synes at det å operere med ulike moms-klasser er litt tullete. Grunnen til at det blir krevd inn moms i staden for at staten får alle sine inntekter direkte frå skattetrekket er at momsen på mange måtar er meir rettferdig ved at ein betalar utifrå forbruket. Matmomsen burde være 25% slik som anna moms, særleg fordi matbudsjettet er ein så stor del av husholdningsøkonomien. Alternativt så burde ein fastslå at matvarer utgjer ei særstilling, og då holde matvarer heilt utanfor momssystemet med 0% moms. Dagens praksis med å ha ca halv moms på dagligvarer har berre ført til at det har blitt meir attraktivt å drive med dagligvarer enn annen handel, utan at det har medført den heilt store reduksjonen i matvareprisane. Ved å kreve inn 25% moms også på dagligvarer så hadde all handel hatt like vilkår, og det staten får inn "for mykje" gjennom høg moms på daglegvarer kan ein lett dele utigjen i form av skatteletter. Særleg for dagens Arbeidarpartiregjering som ønsker å at vanlege folk skal få betre økonomi, så vil det være ein betre skattepolitikk at alle må betale full momst for kjøp av matvarer, og så bruke disse pengane til å gi målretta skattelette til dei med lågast inntekt. Heile momssystemet er ulogisk. Eg forstår ikkje heilt kvifor matvarebransjen skal skjermast særskilt med 15% moms, når andre superviktige husholdningskostnadar som straumrekninga har 25% moms. Særleg når ein driv og tuller med straumstøtte og norgespris for å politisk styre straumprisane, så burde det å sette momsen til 0% være lavthengande frukt som i tillegg sparer litt administrativt arbeid ved at straumselskapet ikkje treng å kreve inn moms i det heile. Når det gjeld trådens tema om at Sverige har redusert matmomsen så er det gode nyheiter for nordmenn som kan Harry-handle. Noko som medfører enda større handelslekkasje til Sverige, som igjen medfører tap av dei momsinntektene som Staten hadde hatt om alle handla daglegvarene sine i Norge.

Gleder meg til denne, men etter å ha både lest boka og høyrt lydboka så må eg kanskje skru forventningane litt ned. (Lydbokversjonen blir forresten ofte dratt fram som ei av dei betre adapsjonane frå bok til lydbok uavhengig av sjanger, så eit lite lydboktips her altså). Det er i alle fall gledeleg å sjå at anmeldingane er forholdsvis bra, noko som forhåpentlegvis betyr at filmen kan være aktuell for ei stor sjåargruppe.

Det er mange moment som speler inn. Men akkurat no så meiner eg at AI øydelegg meir enn det gir, då verktøyet ikkje er fullt godt nok endå, og at det går vekk enorme mengder datakraft til å løyse tulleoppgåver. Den andre sida er likevel at AI er godt eigna til å generere pengar og inntening, særleg på sosiale media der 15 sekund med "jobbing" kan generere like mange sjåartal som ein video som det tek dagesvis å lage. Slik bruk av AI er på ingen måte verken konstruktiv eller samfunnsnyttig, men det speler eigentleg liten rolle når ein kan tene lettente pengar på at folk sitter og doom scroller. Når det gjeld AI og arbeidslivet generelt så har vi ikkje sett at AI har tatt veldig stor plass. Så lenge AI har den svakheita at ein ikkje klarer å kvalitetssikre fakta så hjelp det lite at AI genererer gode setningar. AI er derfor eit godt arbeidsverktøy til å bearbeide tekst, men det er foreløpig alt for dårleg til å analysere innholdet. Dei fleste fagfolk vurderer AI som dårleg eigna innafor eige fagfelt, noko som viser godt svakheitene ved AI. Teksta som AI genererer kan være overbevisande, men innholdet er ikkje godt nok til å overbevise ekte fagfolk. Eg er litt bekymra når lekfolk bruker AI til juridisk rådgivning. Til økonomisk rådgivning fungerer AI ofte betre, fordi dei aller fleste som treng økonomiråd har stor nytte av vanlege og generelle økonomiråd som har blitt repetert så mange gangar at AI kan basere sine økonomiråd på eksisterande materiale. AI har gjort enkel informasjon lettare tilgjengeleg for lekfolk som ikkje heilt veit kvar dei skal starte å leite etter opplysningane sjølv, men den store svakheita er at alt for mange bruker AI til meir avanserte ting enn det AI handterer. Noko som fort får store konsekvensar når AI'en er så overbevisande som den er. Det er fleire eksempel på folk som har brukt AI til medisinske råd, f.eks. til å lage ein diett, som til dels har gitt fatale konsekvensar. Det går fint å be AI'en lage handleliste for heile måneden eller gi gode juridiske argument som du kan bruke i nabokrangelen. Men vi er ikkje der at vi kan sparke alle byggingeniørar fordi det er raskare og billegare å be AI lage byggeteikningane til eit bruprosjekt.

Sosialt press for å endre og korrigere oppførsel er ikkje unikt for Jehovas vitner, og i det ligg også utfordringa på å vurdere kvar Jehovas vitner sin praksis ligger. No i fyrste omgong om dei bryt krava som blir stilt for å kunne motta statsstøtte, og sekundert om praktiseringa bryt norsk lov. Sistnemnte skal nok ein del til, blant anna fordi vi i Norge ikkje har ei plikt til å politianmelde slik at det å ikkje rapportere tilfeller av til dømes voldtekt til politiet er ikkje ulovleg i seg sjølv. For vi snakker openbart ikkje om Mind Control som kjent frå SciFi der folk blir hjernevaska til å oppføre seg som hjernelause zombier. Det vi snakker om er bruk av sosial kontroll og til dels truslar for å få folk til å oppføre seg på ein bestemt måte, og av det som er tilfellet for Jehovas vitner, er at barn i trusamfunnet blir indoktrinerte i dette tankesettet, og blir i praksis tvungen til å gi sitt samtykke ved å la seg døpe eller miste all kontakt med familie og vennar. Samtidig så har vi også i dagens sekulære Norge ein heilt masse moralske reglar, både nedfelt i straffelova til at det er sosialt uakseptabelt. Moral som vi frå ung alder har lært både heime og i skuleverket for å bli akseptert som gode samfunnsborgarar. Disse moralske reglane blir støtta av flesteparten av befolkninga men ikkje alle, som at ein ikkje får kjøpe øl på butikk etter kl 20, at det til dels er ulovleg med plenklippar på søndagar, til at det er sosialt uakseptabelt å spele høglytt musikk i eigen hage. Sett opp mot ytringsfriheita så er det problematisk å skulle hindre andre frå å ytre og praktisere ein alternativ livsstil. Det er til dømes mange "vanlege" familiar der det å kome ut som transeksuell er så moralsk belasta at mange opplever å miste kontakten med familien og som ser seg nødt til å flytte til ein ny stad for å unngå baksnakking. Slik eksklusjon er ikkje systematisert i det norske samfunnet, men det er heller ikkje ulovleg utover at føresatte har eit forsørgaransvar ovanfor sine barn fram til dei er er fylt 18 år eller ferdig med vanleg skulegang (vidaregåande skule).

Det er vel såpass enkelt at jo meir pengar du har, jo fleire moglegheiter har du utan å være avhengig av andre. Vi har ein velferdsstat og pensjonsordningar som i utgangspunktet skal være tilstrekkeleg, men jo meir du har klart å spare opp jo meir ekstratenester har du råd til å kjøpe, og har du spart opp mykje nok så kan du til og med klare deg om heile velferdsstaten går på trynet. Reint materielt sett så gir mykje pengar langt større friheit, enten det er til å kjøpe ny bil eller klatre på Mount Everest. Og når du har så mykje pengar at du kan starte å omtale deg som rik, så bikker det fort over til å nesten bli ein sjukdom å prøve å samle mest mogleg pengar, gjerne ved å også bruke lite pengar.

Det er sjølvsagt mange nyanser her. Den store utfordringa til Jehovas vitner er at dei står for nokre verdiar som er veldig på kollisjonskurs med resten av samfunnet. At dei er ein religiøs sekt som er både kvinnediskriminerande og kontrollerande er kanskje det som er minst problematisk då det er fellestrekk som ein også finn i mange andre trusamfunn. Som trusamfunn så har dei nokre litt merkelege skikkar som, at dei på religiøst grunnlag ikkje aksepterer blodoverføring, og at dei ikkje feirer bursdagar eller andre merkedagar, nok som gjer at mange barn blir ekskludert frå fellessskapet med til dømes klassekammerater. Men dette er heller ikkje superunikt, dette med å nekte livsreddande blodoverføring har nesten blitt main stream no med alle vaksineskeptikarane som også gladeleg heller vil la sine barn døy av barnesjukdommar framfor å få vaksine. Det som er mest problematisk med Jehovas vitner er at dei som religiøst samfunn driv med det som av kritikarar blir kalla psykisk tortur, og då særlg fordi barn som ikkje får ta eit aktivt valg om å bli medlem av sekta mister all kontakt med vennar og familie om dei melder seg ut av sekta. Det er likevel ikkje heilt klart at dette er ulovlege handlingar, at barn i realiteten ikkje får ta eit aktivt valg til kva religion dei vil følge er ikkje noko nytt, for det same gjeld for dei fleste religionar. I tillegg har det vært ein del skandaler innafor Jehovas vitner, som blant anna seksuelle overgrep begått av dei eldste mennenene i meiningheita som i den rolla har stor makt, herunder muligheit for å true barn og ungdom til å utføre handlingar som dei ikkje samtykker inn under trussel på at dei aldri får ha kontakt med familie og søksken om dei ikkje gjer som dei får beskjed om. Det sagt så er heller ikkje dette unikt for Jehovas vitner, det har vært mange overgrepsskandaler også i andre religiøse samfunn og så vidt eg har fått med meg så er det ikkje markant meir sannsynleg at slike ting skjer i Jehovas vitner. Mitt syn på saka er likevel at for å kvalifisere til statstilskot så må det være rom for å sette bestemte krav, til dømes krav om å å også bidra tilbake til det samfunnet som betalar ut statsstøtte. Til dømes så synes eg det er problematisk at eit trussamfunn som f.eks. ikkje er villige til å avtjene verneplikt likevel skal få tilskot utan å gi noko tilbake. Eg er også generelt sett sterkt kritisk til at Staten skal ha ei rolle i å finansiere trusamfunn sidan religion er eit privat anliggande. Eg er meir open for at Staten skal kunne gi tilskot til å vedlikeholde bygningsmasse og slikt som ledd av å verne kulturhistorien for ettertida, men akkurat til forkynning og religiøse aktivitetar bør det ikkje gis støtte. Særleg problematisk synes eg det er når Staten gir støtte til organisasjonar som jobbar mot det samfunnet dei får pengar frå. Det er greit nok at vi har yttringsfriheit og at Staten kan være med å legge til rette for at folk får ytre seg, men eit minimumkrav for slik støtte må være at meinigheita følgjer norsk lov og melder saker inn til norske påtalemyndigheiter, enten det handlar om seksuelle overgrep i Jehovas vitner som ikkje blir meldt til myndigheitene eller islamistar som begår æresdrap.

Det er nok korrekt dette, men eg kjenner ikkje til nokon som har blitt fordelsbeskatta for å disponere "vaktbil", magefølelsen tilseier at misbruket må nok være ganske grovt før skatteetaten tek tak i saka. Mange slike vaktbilar er godt merka med navnet til rørleggarfirmaet eller vaktselskapet, så det er statistisk heilt usannsynleg at ingen i skatteetaten har sett ein slik bil utanfor dagligvarebutikken eller fotballbanen.

Ja serien er absolutt verdt å sjå. Får stadig vekk frista nye sjåarar til å sjå serien for fyrste gong. Serien er ypperleg å sjå på som par, sidan serien har litt for ein kvar smak. Veit om fleire fans som har introdusert Firefly til sin partner i nyare tid. Ein utilsikta fordel med at serien vart kanselert er at Firefly har blitt ein serie som er godt eigna til binge watching sidan det i praksis er ein miniserie som ikkje krever at at ein forplikter seg 14 sesongar av ein serie som ikkje blir god før i fjerde sesong.

Som Firefly fan så er eg forsiktig optimistisk, og det skal litt meir til enn berre det å tilknytte seg dei opprinnelege stemmene for at prosjektet skal lykkes. Mykje av det som var bra med Firefly var rett og slett stemninga med ein god blanding av nesten alle sjangere der ein klart å blande inn humor også i dei skumle og triste delane. Firefly hadde også forholdsvis imponerande spesialeffekter for å være ein TV serie. Eg er klar over at Joss Whedon er litt kontroversiell, men samtidig så er det heilt klart hans forteneste at Firefly klarte å blande disse sjangerene. Joss Whedon er god på vittige dialoger og god historiefortelling. Eg er derfor litt skeptisk når han ikkje er med på laget, kanskje særleg no når det nettopp vart annonsert at Buffy rebooten med mange av dei opprinnelege skodespelarane (utan Joss Whedon) no vart skrota. Kva studio som står bak produksjonen og det alt no haglar med påstandar om at serien blir "woke" tek eg med knusande ro. Eg er ikkje super-happy for at serien blir animert, men basert på konseptet så er det for meg positivt at dei ser ut til å ta sikte på ein litt meir realistisk animasjonsstil. Min personlege preferanse når serien fyrst skal animerast hadde likevel vært om serien kunne vært realistisk 3d animiert. Eg synes vanlege tegneseriefigurar blir litt flatt, og at dette spesielt går utover actionsekvensane som i tegnefilmstil enten blir undervelmande om ein køyrer realistisk stil, og urealistiske om ein benytter animasjonsformatet til det fulle. Balansen der på å få spennande action der du er bekymra for karakterane samtidig som at karakterane ikkje blir superheltar som overlever alt er vanskeleg å få til. Om eg skulle valgt frå øverste hylle så trur eg kanskje eg ville foretrukket ein reboot med nye skodespelarar, sjølv om eg er glad i den gamle gjengen så trur eg at ein reboot hadde hatt større publikumsappell og dermed større sjans for å få fleire sesongar. Ein animasjonserie blir mykje likt som dei Firefly tegneseriane som vart laga etter at serien, den vil i all hovudsak berre treffe gamle fans og når ein gjenoppliver ein 25 år gamal serie så er det litt viktig å få med ungdommen for å booste sjåartala.